Lijst Home


Het gekke kinderwoordenboek - Ine De Volder

Geplaatst 17 sep. 2020 03:10 door susan *   [ 17 sep. 2020 03:12 bijgewerkt ]



ABC-boeken heb je in vele soorten en maten. Het gekke kinderwoordenboek valt in de categorie taalplezier. Iedere letter van het alfabet krijgt twee pagina’s waarin een bijzonder woord centraal staat. Neem bijvoorbeeld de A. Deze is van appelflauwte ’de vallende ziekte onder het fruit’. De meervoudsvorm is appelflauwtes en je vindt de appelflauwte ‘nerveus wiebelend aan de takken van de appelboom’. Extra informatie: ‘Appels die van te hoog flauwvallen uit de boom eindigen helaas als ‘appelmoes’. ‘
Vaak wordt er met betekenissen gespeeld, zo zien we bij de E de volgende definitie van de eileider: ‘Ei dat graag de baas speelt over de andere eieren’ en beschrijft de G de Grapjas ‘ook verkrijgbaar: de grapjurk of lolbroek’.
De betekenissen worden onderstreept, vaak op humorvolle wijze, door de illustraties. We zien bijvoorbeeld de eileider afgebeeld als ei met een camouflagepet, het damhert, een ‘gezellig hoefdier dat van spelletjes houdt’, heeft een vacht als een dambord en de oogappel ‘het ultieme spionagefruit’ is een appel met een enorm oog.

Het gekke kinderwoordenboek is een gniffelwoordenboek dat de lezer uitdaagt creatief naar de betekenis van woorden te kijken en wie weet ook zelf met een paar originele vondsten te komen.

Het gekke kinderwoordenboek
Ine De Volder met illustraties van Emma Thyssen


Van Halewyck, 2020

De juwelendief - M.G. Leonard & Sam Sedgman

Geplaatst 14 sep. 2020 04:08 door susan *   [ 14 sep. 2020 04:08 bijgewerkt ]


De Britse schrijfster M.G. Leonard kennen wij vooral als de schrijfster van de Keverjongen-trilogie. Dader op het spoor is een nieuwe serie van haar hand en ze slaat hiermee een andere weg in, die van detectiveschrijfster. Leonard wil graag avontuurlijke verhalen schrijven en omdat haar zoon dol op treinen is spelen haar speurneusverhalen zich af in treinen. Dat is ook de reden dat ze voor een coauteur koos, Sam Sedgman, die een expert op treinengebied is.
Het verhaal begint op King’s Cross Station in Londen waar de beroemde Hooglanden-Express op stoom wordt gebracht voor zijn laatste reis. Het is een bijzondere reis waar alleen genodigden aan boord zijn en waar halverwege de koning en de koningin ook in zullen stappen. Elfjarige Alex mag met zijn oom Ben Bradshaw, die over treinreizen schrijft, mee op deze speciale reis. Verder reizen er beroemdheden en hooggeplaatsten mee waaronder actrice Emma Wilson, zakenman Sir Steven Pickle met zijn vrouw Lydia, Lady Lansbury met haar vijf honden, een Duitse baron met zijn zoon en een fotograaf.
Aan het begin van de reis wordt een broche gestolen, tenminste dat beweert het slachtoffer. Sommige reizigers denken dat mevrouw Pickle het sieraad gewoon heeft verloren. Maar als de koning en koningin aan boord komen en een kostbare diamant verdwijnt kan niemand eromheen: er is een juwelendief aan boord. De politie doet onderzoek in de trein en ondervraagt de reizigers. Alex start zijn eigen onderzoek met hulp van de twaalfjarige Lenny, de dochter van de machinist die als verstekeling meereist.

De juwelendief is een ode aan het werk van Agatha Christie. Het verhaal heeft typische Christie-elementen zoals een besloten groep mensen waar de dader er een van moet zijn, veel verdachten die een motief hebben en de buitenstaander die uiteindelijk de misdaad oplost en de politie het nakijken geeft. Leonard bespeelt het register uitstekend en geeft er haar eigen draai aan door te kiezen voor een elfjarige hoofdpersoon die samen met zijn pittige metgezel de zaak weet op te lossen. Natuurlijk hebben de kinderen te maken met specifieke problemen omdat ze nog zo jong zijn, maar aan de andere kant kunnen ze ook hun jonge leeftijd gebruiken als dat zo uitkomt.
De reis en de personages ademen in alles een Engelse sfeer. De route van de trein voert van Zuid-Engeland naar de Schotse Hooglanden en weer terug. Onderweg maakt de trein enkele tussenstops, bijvoorbeeld bij de Schotse residentie van de koninklijke familie in Balmoral. Ook de reizigers zijn typisch Engels, vooral in de manier waarop ze met elkaar omgaan. Standsverschillen zijn daarin vanzelfsprekend. Het is grappig dat Leonard aan haar personages opvallende namen heeft gegeven die verwijzen naar bestaande personen zoals actrice Emma Watson, de beroemde reisgidsenschrijver George Bradshaw en het gezicht van de televisieserie Murder she wrote Angele Lansbury. Grappig is ook de keus voor de naam Pickle voor de meereizende zakenman die ook bekend is van een televisieprogramma. Hier zien we een knipoog naar de beroemdste televisiezakenman in Groot Brittannië Sir Alan Sugar.
Zoals aangekondigd is er veel aandacht voor treinen in het verhaal, over een stoomtrein is immers veel te vertellen. Technische details worden mooi in het verhaal verwerkt en zullen de niet-treinenliefhebber amper hinderen.

