Lijst Home


Offerkind - Rob Ruggenberg

Geplaatst 2 jul. 2020 03:55 door susan *   [ 2 jul. 2020 04:03 bijgewerkt ]


Rob Ruggenberg neemt in Offerkind de lezer 4000 jaar terug in de tijd. Nederland ziet er heel anders uit, met grote moerasgebieden waar nu de Veluwe ligt. Daar begint het verhaal. In de proloog wordt direct duidelijk dat het moerasgebied gevaarlijk is. Een jonge verdwaalde handelsreiziger verliest het pad uit het oog en verdrinkt. Zijn rugzak met kostbare inhoud blijft aan een tak hangen.
Later wordt de rugzak gevonden door twee jonge mensen op de vlucht, het meisje Aïn en de jongen Kraai. Ze zijn weggelopen uit hun dorp en moeten zien te overleven. Niet alleen het landschap is gevaarlijk, ook de mensen die ze ontmoeten kunnen dat zijn. De Jonge Wolven bijvoorbeeld: jonge ruige mannen die vaak onder invloed van dolkruid impulsief handelen. Ook het Oude Volk is hen niet gunstig gezind, daar weten ze op het nippertje weg te komen met een baby die voorbestemd was geofferd te worden.
Kraai is verliefd op Aïn en volgt haar waar zij wil gaan. Aïn wil naar zee, de vindplaats van barnsteen. Ze weet hoe ze de stenen moet bewerken en ze hoopt met dit ambacht in haar onderhoud te kunnen voorzien en niet langer van iemand afhankelijk te zijn.

Offerkind is Ruggenbergs laatste boek. Enkele dagen nadat hij het manuscript had ingeleverd overleed hij. Gelukkig is zijn laatste boek een mooi boek, een ‘echte Ruggenberg’.
Ruggenberg, sinds 2006 jeugdboekenschrijver, schreef historische romans die zich vaak op of rond zee afspelen. Hij deed altijd uitgebreid onderzoek voor hij ging schrijven en hij stond erom bekend historische feiten in een bloedspannend verhaal tot leven te kunnen brengen. Zo ook in Offerkind.
De inspiratiebron lag dit keer dicht bij huis, bij de vondst van een prehistorisch graf in de buurt van Wassenaar. Ruggenberg speelde als kind op die plek en kon toen niet vermoeden dat diep in de grond twaalf mensen, volwassenen en kinderen, in een graf lagen. Ze waren met geweld om het leven gebracht.
Het is lastig om over de prehistorie te schrijven omdat er niet veel bekend is over de manier van leven en denken van de mensen uit die tijd. Er zijn immers geen geschreven bronnen. Ruggenberg had dus niet veel feiten om mee te werken. Voordeel daarvan is dat zijn fantasie daarmee meer ruimte kreeg. Vooral op het gebied van geloof en bijgeloof nam de auteur zijn vrijheid, al probeerde hij dat wel zo geloofwaardig mogelijk te doen. Hij baseerde zich op bestaande goden die ofwel later werden aanbeden, of op een andere plaats. In de wereld die Ruggenberg heeft beschreven is het logisch dat op de bodem van het moeras de oogloze godin Mhoa wacht tot ze een van haar slachtoffers naar beneden kan trekken.
De beschrijving van de natuur en de mensen die daar wonen staan allemaal ten dienste van het verhaal. Het is een spannend verhaal waarin Aïn en Kraai vrienden ontmoeten en mensen die hun naar het leven staan. Zoals we van Ruggenberg gewend waren schuwt hij het beschrijven van geweld niet, al laat hij het invullen van de details daarbij meestal over aan de fantasie van de lezer.

Offerkind is een mooie jeugdroman, een boek zoals we van Ruggenberg gewend waren met interessante historische details en een spannend verhaal. Met zijn dood heeft de Nederlandse jeugdliteratuur een belangrijke schrijver van historische jeugdboeken verloren. Gelukkig is zijn oeuvre tijdloos en zullen ook nieuwe generaties kinderen weten te boeien.

Offerkind
Rob Ruggenberg


Querido, 2020

Demonen - Marita de Sterck

Geplaatst 30 jun. 2020 03:46 door susan *   [ 30 jun. 2020 03:51 bijgewerkt ]


