Mols hoop - Kristina Van Remoortel

Geplaatst 1 sep. 2014 02:41 door susan *   [ 1 sep. 2014 02:41 bijgewerkt ]

Hond steekt zijn neus in de lucht en snuift de geuren van de boerderij op:´Hoe hoog Hond zijn snuit ook in de wolken steekt, hij ruikt Boer niet. Niet meer´. 
Als Hond een ronde over de boerderij maakt merkt hij dat meer dieren Boer missen. Sinds Boer weg is legt Kip geen eieren meer, zwoegt Hengst met ´norse hoeven´ van´s morgens vroeg tot ´s avonds laat en moeder Schaap wiegt haar kind troostend heen en weer omdat het gemis van Boer de tranen doet rollen. 
De varkens Big en Beer maken ondertussen pret in de modder:´ “Missen jullie Boer dan niet?” vraagt Hond. “ Wij hadden gewoon pret...” knorren Big en Beer beteuterd.´ 
Hond zoekt de bank onder de wilg op, het bankje waar Boer graag zat. Hond wil net als het lammetje getroost worden, maar hij durft het niet te vragen. Dan komt ineens de aarde omhoog en verschijnt Mol.´Wat ruikt die lente 
hie-haa- heerlijk´ roept hij. Hond draait zijn hoofd de andere kant op en Mol begrijpt dat.´”Ik mis Boer ook”, fluistert hij. “ Als ik aan hem denk, kom ik hiernaartoe. Ik graaf mezelf naar boven en kijk naar de bank. Dan is Boer weer even bij me. Dat troost mij.”´ Hond ziet dan dat er rond de bank wel twintig hoopjes aarde liggen en hij begrijpt dat ook Mol Boer heel erg mist. Mol beaamt dat en hij verdwijnt weer onder de grond. 
Hond steekt zijn neus in de lucht.´Hij ruikt de klaverbloemen en zoekt de zwaluwen. Ze vliegen hoog in de lucht. Morgen wordt het vast mooi weer.´ 

Het prentenboek Mols hoop laat zien dat ieder op zijn eigen manier met het gemis van een geliefde omgaat: de een trekt zich terug, een ander moet huilen, weer een ander gaat heel hard werken of zoekt afleiding. Hond ontdekt dat Mol Boer net als hij erg mist en troost vindt op de plek waar Boer graag kwam. Blijkbaar vrolijkt dit Hond op, want als Mol weg is ruikt hij dat er´mooi weer´ in de lucht hangt. 
Het taalgebruik van de Vlaamse debutant Kristina Van Remoortel is mooi. Ze wisselt dialoog en beschrijvingen soepel af en laat veel ruimte om zelf emoties in te vullen. Bijvoorbeeld over de pret die de varkens maken. In de tekst wordt verwezen naar het gemis (´Het hemd van Boer hangt niet aan de waslijn´) maar Hond verwoordt geen verwijt. 
Het boek geeft allerlei aanknopingspunten om met kleuters de praten over het feit dat er vele manieren zijn om met gemis en verdriet om te gaan. Ook het einde van het verhaal laat ruimte voor eigen interpretatie. Troost het Hond dat Mol net als hij vaak naar dezelfde plek komt om aan Boer te denken, of troost het Hond dat Mol begreep dat hij Boer zo mist? 
De illustraties van Helen van Vliet zijn kleurrijk. Het is duidelijk lente in het boek, het jonge groen is alom vertegenwoordigd. In haar kenmerkende stijl vol zwierige lijnen zet ze de dieren neer. De gezichtsuitdrukkingen vullen de tekst aan. Zo zien we bijvoorbeeld het kleine varkentje geïrriteerd naar Hond kijken en je hoort hem denken´mag ik soms geen plezier meer hebben omdat Boer weg is?´. Zo geven ook de illustraties tal van mogelijkheden tot gesprek. Sommige kleuters zullen echter wel teleurgesteld zijn dat er slecht vijftien van de twintig molshopen te zien zijn. 

Mols hoop is een goede aanvulling op de rouwverwerkingsboeken voor kinderen. Dit prentenboek geeft volop mogelijkheden voor gesprek. De mooie zinnen en de warme illustraties doen recht aan het gevoel dat bij een gesprek over de pijn van gemis alleen mooie woorden en mooie illustraties passen. 

Mols hoop 
Kristina Van Remoortel (tekst) en Helen van Vliet (ill) 

De Vier Windstreken, 2014         € 13,95