Het boek ziet er aantrekkelijk uit. De illustraties van Elisa Paganelli voegen echt iets toe, vooral als er details over de trein worden beschreven. Grappig is haar weergave van het koningspaar. Het is een jong paar dat wel enige gelijkenis vertoont met William en Kate, waarbij Kate dan wel enkele tinten donkerder is uitgevallen.

De juwelendief is het eerste deel in de serie Dader op het spoor. In Engeland is inmiddels het tweede deel verschenen en dat neemt de lezer mee naar Amerika.

De juwelendief
M.G.Leonard & Sam Sedgman, vertaald door Marce Noordenbos met illustraties van Elisa Paganelli
 

De Fontein, 2020


Ik wil niet naar school - Rindert Kromhout

Geplaatst 11 sep. 2020 02:03 door susan *   [ 11 sep. 2020 02:09 bijgewerkt ]


Kinderboekenschrijver Rindert Kromhout was ooit kleutermeester. Zijn belevenissen in de klas leverde al een heerlijk voorleesboek op: Meester Max en de minimonsters. En nu is er het prentenboek Ik wil niet naar school. Dit boek gaat over de eerste schooldag en hoe moeilijk die dag voor sommige kinderen kan zijn.

Het verhaal speelt zich af in een vogelwereld. Als de vogels uit hun ei komen gaan ze naar school. We zien verschillende soorten op weg gaan samen met een ouder: een pauw, een pinguïn, een eend, een struisvogel en nog vele andere. Groot en klein, de een vooruit rennend, de ander rustig lopend naast de volwassene en allemaal met een tasje of een rugzak. Er is echter een vogel die niet uit het ei wil komen, kippenkuiken Vlegeltje. Maar zoals dat gaat is er geen ontkomen aan, Vlegeltjes moeder brengt hem toch naar school. ‘Je mag niet weggaan,’ snikt Vlegeltje in zijn ei, maar mama kip vertrekt toch. ‘Vanmiddag kom ik je weer halen’. 
De juf, een indrukwekkende ooievaar, nodigt Vlegeltje uit met de andere mee te doen, maar die heeft daar geen zin in. De juf begrijpt dat en ze legt aan de andere vogeltjes uit dat Vlegeltje het een beetje eng vindt op school en daarom niet uit zijn ei wil komen. Vlegeltje is een volhouder. Hij doet niet mee met liedjes zingen, hij wil niet knutselen, hij gaat niet mee om spinnen en wormen te zoeken om in de pauze van te smullen en ook wil hij niet buiten spelen. De juf moet goed nadenken wat Vlegeltje zou kunnen helpen en dan heeft ze een idee: ze gaat een heel spannend verhaal vertellen. Met Vlegeltje in de hoofdrol. 

Dit prentenboek heeft duidelijk een didactisch insteek die wordt benadrukt door de tips achter in het boek. Maar ook de (voor)lezer die gewoon op zoek is naar een leuk prentenboek komt aan zijn trekken en dat komt vooral door de originele keuze het verhaal in een vogelschool te situeren. Illustratrice Natascha Stenvert weet dat op originele wijze tot leven te brengen. Ze tekent herkenbare vogels met bijpassende kuikens en ze weet deze dieren zo af te beelden dat de lezer snel ziet hoe ze zich voelen. Daarnaast kiest ze voor uiteenlopende perspectieven en zo laat ze de lezer vaak op verrassende wijze naar de gebeurtenissen kijken. De creatieve weergave van de vogelschool is prachtig, bijvoorbeeld de ‘schoolboom’ waar de jonge vogels een plekje vinden aan het begin van de schooldag. Tussen de blaadjes kunnen ze hun tasjes ophangen en ook zien we dat er leerzame blaadjes aan de boom hangen.
Heel fijn en prachtig uitgewerkt is het gedeelte van het spannende verhaal dat de juf vertelt. Een verhaal in een verhaal is vaak ingewikkeld voor jonge lezers en daarom is het fijn dat de tekeningen en de vormgeving anders zijn dan in het hoofdverhaal. Hier laat Stenvert een nieuwe kant van haar talent zien door voor het eerst driedimensionaal te werken.

Hoe het verhaal afloop laat zich raden. Vlegeltje vindt het verhaal zo spannend dat hij uit zijn ei kruipt en tussen de andere kuikens naar de afloop luistert. Daarna gaat hij spelen en als zijn moeder hem komt halen wil hij niet mee naar huis.