Marita de Sterck vertelt haar verhalen in kinder-en jeugdboeken en in bundels waarin ze volksverhalen verzamelt. De Sterck is naast schrijfster ook antropoloog met een speciale interesse voor inwijdingsverhalen en groeirituelen. De volksverhalen die ze verzamelt zijn niet achter een schrijftafel bedacht, maar wortelen in een orale traditie. Het zijn levenslessen verpakt in een verhaal en een goede afloop is niet gegarandeerd. In haar nieuwe bundel volksverhalen staan demonen centraal. Dat levert bloedstollende verhalen op waar een grote waarschuwende werking van uitgaat. Door die waarschuwingen in een verhaal te verpakken, liefst een verhaal vol huiveringwekkende details, wordt de kans vergroot dat de boodschap overkomt.
De Sterck verzamelde 57 verhalen uit 45 culturen. Ze werden haar verteld door mensen van verschillende leeftijden en uit verschillende landen. Het blijkt dat demonen vele gedaanten aannemen en De Sterck bracht ze onder in categorieën. 
Het boek opent met verhalen over kannibalen. Zij vertegenwoordigen volgens De Sterck de universele angst tot totale vernietiging, immers als een kannibaal je opeet blijft er niets van je over. Na de kannibalen volgen verhalen over Djinns en ghouls. Djinns zijn wezens die op een demonische manier bezit kunnen nemen van een menselijk lichaam en ghouls zijn grote vraatzuchtige demonen die vooral in de Arabische volkscultuur voorkomen. Dan komen duivels aan de beurt, die ook in onze streken maar al te bekend zijn. De duivel verleidt in vele gedaanten, bijvoorbeeld door zich te presenteren als een verleidelijke man.
Na de duivels maken boze geesten, bosgeesten en andere kwelgeesten hun opwachting. Dit zijn vaak verhalen waarin geesten van overledenen de levenden komen plagen, of helpen. Dan is het de beurt aan weerwolven, vampiers en heksen. Ook deze wezens kunnen onverwachte vormen aannemen. Zo is het in Japanse verhalen niet ongebruikelijk dat katten, vossen of andere dieren de gedaante aannemen van een familielid of een geliefde om vervolgens het leven uit hun slachtoffers te zuigen. Het laatste hoofdstuk is voor de restcategorie die kortweg worden aangeduid als monsters. Hier vinden we verhalen over monsters die van gedaante kunnen veranderen en monsters die graag mensenvlees eten.

De Sterck is een goede verteller en ze schrijft in een prettige stijl. Ze doet dat in dit boek wel zonder literaire pretenties. De verhalen worden zonder poespas verteld en altijd in chronologische volgorde. De Sterck geeft de verhalen ongecensureerd door, seks en geweld worden niet verbloemd.
De schrijfster geeft bij ieder verhaal een bronvermelding en achtergrondinformatie. Daarbij gaat ze soms in op de achterliggende betekenis, waarbij ze het aan de lezer laat om deze uitleg te volgen of voor een eigen interpretatie te kiezen. 

De illustraties van Jonas Thys kunnen niet ongenoemd blijven. Zijn linoleumsneden laten demonen van allerlei aard zien en daarbij schroomt hij niet om het kwaad in al zijn afzichtelijkheid te tonen.

Demonen is een boek met boeiende volksverhalen die zich lenen om doorverteld te worden. Immers, ijzingwekkende verhalen kunnen altijd op publiek rekenen en wellicht waarschuwt het de toehoorders voor sluimerende gevaren.

Demonen
Marita de Sterck met illustraties van Jonas Thys


Polis, 2020


Planeet Omar Onverwachte superspion - Zanib Mian

Geplaatst 25 jun. 2020 05:06 door susan *   [ 25 jun. 2020 05:12 bijgewerkt ]


Meer diversiteit in kinderboeken is al een aantal jaar punt van discussie. In een multiculturele samenleving is het niet wenselijk voornamelijk witte kinderen te laten zien, ook kinderen met een andere kleur en met een andere culturele achtergrond willen zichzelf kunnen herkennen in een boek. De afgelopen jaren zien we in kinderboeken steeds meer personages van kleur, maar vaak in een bijrol. De serie Planeet Omar geschreven door de in Engeland wonende moslima Zanib Mian is een voorbeeld hoe het ook kan.
In deze serie is Omar de hoofdpersoon. Hij woont met zijn ouders (beide wetenschapper), oudere zus Mirjam (lastige puber) en zijn kleine broertje Esa in Engeland. De familie is islamitisch en bezoekt regelmatig de moskee. Omars moeder draagt een hoofddoek, de familie eet halal en ze vieren de islamitische feesten. Omar heeft twee beste vrienden: Charlie en Daniël.
In het eerste deel van de serie, Problemenmagneet (2019), maakten we kennis met Omar die dan net is verhuisd. De nieuwe buurvrouw staat aanvankelijk negatief tegenover haar moslimburen, maar dat komt goed als ze elkaar beter leren kennen. Ook op de nieuwe school gaat niet alles even makkelijk, Omar heeft aanvankelijk last van pestkop Daniël. Maar door een ingrijpende gebeurtenis worden ze toch vrienden.
In dit tweede deel gaat het verhaal over het redden van de moskee. Omar noemt de moskee die hij met zijn familie bezoekt ’de geheime-glimlach-moskee’ omdat zijn vader altijd in een goede bui komt als hij deze moskee bezoekt en omdat er een open hartelijke sfeer heerst. De moskee heeft snel een grote som geld nodig om het dak te repareren, als dit niet lukt dan moet het gebouw dicht. Omar en zijn vrienden bedenken manieren om geld te verdienen. Ze gaan dingen verkopen en ze organiseren een talentenjacht. Dat brengt een aardig bedrag op. Als de enveloppe met geld wordt gestolen zijn Omar en zijn vrienden vastbesloten de dief te ontmaskeren.