Ik wil niet naar school
Rindert Kromhout met illustraties van Natascha Stenvert


Zwijsen, 2020


Dop - Jonne Kramer

Geplaatst 7 sep. 2020 03:32 door susan *   [ 7 sep. 2020 03:36 bijgewerkt ]


De elfjarige Dop is dolblij dat ze eindelijk molenaarsknecht is. Haar ouders vinden het echter niks. Dop, die eigenlijk Dorothea heet, is geboren in een rijke familie en zij begrijpen niet waarom Dop kiest voor het zware werk in de molen.
Als er in het dorp ineens veel mensen ziek worden maakt Dop zich zorgen, vooral over de arme mensen die niet op goede zorg kunnen rekenen. Er blijkt sprake van vergiftiging en Dop krijgt daarvan de schuld. 

Dit is het tweede kinderboek van Jonne Kramer die zich ontpopt als schrijfster van spannende fantasievolle verhalen. Dop speelt zich af rond een dorp waar de burgemeester de baas is en waar standsverschillen normaal zijn. Er lijkt sprake van een feodale samenleving uit vroeger tijden. Hoofdpersoon Dop, die zich identificeert met Robin Hood, is zeer begaan met het lot van arme mensen. Ook zij neemt dingen weg van de rijken om het te schenken aan degenen die het nodig hebben. Dit is een belangrijk thema in het verhaal. Zo denkt Dop vaak na over de standsverschillen: 

‘ Niemand kan haar uitleggen waaróm de rijke en arme mensen in het dorp geen vrienden van elkaar kunnen zijn. Niemand begrijpt waar de ruzie en het wantrouwen vandaan komen. De rijken denken dat armen alles van hen willen afpakken, en de armen zijn boos omdat de rijken niets zouden willen delen. En nooit wordt er eens naar elkaar geglimlacht.’

Soms liggen in deze overpeinzingen de uitleg over de verschillen tussen arm en rijk er wel dik bovenop, maar het zit het verhaal niet in de weg. Kramer heeft een vlotte pen waarmee ze de lezers vaardig door de avonturen leidt. Haar woordgebruik is eigentijds, wat soms raar aandoet in dit feodale verhaal. Zo vindt Dop iemand ‘een kwal’, hebben gerechtsdienaren ‘geen poot om op te staan’ en zijn sommige mensen ‘idioten’ of ‘oelewappers’.

Dop is een vlot geschreven spannend verhaal waarin het thema arm en rijk een belangrijke rol speelt.

Dop
Jonne Kramer


Billy Bones, 2020

Het jaar dat de bijen kwamen - Petra Postert

Geplaatst 3 sep. 2020 03:23 door susan *   [ 3 sep. 2020 03:24 bijgewerkt ]


De twaalfjarige Josy is stomverbaasd als haar overleden opa zijn laatste bijenvolk aan haar nalaat. Ze weet namelijk helemaal niets van bijen. Haar moeder vindt het vreselijke beesten en wil dat Josy de erfenis weigert. Maar Josy besluit anders en neemt contact op met Alma, waar het bijenvolk voorlopig is ondergebracht. Alma is een oudere kordate vrouw die Josy zal leren hoe ze voor de bijen moet zorgen.

Het verhaal beschrijft een jaar uit het leven van Josy en een jaar uit het leven van haar bijenvolk, waarbij het wel en wee van de bijen veel aandacht krijgt. Vaak laat de schrijfster de bijen zelf aan het woord:

 ‘Het was tijd om weer eens te gaan vliegen. Eindelijk! Bovendien moest ze nodig. Wekenlang had ze haar ontlasting bewaard in haar afvalzak, die nu tot de rand toe vol zat en bijna haar hele achterlijf innam.’  

De bijen volgen hun jaarcyclus zoals ze gewend zijn (met enkele verstoringen die bij een bijenleven horen), maar voor Josy is het een bijzonder jaar. Ze leert van Alma hoe ze voor haar bijen moet zorgen en ze wordt steeds enthousiaster. Ze wordt zelfs lid van de imkervereniging. Haar moeder ziet het met lede ogen aan. Zij heeft een hekel aan bijen en is er bang voor. Dat geeft problemen, vooral als Alma de bijen bij Josy komt afleveren en ze ongevraagd een plekje in hun tuin geeft.
De vraag waarom opa de bijen aan zijn kleindochter heeft nagelaten loopt als een rode draad door het verhaal. Josy kende haar opa niet zo goed en weet weinig van de familiegeschiedenis. Uiteindelijk wordt duidelijk waarom de bijen zo belangrijk voor hem waren en waarom hij zijn laatste bijenvolk aan zijn kleindochter gaf.

Het jaar dat de bijen kwamen is een onderhoudend goed geschreven verhaal waarin veel aandacht besteed wordt aan het leven van een bijenvolk en de kunst van het bijen houden.

Het jaar dat de bijen kwamen
Petra Postert, vertaald door Esther Ottens


Ploegsma, 2020

De keuze van de Penseeljury 2020

Geplaatst 1 sep. 2020 03:26 door susan *   [ 1 sep. 2020 03:43 bijgewerkt ]



De Penseeljury reikte dit jaar acht Zilveren Penselen uit, de prijs voor de best geïllustreerde kinderboeken van het afgelopen jaar. Bij de start van de Kinderboekenweek zal bekend worden wie het Gouden Penseel krijgt. Deze kan alleen gewonnen worden voor een oorspronkelijk Nederlandstalig boek.

De Penseeljury bestond dit jaar uit Marlies Visser (voorzitter), Peter van Rossum, Joke Linders, Ilona van Tuinen en Kirsten König, Zij bogen zich over een gevarieerd aanbod bestaande uit 181 boeken.
Over het aanbod schrijft de jury: 
' Het aanbod aan prentenboeken, geïllustreerde kinderboeken, geïllustreerde jeugdboeken en informatieve kinderboeken [is] kwantitatief en kwalitatief interessant, alhoewel er een tamelijk ongelijke verdeling bestond over de vier categorieën. Het zwaartepunt in aantal lag bij de prentenboeken, waar beeld vaak de belangrijkste factor is. Het aanbod aan kinderboeken met een gelijkwaardige rol voor beeld en tekst bleef achter.' 

Het viel de jury op dat er dit jaar veel poëziebundels zijn ingestuurd. Daarnaast signaleert de Penseeljury nog twee andere trends. Er was sprake van een groot aantal ingezonden  natuurboeken en meer dan andere jaren waren er titels die richting graphic novel gaan. Over het kiezen van de winnaars schrijft de jury:

‘Waar let je op bij zo’n verscheidenheid van stijlen en handschriften? In hoeverre mag of moet een illustrator aanwezig zijn, persoonlijk zijn, commentaar geven? Wat is belangrijker, tekenplezier, vakmanschap, vernieuwing, een eigen visie, empathie? We dompelden ons onder in de creativiteit, liefde en aandacht waarmee de boeken tot stand zijn gekomen; zo kwamen we maar liefst op acht Zilveren Penselen en elf Vlag en Wimpels. ‘

Dit zijn de winnaars van de Zilveren Penselen 2020:

Categorie Prentenboeken

Hup Herman!
Yvonne Jagtenberg


Uitgeverij Gottmer









Uit het juryrapport:
'Herman is een hangbuikzwijn dat zich nergens druk om maakt, zolang hij kan rollen in de modder. Hij snapt niet waar die anderen zich over opwinden. Vanaf de schutbladen tot en met de laatste pagina tonen gezichtsuitdrukking en gestalte aan dat hij niet van druktemakers houdt. Dat maakt hem adorabel, knuffelbaar, stout en ook een tikkeltje sloom. Yvonne Jagtenberg maakt dat allemaal op een fantastische manier zichtbaar. Haar tekeningen zijn niet alleen technisch perfect, maar hebben zichtbare penseelstreken, fraaie contrasten en leuke details 
zoals de permanente moddervlekjes en het steeds terugkerende tandje! Met een trefzeker handschrift en minimale middelen weet ze de speelse situatie sober en overtuigend neer te zetten. Maar onder die vrolijke oppervlakte schuilen diepe gedachten en verlangens naar de zin
van het bestaan.' 


Stel dat...
JooHee Yoon


Uitgeverij BOYCOTT









Uit het juryrapport; 
'De illustraties zijn keer op keer raak en versterken het absurdistische, het aandoenlijke, 
het humoristische, maar vooral het door en door menselijke facet van de ‘stel dat’-scenario’s. (…) Kleurgebruik, techniek, het minimale van de gezichtjes en de verrassende perspectieven versterken het vervreemdende en vaak humoristische effect. Het geheel is een enorm pleidooi voor fantasie en het overdenken van mogelijkheden en ongebruikelijke en soms ongepaste situaties. Yoon is een geweldig tekenaar met een grafische achtergrond en dat is goed terug te zien in het vernuftige kleurgebruik.' 

Categorie Geïllustreerde kinderboeken

De vuurzeevlieg - en andere dierenverhalen
Carll Cneut


Em. Querido’s Uitgeverij









Uit het juryrapport:
'In afwisselend groteske pennenstreken die aan Vlaamse schilder James Ensor herinneren, en lichtere details komen de karakters van de verschillende dieren goed tot hun recht. In de pen- en penseelstreek van Cneut werden het persoonlijkheden die raken en ontroeren, gebukt gaan onder hun lot of daar juist over triomferen. (…) 
Het werk van Cneut evenaart dat van Tellegen in speelsheid, originaliteit en uitdagende
accenten. Vanuit artistiek oogpunt van hoge kwaliteit.
'

Wat je moet doen als je over een nijlpaard struikelt
Martijn van der Linden


Em. Querido’s Uitgeverij









Uit het juryrapport:
'De illustraties zijn onderling zeer verschillend van tekentechniek en uitgangspunt. Ze dagen de kijker uit en vormen een sterk geheel met de gedichten. Tekst en beeld geven elkaar de ruimte en ze zijn bovendien volstrekt gelijkwaardig. Een sterk en inspirerend samenwerkingsproject. 
Van der Linden neemt de ruimte om stilistisch te experimenteren.(…) 
Door het gebruik van verschillende technieken en stijlen vormt Wat je moet doen... als het ware
een catalogus van Van der Lindens kunnen.' 