De Planeet Omar-boeken zijn geschreven en getekend in een populaire vorm die ook boekenseries als Het leven van een loser (Jeff Kinney) en De Waanzinnige boomhut (Terry Denton & Andy Griffiths) kenmerken. Er zijn geen grote blokken tekst, op iedere bladzijde staan stripachtige tekeningen en er wordt gespeeld met de typografie.
De islamitische achtergrond van Omar is soepel in het verhaal verwerkt. Hij beschrijft bijvoorbeeld hoe zijn kleine broertje boos wordt omdat hij sommige snoepjes niet mag omdat hij nog niet begrijpt wat halal is en hij vertelt wat hij in de moskee beleeft. Het doel van het boek is daarbij niet om voorlichting over de islamitische leefwijze te geven, het draait om het verhaal. Kinderen met een islamitische achtergrond zullen zichzelf en hun familie in dit verhaal herkennen. 
Omar is een jongen met veel fantasie en die gaat soms met hem op de loop. De lezer moet dan wel even opletten om de draad van het verhaal niet kwijt te raken. Een dergelijke fantasie kan overigens heel vermakelijk zijn, bijvoorbeeld als Omar zich voorstelt hoe zijn droomhuis in de hemel eruit zou zien en hij hoopt dat hij dan ook de videospellen mag spelen die papa en mama op aarde verbieden.
Als de schrijfster een boodschap wil uitdragen dan is dat een boodschap van gemeenschapszin: ‘blijf in jezelf geloven, maar vergeet nooit de gemeenschap die jou ondersteunt als je je dromen najaagt.’

De Planeet Omar-serie mag in geen enkele schoolbibliotheek ontbreken die diversiteit serieus neemt. Deze boeken zijn een krachtige bondgenoot in het bevorderen van leesplezier en niet alleen voor kinderen met een islamitische achtergrond.

Planeet Omar Onverwachte superspion
Zanib Mian, vertaald door Edward van de Vendel, met illustraties van Nasaya Mafaridik


Volt, 2020

Dick Bruna - Bruce Ingman & Ramona Reihill

Geplaatst 22 jun. 2020 04:32 door susan *   [ 22 jun. 2020 04:47 bijgewerkt ]


Dick Bruna overleed in 2017. ‘De meester van de eenvoud’ was toen een gewaardeerd kunstenaar met tentoonstellingen in vermaarde musea over de hele wereld waaronder het Rijksmuseum in Amsterdam. Toch zal de eerste associatie met Bruna’s naam vaak niet leiden tot een herinnering aan een museumbezoek, Dick Bruna is vooral als schepper van Nijntje bekend geworden.
De Engelse uitgever Thames & Hudson, in 1949 opgericht met de missie ’een museum zonder muren op te richten’, heeft in de serie The illustrators een boek over het leven en werk van Dick Bruna uitgebracht. Dit boek is nu vertaald.

Deze prachtig uitgegeven biografie is niet al te dik, fraai vormgegeven, voorzien van veel illustraties en heeft een duidelijke tekst. Het verhaal over Bruna’s leven en werk is chronologisch opgezet en begint op zijn geboortedag 23 augustus 1927. Bruna groeit op in een welvarend gezin. Zijn vader is directeur van uitgeverij A.W. Bruna en verwacht dat zijn zoon te zijner tijd zijn plaats in het familiebedrijf zal innemen. Dick is echter meer geïnteresseerd in kunst. Hij reist naar Frankrijk en maakt daar kennis met het werk van een aantal kunstenaars die hem sterk zullen beïnvloeden, waaronder Matisse en Léger. Uiteindelijk krijgt Dick toestemming van zijn vader een opleiding te starten aan de Rijksacademie voor Beeldende Kunst in Amsterdam, maar hij vindt daar niet wat hij zoekt. Hij stopt met zijn studie en gaat alsnog werken voor de uitgeverij. Er moet geld verdiend worden want inmiddels is Dick getrouwd met zijn grote liefde Irene. Zij krijgen drie kinderen.
Bruna ontwierp ongeveer 2000 omslagen, veel daarvan voor de pocketseries van de uitgeverij. Het is prachtig grafisch werk. Bruna maakte voor series altijd gebruik van een terugkerend element, bijvoorbeeld de pijp van Maigret of de halo bij de Saint.
In 1955 wordt Bruna’s beroemde personage Nijntje geboren. Aanvankelijk zag het beroemde konijn er anders uit met scheve oren en ogen die aan de zijkant waren geplaatst. Nijntje onderging in 1963 een grote metamorfose waar ze een ronder hoofd kreeg met fier omhoog stekende oren en voortaan kijkt ze de lezer recht aan. Ook kregen de kinderboeken een vaste vierkanten vormgeving, met links de vierregelige tekst zonder hoofdletters en rechts de illustraties, waarbij Bruna een vast palet aan kleuren gebruikte.
Nijntje wordt wereldberoemd en gaat onder vele namen de wereld over. Ook de merchandise vindt wereldwijd zijn weg en het geld stroomt binnen. Dat weerhield Bruna niet om te blijven werken. Zolang hij dat kon stapte hij elke dag vroeg in de ochtend op zijn fiets om aan het werk te gaan in zijn Utrechtse atelier, dat overigens nu te zien is het Centraal Museum te Utrecht.