Categorie Geïllustreerde jeugdboeken

Uit elkaar
Sylvia Weve


Uitgeverij Gottmer









Uit het juryrapport:
'Met Uit elkaar heeft Sylvia Weve weer iets bijzonders neergezet. De samenwerking met Bette Westera wordt steeds sterker. De gedichten en de tekeningen dagen elkaar uit, vullen elkaar aan of overmeesteren elkaar. (…)
De illustraties in dit overweldigende boek zijn uitgevoerd in krachtige penseelstreken in combinatie met eenvoudige verbindende lijnen in inkt. Veelal zachte bedekkende tinten wisselen af met fluorescerende kruisen of vlakken. Het lijkt allemaal zo vanzelfsprekend, maar over ieder detail is nagedacht. (…)
Uit elkaar is feest en drama tegelijk, kleurrijk en sober tegelijk, zwierig en ernstig, geestig en tragisch.'


Zwerveling
Peter Van den Ende


Em. Querido’s Uitgeverij









Uit het juryrapport:
'Het boek is een ode aan het avontuur, aan liefde, schoonheid en lelijkheid tegelijk.
Vol finesse en mysterie.(…)
Overal zijn verrassende perspectieven en merkwaardige dieren of antropomorfe verschijningen.
Je moet wel blijven kijken en ontdekken, het aanbod is duizelingwekkend. Doordat het boek geheel in zwart-wit is gehouden, blijft het sober en doorzichtig. Nergens mis je de
kleuren. Integendeel. (…)
Inspiratiebronnen voor deze meester-etser waren vermoedelijk de gravures van Riou en Neuville
in de boeken van Jules Verne. Net als zij arceert Van den Ende er vrolijk op los en weet hij met zijn lijntjes de fraaiste effecten te realiseren.'


Categorie Informatief

Everest
Lisk Feng

Fontaine Uitgevers










Uit het juryrapport:
'De illustraties lijken te zijn opgebouwd uit rasters die komen uit de tijd van het eerste vier kleuren drukwerk. Zo ontstond een subtiel en gedempt kleurenpalet waarmee de meest uiteenlopende kanten van het leven op de Mount Everest tot leven komen.(…)
De jury raakte betoverd door het evenwicht in avontuur en informatie, de subtiele
kleuren en de heldere uitleg over de vele aspecten van het bergbeklimmen. (…)
Alles klopt aan dit boek. Vorm, papier, kleurstelling en tekentechniek maken dat je ook zonder vliegen en rugzak inpakken kunt afreizen naar deze goddelijke bergen.'

Nadir en Zenith in de wereld van Escher
Wouter van Reek


Uitgeverij Leopold









Uit het juryrapport:
'Alles in de tekeningen en tekst functioneert in het onderzoek naar Escher. Er zijn briljante vondsten zoals de tekst die kleiner wordt en wegloopt en uiteindelijk zelfs onleesbaar is. Op de ene bladzijde waant de kijker zich opgesloten in een caleidoscopische wereld van lussen en trappen, op de andere vallen Nadir en Zenith van de pagina of speelt Van Reek net als Escher met de grenzen van het perspectief. Deze werkwijze verwijst direct naar de houtsneden en tekeningen van Escher maar weet tegelijk een overtuigend onderscheid te maken met
Van Reeks eigen handschrift en stijl. Met name door zijn fris contrasterend kleurpalet, niet louter zwartwit maar een scala aan bleekgroene en gele tinten.'

De keuze van de Griffeljury 2020

Geplaatst 31 aug. 2020 03:10 door susan *   [ 31 aug. 2020 03:20 bijgewerkt ]




Na vier dagen uitreikingsplezier kunnen we de balans opmaken en de winnaars van de Zilveren Griffels op een rijtje zetten. Er werden 12 Zilveren Griffels toegekend. De Griffels bekronen de best geschreven boeken van het afgelopen jaar.
De oorspronkelijk Nederlandstalige Zilveren Griffels zijn automatisch genomineerd voor de Gouden Griffel die bij de start van de Kinderboekenweek bekendgemaakt wordt. 

De griffeljury bestond dit jaar uit: Daniel Albering, Jörgen Apperloo, André Kuijpers, Marjolein Meijvis, Eline Rottier, Cathy Spierenburg (voorzitter) en Anouk van der Zee. 

De jury schrijft dat ze boeken bekroond hebben ‘die niet alleen aan het onmiddellijke plezier en de voldoening in het nu tegemoetkomen, maar ook gedachten, ideeën, woorden, personages of verhaallijnen bieden die verder kunnen reiken dan de waan van de dag en die aansluiten op een behoefte aan verdieping en maatschappelijke of gewoonweg literaire waarde’.

Dit is de keuze van de Griffeljury:

Categorie Tot zes jaar 

De man met de zeegroene ogen 
Koos Meinderts

Uitgeverij Hoogland & Van Klaveren









Uit het juryrapport:
'Meinderts’ weloverwogen zinnen hebben een natuurlijke cadans en creëren een mystieke, poëtische lading. De man met de zeegroene ogen geeft het zoeken en het vinden van een schat een meerduidige betekenis, want: ‘Wie wat vindt heeft slecht gezocht.’ '

Tijger
Jan Jutte


Uitgever Uitgeverij Lemniscaat









Uit het juryrapport:
'Jan Jutte manoeuvreert behendig tussen uiteenlopende emoties. Zo kan hij in korte zinnen
spanning opbouwen, wanneer de tijger Josefien besluipt, om die vervolgens te verlichten als het
dier haar ‘als een verkouden man’ besnuffelt. Zijn woordkeuze maakt de personages karaktervol.
Dat kan met humor wanneer teckel Titus ‘er het zijne’ van denkt en met ontroering als Josefien
zelfs geen zin heeft in lezen. De eenzaamheid van de terugreis die een eeuwigheid duurde, wordt
zo voelbaar.
'

Categorie zes tot negen jaar


Dit is geen Cobra
Bette Westera en Sylvia Weve


Uitgeverij Samsara








Uit het juryrapport:
'Bette Westera en Sylvia Weve creëerden met Dit is geen Cobra een gelaagd, uitdagend boek,dat de deuren niet opent, maar ze met muur en al omvertrekt. (…) 
Dit is geen Cobra straalt uit wat het wil zeggen: wees speels, heb lak aan kaders, want niets is wat het lijkt'. 

Naar de overkant
Wouter Klootwijk


Uitgeverij Leopold









Uit het juryrapport:
'Klootwijk schrijft met grote zorgvuldigheid: korte zinnen, twee wisselende perspectieven die naar elkaar toe bewegen en details die het verhaal opstuwen tot poëtische hoogten'. 


Categorie negen tot twaalf jaar 






Uit het juryrapport:
'Van der Geest heeft met Het werkstuk - of hoe ik verdween in de jungle een eigentijdse queeste gemaakt met een dynamisch meisje met een flinke portie lef als hoofdpersoon. Haar zoektocht naar identiteit is een avontuur waarin Van der Geest de lezer kundig van de ene opmerkelijke ontdekking of ontmoeting in de andere laat buitelen'.

Niemand ziet het
Dolf Verroen


Uitgeverij Leopold









Uit het juryrapport:
'Dolf Verroen bezit een uniek talent. Zijn ingetogen, authentieke vertelstem spreekt de lezer onomwonden aan en er is geen zweem van wijdlopigheid te ontdekken. (…) 
Het ontroerende, adembenemende slot (…) biedt troost en ongemak, een verfijnde combinatie in zo’n krachtig boek.'

Categorie twaalf tot vijftien jaar 

Bizar
Sjoerd Kuyper


Uitgeverij Hoogland & Van Klaveren









Uit het juryrapport:
'Bizar van Sjoerd Kuyper is een tour de force van een jeugdroman die volledig leunt op het vertellen van verhalen. (…) 
Kuyper schrijft fascinerende jeugdliteratuur op metaniveau. ‘In een goed boek blader je terug, omdat je de mooie zinnen van een schrijver nog een keer wilt lezen. Of om een belangrijkegedachte te herkauwen.’ En dat is precies wat Kuyper biedt. Hij strooit met juwelen van zinnen, vol existentiële gedachten.' 

Dor
Neal Shusterman en Jarrod Shusterman, vertaald door Lydia Meeder 


Uitgeverij Fantoom









De jury noemt het boek een ‘zinderende pageturner’. Het boek ‘bevat zo’n overtuigend en angstaanjagend realisme, dat je als lezer de droogte fysiek begint te voelen’.

Categorie Informatief
 

Het geheime boek van Sinterklaas
Floortje Zwigtman


Pelckmans Uitgevers i.s.m. Uitgeverij Rubinstein









Uit het juryrapport:
'Floortje Zwigtman duikt in de historie van onze jaarlijkse traditie, legt culturele verbanden en zet verschillende verklaringen en meningen naast elkaar. Dat maakt dit geheime boek niet alleen een informatief, maar ook een bijzonder beschouwend boek dat kinderen laat zien dat Sinterklaas veel meer is dan een kinderverhaaltje waar je op een gegeven moment niet meer in gelooft.(…) 
Dit boek zal jonge lezers op positieve wijze vervreemden van het gelukzalige sprookje uit hun kleutertijd en die vervreemding is machtig interessant.' 


Toen het oorlog was, 1939-1945
Annemiek de Groot, Roos Jans,
Juul Lelieveld en Liesbeth Rosendaal


Uitgeverij Gottmer








Uit het juryrapport:
'De kracht [van het boek] ligt in de heldere vragen waar het boek een antwoord op probeert te geven, maar het legt ook duidelijk uit waarom sommige vragen lastig te beantwoorden zijn. (…)
Dit geschiedenisboek laat kinderen bladeren, bezinnen en inzien hoe belangrijk het is om deze verhalen te blijven vertellen.' 