Het boek sluit af met een uitgebreide literatuurlijst en een overzicht in jaartallen van de belangrijkste biografische gegeven.

Dick Bruna is een prachtig uitgegeven handzame biografie van een groot kunstenaar,

The illustrators Dick Bruna
Bruce Ingman en Ramona Reihill, vertaald door Astrid Huisman


Mercis, 2020


Vis in een boom - Lynda Mullaly Hunt

Geplaatst 18 jun. 2020 03:35 door susan *   [ 18 jun. 2020 03:36 bijgewerkt ]




'Ik mag meester Daniel graag maar hij heeft iets met lezen. Praat altijd maar over boeken en hoe geweldig ze zijn. Ik persoonlijk heb nog liever de griep'.

Ally zit in groep acht op een Amerikaanse school en ze kan niet lezen. Dat houdt ze het liefst verborgen en dat lukt haar aardig. Het helpt dat ze veel verschillende leerkrachten heeft gehad omdat ze in zeven jaar zeven keer is verhuisd. Ally is goed in wiskunde en tekenen, maar lezen en schrijven is een groot probleem.
Ally houdt haar leesproblemen ook geheim voor haar leraren en ze accepteert de opmerkingen dat ze harder en serieuzer moet werken. Soms loopt het uit de hand en krijgt ze straf, bijvoorbeeld die keer dat ze haar juf een condoleancekaart gaf bij een babyshower. Zij zag alleen de vrolijke gele bloemen op de kaart, anderen zagen een lelijke toekomstwens.
Er verandert veel als meester Daniel komt invallen. Waar de meeste leraren, volgens Ally, vooral perfecte en rustige leerlingen willen vindt meester Daniel het leuk dat iedere leerling anders is. Langzaam maar zeker wint hij Ally’s vertrouwen.

De titel van het boek verwijst naar een uitspraak van Albert Einstein die zelf ook moeite met lezen had: ‘Iedereen is goed in iets, op zijn eigen manier. Maar als je een vis in een boom laat klimmen en hem daarop beoordeelt, zal hij zijn hele leven blijven denken dat hij dom is.
Dyslexie is een belangrijk thema in het boek. De lezer leeft mee met het onvermogen van Ally om de wereld van de woorden en letters binnen te dringen. De leraren komen er in dit boek niet best af, het is bijna niet voor te stellen dat zoveel leraren deze ernstige vorm van dyslexie niet hebben onderkend.
Het boek gaat echter over meer dan dyslexie, andere thema’s die de schrijfster aan de orde stelt zijn vriendschap, familiebanden, pesten en sociaaleconomische omstandigheden. In het verhaal leren we acht klasgenoten van Ally beter kennen. Ook op hen heeft de nieuwe meester een goede invloed, hij laat niet alleen Ally opbloeien. Meester Daniel is een leerkracht die goed naar zijn leerlingen kijkt en haalbare eisen aan hen stelt.

Vis in een boom is een positief boek dat niet alleen laat zien wat dyslexie inhoudt, maar ook laat zien hoe belangrijk vriendschap is en hoeveel invloed een bevlogen leerkracht kan hebben op de ontwikkeling van zijn leerlingen.

Vis in een boom
Lynda Mullaly Hunt, vertaald door Lenny van Grootel


Holland, 2020

Vogel Vliegop - Julia Donaldson

Geplaatst 16 jun. 2020 04:19 door susan *   [ 16 jun. 2020 04:26 bijgewerkt ]


Vogel Vliegop zit op haar nest en wil niet gestoord worden. Als vogeltje Kwebbel een kletspraatje aanknoopt reageert vogel Vliegop knorrig:

Hoepel op, hoepel op, hoepel op!
Ik klets niet vandaag.
Vlieg op met je vraag.
Ik praat niet, en zeker niet over het weer.
Vlieg op, hou je tater, en snater niet meer.
Ik raak door onnozel gekwaak van de leg.
Scheer je weg!
Scheer je weg!
Scheer je weg!’


Ook andere vogels moeten ophoepelen zoals de rode Snoeperd die met vogel Vliegop bessen wil eten en Fladder die graag een stukje samen wil vliegen. Het verhaal neemt een andere wending als vogel Rover in beeld komt. Het is een grote roofvogel en hij heeft nog niet ontbeten. Hij heeft heeft trek in een vogelgebakje en krast ‘Ik pak je, ik pak je, ik pak je!’ Gelukkig ziet vogel Roeper wat er gebeurt.