Categorie Poëzie

Uit elkaar
Bette Westera


Uitgeverij Gottmer









Uit het juryrapport:
'Westera trekt sneller kloppende harten in deze bundel vol overtuiging en met indrukwekkende precisie uit elkaar. Dat resulteert in humor, als een meisje zich afvraagt waarom haar vader en haar moeder ooit iets hebben gehad: ‘daar kan ik echt niet bij. / Ze hebben niets, maar dan ook /niets gemeen / behalve / mij’, maar de pijn van de gruzelementen wordt niet geschuwd: ‘Ik hoor om altijd / blij te zijn / gewoon bij / allebei te zijn.’ (…) 
Uit elkaar biedt een caleidoscopische blik op de liefde door haar vele verschijningsvormen te belichten.' 

Wat je moet doen als je over een nijlpaard struikelt
Edward van de Vendel

Em. Querido’s Uitgeverij









Uit het juryrapport:
'Vijfentwintig keer verrast Van de Vendel met een ‘Wat je moet doen als’-vraag. Zijn blik is origineel en de taal lijkt soms wel een spervuur aan beelden en associaties te bevatten. Zo balanceert deze energievolle bundel tussen spottende absurditeit en een subtiele, ernstige toon'.

Jippie! En de onderwaterpiraten - Sanne Rooseboom

Geplaatst 13 aug. 2020 03:36 door susan *   [ 13 aug. 2020 03:41 bijgewerkt ]


Sanne Rooseboom heeft met haar series Het Ministerie van Oplossingen (waar onlangs de filmrechten van verkocht weren) en Jippie! de weg naar het lezershart gevonden. In de serie Jippie! volgen we de avonturen van prinses Super uit het land Jippie. Jippie! En de onderwaterpiraten is het derde deel en goed los van de eerdere delen te lezen.
Jippie is een land waar alle mensen altijd vrolijk zijn en positief. Super, prinses en troonopvolger, is echter een uitzondering. Het eeuwige optimisme van haar landgenoten wordt haar regelmatig te veel. Haar beste vriend Max komt uit het buurland Grom. Grom is het tegenovergestelde van Jippie, daar is alles grauw en nemen de bewoners het leven zwaar op.
In dit verhaal gaat Max op zoek naar zijn vader Felix, een begaafd gitarist en liedjesschrijver. Het brengt Super en Max naar het eiland van de onderwaterpiraten, een opschepperig volkje dat graag met haaien worstelt.

De gein van het verhaal zit voor een groot deel in het uitvergroten van de karaktereigenschappen van de mensen die Super en Max ontmoeten. Super kan er maar niet over uit dat haar landgenoten altijd maar vrolijk zijn en dat alles er altijd fleurig uitziet. Zo zijn in Jippie de huizen in vrolijke kleuren geschilderd, dragen de geiten iedere dag een grote roze strik en wonen de mensen in steden met namen als Joepie of Vrolijkheid aan Zee. Als de reizigers door Grom trekken pakt Rooseboom uit in het beschrijven van de daar heersende zwartgalligheid. Op weg naar de haven van Drein zien ze grijze, zwarte en bruine huizen met dichte gordijnen en in de voortuinen staan bordjes met GA WEG. Ook de onderwaterpiraten laten vooral een kant van hun karakter zien: ze scheppen de hele dag op. De beschrijvingen van het uitbundige Jippie, het grauwe Grom en het betere opscheppen van de onderwaterpiraten zijn vaak geestig. De nuchtere Jippie en haar vriend Max zorgen voor het tegenwicht en zo slaat het verhaal niet door in uitsluitend grappen en grollen. Het verhaal beschrijft een spannende zoektocht en er is ook ruimte voor emoties, want het is tenslotte niet niks om na elf jaar op zoek te gaan naar je vader.

Jippie! En de onderwaterpiraten is een vrolijk boek over een serieuze zoektocht. Het verhaal is met een vlotte pen geschreven en uitbundig geïllustreerd door Annet Schaap.

Jippie! En de onderwaterpiraten
Sanne Rooseboom met illustraties van Annet Schaap


Van Holkema & Warendorf, 2020

Bommetje - Sacha Cotter

Geplaatst 11 aug. 2020 03:44 door susan *   [ 11 aug. 2020 03:44 bijgewerkt ]


Dit prentenboek neemt de lezer mee naar Nieuw-Zeeland. Een jongen droomt al zijn hele leven van het perfecte bommetje, ’een denderend, daverend, spetterend, schitterend, beregoede bommetje!’ want waar hij woont ben je iemand als je een buitengewoon bommetje doet. De jongen maakt berekeningen en vraagt advies aan Nan, zijn oma. Oma kon in haar jonge jaren prachtige bommetjes laten zien in verschillende technieken. Niet alleen de sprong, ook de rituelen voor het grote moment vragen aandacht. Onze hoofdpersoon fluistert voor de sprong zijn eigen rijmende bezwering.
Maar het wil ondanks de voorbereiding niet zo goed lukken. Misschien moet hij meer mensen om raad vragen en die dan opvolgen? Of moet hij onder ogen zien dat bommetjes niets voor hem zijn?

Bommetje is in veel opzichten een origineel prentenboek. Als eerste valt de entourage op: de omgeving die duidelijk niet Nederlands is en de verwijzingen naar de Nieuw-Zeelandse cultuur.
Grootmoeder Nan is een oma die we allemaal wel willen hebben, ze is een forse vrouw waar levenslust en liefde van afdruipt. Zij begeleidt haar kleinzoon en heeft uiteindelijk de gouden tip waardoor onze hoofdpersoon wel degelijk in staat blijkt tot een superbommetje.
De illustraties laten veel zien. Natuurlijk zien we bommetjes, we nemen een kijkje in het fotoalbum van Nan en we kunnen diverse omstanders volgen. In de tekeningen zijn tal van details te ontdekken die het verhaal aanvullen. De tekst, een vertaling van Joukje Akveld, is levendig en warm.
Het boek won in Nieuw- Zeeland diverse prijzen waaronder Best Picture Book of New Zealand 2019.

Bommetje is een origineel prentenboek dat een minder bekende omgeving laat zien en dat gaat over geloven in je eigen kracht en doorzettingsvermogen.

Bommetje
Sacha Cotter, vertaald door Joukje Akveld met illustraties van Josh Morgan


Volt, 2020

                          

Maantje - Sjoerd Kuyper

Geplaatst 10 aug. 2020 03:28 door susan *   [ 10 aug. 2020 03:31 bijgewerkt ]


Amani, kortweg Maantje, heeft een vader die heel bang voor dieren is. Zijzelf en haar moeder zijn dat niet, zij vinden muizen lief, zijn dol op padden en kikkers en spinnen pakken ze met hun blote handen. Maantjes vader is dan ook behoorlijk van slag als hij een baby- eekhoorn zonder ouders in de tuin vindt. Wat moet er met het diertje gebeuren? Aanvankelijk houden ze de eekhoorn warm en Maantjes moeder vertelt een sprookje, al is Maantje niet te spreken over de keuze voor een treurig verhaal. Er wordt gezocht naar een betere opvang en die wordt gevonden bij dierenopvang Egel & Zo. Daar krijgt de eekhoorn een naam, Dori, en goede zorg. Maar is dat wel genoeg? Maantje denkt van niet, om beter te worden heeft Dori verhalen nodig en daar kan zij voor zorgen.

Maantje is echt een Sjoerd Kuyperboek waarin hij opnieuw laat zien dat hij een groot en veelzijdig schrijver is die voor alle leeftijden de juiste toon weet te vinden. Het verhaal is geschreven vanuit het perspectief van Maantje en dat kleurt het verhaal. Zo is heel duidelijk dat Maantje veel van haar ouders houdt, maar ze vindt ze soms ook raar of onbetrouwbaar. Neem haar vader bijvoorbeeld, hij doet net of de kleine eekhoorn een levensgevaarlijk monster is en dat is dan dezelfde man die een toespraak voor achthonderd mensen durft te houden. Dat durft Maantje dan weer niet. Of neem haar moeder die beloofde de hele nacht bij de eekhoorn in de tuin te blijven en dan vindt Maantje haar (zonder eekhoorn) gewoon in bed.
Ook Maantje zelf komt goed uit de verf. Ze is een meisje dat lekker in haar vel zit en Kuyper weet dat in weinig woorden duidelijk te maken. Kuyper is sowieso een meester in het zorgvuldig kiezen van zijn woorden en de lezer te verwennen met mooie veelzeggende zinnen en prachtige beeldspraak. Zo heeft Dori een staart zo groot als de snor van een reus en doet de kleine eekhoorn Maantjes hart veranderen in een bloem.
Maantje vindt het moeilijk om de zorg voor Dori uit handen te geven, maar gelukkig zijn de mensen bij de dierenopvang echte schatten die haar goed op de hoogte houden en ook bereid zijn de prachtige verhalen die Maantje schrijft aan het diertje voor te lezen.
De sfeer van het boek is warm. Aan alles is te merken dat Maantje en haar ouders veel van elkaar houden. In dit gezin mag iedereen zichzelf zijn en is er ook plaats voor een gewaagd grapje of een boze bui.

Het boek is beeldschoon geïllustreerd door Alice Hoogstad. Haar kleurrijke beweeglijke stijl past goed bij de sfeer van Kuypers tekst. Treffend tekent ze mens en dier, waarbij ze goed stemmingen weet weer te geven. Extra leuk zijn de illustraties waarop de fantasierijke verhalen van Maantje verbeeld worden waarin Dori natuurlijk de hoofdrol heeft.

Maantje is een pareltje, een beeldschoon boekje met een innemend verhaal en warme vrolijke illustraties.

Maantje
Sjoerd Kuyper met illustraties van Alice Hoogstad


Hoogland & Van Klaveren, 2020


1-10 of 1555