Julia Donaldson schreef al veel prachtige en geliefde prentenboeken waarvan De Gruffalo de bekendste is. Vogel Vliegop doet aan dit boek denken door de opbouw van het verhaal en de fijne rijmende tekst die uitstekend is vertaald door Bette Westera. De tekst zit vol speelse herhalingen en dat zal peuters en kleuters zeker aanspreken.
De tekeningen van Catherine Rayner zijn adembenemend. We kennen haar werk van het prentenboek van het jaar 2014 Krrr…okodil.
Het schutblad van het boek laat het oerwoud zien vanuit het gezichtspunt van vogel Vliegop. Het is een mooi spel van fijne blaadjes en schaduwen in verschillende kleurnuances. Vogel Vliegop zelf staat stevig op papier. Het is een trotse grijze vogel die duidelijk laat zien dat ze met rust gelaten wil worden. Ook de intenties en emoties van de andere vogels laat Rayner op een knappe wijze zien, waarbij alles uitgedrukt wordt in vogelgedrag. Zo steekt vogel Vliegop nijdig haar staart omhoog en lijkt naar haar bezoekers te pikken, terwijl de bezoekende vogels duidelijk toenadering zoeken door zich bijvoorbeeld naar vogel Vliegop toe te buigen.
Rayner maakt spannende composities waarin ze speelt met perspectief en vlakverdeling. Als de enorme roofvogel het boek binnen komt verduistert de omgeving, zo wijst alles erop dat er gevaar dreigt. Het wordt langzaam weer lichter als de weggestuurde vogels terugkomen om vogel Vliegop te helpen. De snelheid waarmee ze dat doen wordt uitgedrukt in kleurrijke lijnen.
Alles loopt goed af en vogel Vliegop heeft haar lesje geleerd. Ze zal voortaan met de andere vogels kwebbelen, snoepen en fladderen en in plaats van Scheer je weg! roept ze nu Ga niet weg! Ga niet weg Ga niet weg!

Vogel Vliegop is een prachtig prentenboek dat een plaatsje naast De Gruffalo verdient.

Vogel Vliegop
Julia Donaldson, vertaald door Bette Westera met illustraties van Catherine Rayner


Gottmer, 2020


Avonturen van de dappere ridster - Janneke Schotveld

Geplaatst 15 jun. 2020 05:14 door susan *   [ 15 jun. 2020 05:20 bijgewerkt ]


Ridster zijn is geen makkelijke taak. Je moet niet bang zijn aangelegd, je moet alles weten over fietsonderhoud, je moet goed kunnen observeren, je moet met een zwaard overweg kunnen en altijd paraat staan. De dappere ridster werd voor haar taak in de wieg gelegd en al vroeg was duidelijk dat ze geen juf, kapster, tandarts, politievrouw, imker, piloot of hondentrimster zou worden. 
De ridster heeft het druk, zo gaat ze achter een ontsnapte leeuw aan,  vangt ze een groepje dieven en bevrijdt een knappe prins uit een toren. De dappere ridster is het type ruwe bolster blanke pit. Ze trekt ten strijde op haar fiets en lost problemen bij voorkeur op met een goed gesprek, maar als het moet dan trekt ze haar zwaard. Ze gaat het liefst aan het werk na een stevige bak koffie, ze vloekt beschaafd (‘krijg nou roest’) en af en toe tuft ze op de grond. En ze kan met dieren praten, wat erg handig is.

Janneke Schotveld is inmiddels een gevestigde naam in de jeugdliteratuur, vooral haar serie Superjuffie kan op veel fans rekenen. In 2018 voegde ze een nieuw genre aan haar oeuvre toe: sprookjes. En dan geen navertelde traditionele sprookjes, maar sprookjes met een moderne twist. Sprookjes waarin ridsters prinsen redden, prinsessen met elkaar trouwen en een held ook in een rolstoel kan zitten. De lezer leerde de ridster al kennen in deze boeken. In het eerste sprookjesboek, De kikkerbilletjes van de koning staat al het verhaal over de ontmoeting van de dappere ridster met prins Max. Deze ontmoeting wordt in dit boek opnieuw beschreven, maar dan vanuit het gezichtspunt van de ridster. Ook in het tweede sprookjesboek (Het kattenmannetje) staat een verhaal over de ridster. 
Wat de boeken van Schotveld aantrekkelijk maakt, en zeker ook dit boek, is haar sprankelende speelse stijl. Schotveld schrijft beeldend en met humor. Haar verhalen hebben over het algemeen geen ingewikkeld plot en dat is ook niet nodig. Het vertelplezier spat eraf en vooral Schotvelds levendige dialogen, waar vaak een grapje in verwerkt zit, zijn een feest om (voor te) lezen.
Schotveld mag graag een kritische speldenprik uitdelen waarin ze maatschappelijke issues aan de kaak stelt. Bijvoorbeeld in een dialoog tussen een ‘goedgesnavelde’ meeuw en de ridster waarin de ridster de meeuw verwijt dat hij voedsel steelt omdat hij te lui is om het zelf uit de zee te vangen, waarop de meeuw antwoordt dat de mensen de zee leeg vissen en dat dat ook pikken is.
In andere verhalen neemt Schotveld duidelijk stelling, bijvoorbeeld dat je niet moeilijk moet doen als twee mannen verliefd op elkaar worden en ze laat de pragmatische ridster daadkrachtig (en verrassend) optreden tegen mogelijke roddels. 
Het is fijn dat Schotveld van de dappere ridster geen karikatuur maakt. Ze is een sterke eigenzinnige vrouw, die niet van poespas houdt. De ridster heeft een groot hart en oog voor klein en groot leed. Zo helpt ze een meisje dat gepest wordt en een meisje dat bang is voor de tandarts en ze ziet ook wanneer iemand echt groot verdriet heeft en maakt dan tijd om te troosten.

In de eerder genoemde het sprookjesboeken tekende Milja Praagman de ridster voor het eerst. Deze illustraties waren het uitgangspunt voor dit boek. Wel kreeg de ridster een metamorfose. Ze heeft nu een ander harnas waarmee ze vaak wordt afgebeeld, al zien we haar ook een keer in bikini. De ridster zit veel op haar fiets en Praagman weet dat overtuigend te tekenen. Ook als de ridster een standbeeld als passagier heeft of een heel aantrekkelijke prins.
De illustraties van Praagman zijn zoals altijd sterk waar het perspectief en vlakverdeling betreft en ook valt haar creatieve afwisseling van gedetailleerd tekenen en het gebruik van stevige lijnen en grote vlakken op. Ook Praagman heeft een levendige speelse stijl die in combinatie met de mooie vormgeving goed tot zijn recht komt.

Avonturen van de dappere ridster is in alle opzichten een geslaagd boek. Schotveld schrijft licht en vrolijk en is een echte verhalenverteller. Verwen jezelf met dit boek als je graag voorleest!  

Avonturen van de dappere ridster
Janneke Schotveld met illustraties van Milja Praagman


Holkema & Van Warendorf, 2020


Onmogelijk blauw - Kate DiCamillo

Geplaatst 11 jun. 2020 04:41 door susan *   [ 11 jun. 2020 04:45 bijgewerkt ]


De Amerikaanse schrijfster Kate DiCamillo was eigenlijk niet van plan een drieluik te schrijven. Maar na haar eerste boek over de vriendinnen Raymie, Louise en Billie (Neem mijn hand, 2016) drong zich een tweede verhaal op, waarin Louise de hoofdrol heeft (De vloek van de Vliegende Olifantes, 2019). Een derde boek kon niet uitblijven, nu met Billie als belangrijkste personage. De boeken kunnen goed los van elkaar gelezen worden, maar ze versterken elkaar als je ze allemaal leest. 
 
Onmogelijk blauw speelt vier jaar na het verhaal uit het eerste boek. Het is 1979 en Billie is veertien jaar. Als haar hond Flappie doodgaat besluit ze om te vertrekken, echt vertrekken deze keer en niet voor de zoveelste keer weg te lopen. Ze laat haar alcoholistische moeder achter en haar beste vriendin Raymie. Billie krijgt een lift naar een kustplaatsje waar ze werk vindt in een visrestaurant (Billie haat vis) en onderdak bij een oude dame in een roze caravan.

DiCamillo is een krachtige schrijfster die met haar stijl, haar beeldspraak en dialogen een diepere laag onder het verhaal legt. We lezen over de mensen die Billie ontmoet, de gesprekken die ze met hen voert en de gedachten die ze heeft over de dingen die ze ziet. De schrijfster kan in een paar woorden een karakter treffend neerzetten. Collega Freddie bijvoorbeeld die Billie op het hart drukt dat je een droom moet hebben, dromen die Billie niet met haar deelt. Of Jola waar Billie mag logeren, die tonijntoast voor haar maakt en van mening is dat iedereen andere mensen nodig heeft. Of gevoelige slimme Elmer die werkt bij de Presto en die een boek leest met een bijzondere kaft. 
DiCamillo schrijft in een ontregelend ritme. Ogenschijnlijk heeft het verhaal een simpele chronologische opbouw, maar omdat DiCamillo de ene keer spaarzaam is met de woorden die ze gebruikt om een gebeurtenis te beschrijven en de andere keer lang uitweidt ontstaat een levendig verhaal. Ook in de dialogen slaat DiCamilllo regelmatig een onverwacht zijweg in, die zowel grappig als betekenisvol kan zijn.
De drie boeken over Raymie, Louise en Billie gaan over het volwassen worden van drie eenzame meisjes die al jong klappen van het leven kregen. Een aantal thema’s spelen in alle drie de boeken een rol zoals de kracht van vriendschap en het oog hebben voor elkaar. Of zoals DiCamillo het formuleert, het gaat over de moed een deur voor een ander te openen en ook over de moed door die geopende deur naar binnen te gaan. In tal van beelden en verwijzingen zijn deze thema's uitgewerkt. In Onmogelijk blauw bijvoorbeeld door de ontdekking van Billie dat een vogel zijn nest op een onverwachte plek kan hebben, of dat een paard dat op commando beweegt nergens aankomt, of de meeuw die maar niet over de drempel durft. In het boek speelt de kleur blauw een opvallende rol.Vaak verwijst de beschrijving van de kleur naar de gemoedstoestand van Billie. De vertaler koos er zelfs voor dit thema te benadrukken door er in de titel naar te verwijzen en niet te kiezen voor een vertaling van de oorspronkelijke titel Beverly, right here.
Tot slot spelen in Onmogelijk blauw een aantal gedichten en versjes een rol. Jammer dat de Nederlandstalige uitgave de lezer niet informeert over het gedicht en het kinderversje waar een aantal keer naar verwezen wordt. Wie de moeite neemt dit te achterhalen voegt een extra laag aan het verhaal toe.

Onmogelijk blauw is een prachtig geschreven en gelaagd boek over jezelf leren kennen, durven vertrouwen op andere mensen en je eigen weg te kiezen.

Onmogelijk blauw
Kate DiCamillo, vertaald door Harry Pallemans 


Lannoo, 2020

Alfabet - Charlotte Dematons

Geplaatst 9 jun. 2020 03:56 door susan *   [ 9 jun. 2020 04:08 bijgewerkt ]


Illustratrice Charlotte Dematons is vooral bekend van haar woordloze prentenboeken De gele ballon (2003) Sinterklaas (2007) en Nederland 2013). Daarnaast illustreert ze ook werk van anderen, zoals onlangs een boek van Dolf Verroen. In 2005 maakte zij illustraties bij alle sprookjes van Grimm en kreeg hiervoor een Zilveren Penseel. Haar werk viel vaker in de prijzen, zo kreeg ze ook penselen voor Sinterklaas (goud) en Nederland (zilver).
Na het succes van Nederland duurde het lang voor Dematons zich weer aan een groot project waagde. Maar nu is er het prentenboek Alfabet, een boek zonder woorden waaraan ze drie jaar werkte.

Het uitgangspunt voor dit immense project is simpel: voor iedere letter een spread maken waar alleen dingen te zien zijn die met een specifieke letter van het alfabet beginnen. Nu houdt Dematons niet van half werk en dus pakte ze het grondig aan. Eerst verzamelde ze lijsten met woorden die in het boek verbeeld zouden kunnen worden. Daarbij moest ze keuzes maken en dilemma’s oplossen. Zo is er de vraag of een paarse aubergine bij de p van paars hoort of bij de a van aubergine? Of de vraag is friet patat, of patat friet? Is een teckel een hond, of een teckel? Dematons maakte haar keuzes en besloot voorwerpen met vaste kleuren onder de beginletter van hun soortnaam te zetten, ze tekende zowel patat als friet en dieren met bekende ondersoorten werden op hun ondersoortnaam gerubriceerd. Soms worden dieren wel onder hun overkoepelend etiket afgebeeld, maar dan zijn ze niet herkenbaar als een bestaande soort. We zien bijvoorbeeld gebreide apen of blauwe uilen.
Vervolgens kwam de uitdaging van de compositie. Ook daar heeft Dematons over nagedacht. Zo wisselt ze drukke volle pagina’s af met rustige afbeeldingen en ook kiest ze zorgvuldig haar perspectief.
Tenslotte ging ze op zoek naar een verbindend element dat lezers uitdaagt extra goed naar de tekeningen te kijken. Dat werd de letterdief die we op de kaft zien. Hij is op iedere pagina te vinden waar hij een briefje met een letter steelt en een voorwerp.
De doordachte keuzes van Dematons, gecombineerd met haar zorgvuldigheid en oog voor detail heeft een magnifiek boek opgeleverd. Een kijk- en zoekboek zoals alleen zij dat kan maken.


Echt ieder voorwerp op een pagina heeft dezelfde beginletter. Ze zijn allemaal met oog voor detail getekend, want Dematons vindt het belangrijk dat alles klopt. We zien bijvoorbeeld Sinterklaas in een smoking geassisteerd door een schaap met een speldenkussen en stropdassen aan zijn arm en aan hun voeten zit een siamees. Of neem een hoekje van de p-pagina. Daar zien we een spelletje (Pim Pam Pet), een paardenpuzzel, een peuk, een pissebed een pioenroos, een paardenposter en een petunia. De pagina met de meeste woorden is de k, een kleuterklas die kerstfeest viert. Maar niet alle pagina’s zijn zo vol, er zijn ook rustige pagina’s, bijvoorbeeld de e-pagina waar eierdooiers de overzichtelijke compositie bepalen.
Dematons beeldt niet zomaar de gekozen voorwerpen af, er gebeurt ook veel en vaak ook grappige dingen. Zo ligt een tyrannosaurus rex op een tandartsstoel, poseert een forel op de rand van een frietfontein of spelen monsters een potje midgetgolf.

Wie echt niets wil missen kan een gratis app downloaden die met behulp van de camera alle woorden zichtbaar maakt. Ook is er een website waarop alle woorden staan die Dematons heeft weergegeven en de plaats waar die te vinden zijn. Deze website biedt ook verschillende mogelijkheden om op een digibord te gebruiken.

Alfabet is een boek voor alle leeftijden en staat garant voor uren kijk-en puzzelplezier. Een creatief, kunstzinnig, origineel, grappig en toegankelijk boek zoals dat maar zelden gemaakt wordt. Echt een boek dat het verdient de winkels uit te vliegen en te landen op salontafels, leeshoeken, wachtkamers en klaslokalen.

Alfabet
Charlotte Dematons


Hoogland & Van klaveren, 2020


De medeplichtige - John Grisham

Geplaatst 4 jun. 2020 03:30 door susan *   [ 4 jun. 2020 03:31 bijgewerkt ]


De Amerikaanse thrillerschrijver John Grisham (1955) is in zijn genre een grootheid. Hij debuteerde in 1988 en schreef sindsdien tientallen succesvolle boeken waarvan een aantal ook verfilmd zijn. Bekend werk van hem is The firm (1991) en The Pelican brief (1992)
In 2010 startte Grisham met een serie voor jongeren onder de titel Kid Lawyer met de dertienjarige Theo Boone als hoofdpersoon. De serie wordt ook in Nederland uitgegeven, De medeplichtige is het zevende deel in de serie.
Grisham staat bekend als een schrijver die in zijn boeken misstanden aan de kaak stelt en dan vooral misstanden binnen het Amerikaanse rechtssysteem. Hij studeerde zelf rechten en werkten tien jaar als jurist tot hij werd gekozen in het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden. Ook in zijn jeugdthrillers draait het om het rechtzetten van onrecht.

Theo is geschokt als hij hoort dat zijn klasgenoot en vriend Woody met zijn broer Tony gearresteerd zijn. Het schoolhoofd stuurt hem erop uit om te onderzoeken wat er is gebeurd. Theo, zoon van twee advocaten, kent namelijk iedereen die in en rond de rechtbank werkt en zo kan hij makkelijk aan informatie komen. Woody en zijn broer worden beschuldigd van medeplichtigheid aan een gewapende overval. Zij zaten in de auto van de dader die een winkel heeft overvallen met een nepwapen.
Theo zet alles op alles om Woody en Tony zo snel mogelijk uit de cel te krijgen. Maar de borg is hoog en Woody’s ouders hebben weinig geld.

Zoals het een echte Grisham betaamt laat het verhaal zien hoe het Amerikaanse rechtssysteem werkt en vooral dat je slecht af bent als je weinig geld hebt. Het is interessant om te lezen hoe het borgsysteem werkt en hoe daar misbruik van gemaakt wordt. Ook laat Grisham zien waar de zwakke punten van de pro deo advocatuur zitten. Niet alleen zijn de pro Deoadvocaten onderbetaald en overbelast, maar ze zijn ook gevoelig voor chantage, bijvoorbeeld als ze een betere baan in het vooruitzicht wordt gesteld.
Het is Grisham wel toevertrouwd dit onrecht te verwerken in een spannend verhaal. Zo leeft de lezer mee met het lot van Woody en zijn broer en hoopt met hen dat Theo een en ander ten goede kan keren. Grisham is echter geen groot jeugdboekenschrijver. Theo Boone is een ongeloofwaardige puber. Hij is veel te braaf en dat geldt al snel ook voor Woody en Tony die van jongens die dreigen te ontsporen na hun ervaringen in de cel modeljongeren worden. Soms lijkt Theo even een jongen van vlees en bloed, maar al snel voegt hij zich weer in de verwachtingen van zijn omgeving. Het is dan ook geen interessant karakter om je als lezer mee te verbinden. De schrijver verwerkt in zijn verhaal ook menig opvoedkundig advies en op den duur gaat dat irriteren.
Grisham schrijft uitgesponnen en legt veel uit. Zo wordt bladzijden lang een zaak voor het dierengerecht beschreven, waar slechts een detail de hoofdkwestie van het boek raakt.
Grisham laat de lezer weinig ruimte om zelf dingen in te vullen.
Ook op het gebied van geloofwaardigheid wordt veel van de lezer gevraagd. Niet wat betreft de misstanden in het rechtssysteem, maar wel de rol die Theo krijgt toebedeeld. Het schoolhoofd, zijn ouders en medewerkers van de rechtbank geven de dertienjarige opvallend veel vertrouwen.

De medeplichtige is een thriller voor lezers die nieuwsgierig zijn naar de werking van het Amerikaanse rechtssysteem. Het is geen boek voor liefhebbers van sterke karakters en een verrassend plot.

De medeplichtige
John Grisham, vertaald door Guus van der Made


Bruna, 2020

1-10 of 1535