Lijst Home


Ons kasteel aan zee - Lucy Strange

Geplaatst door susan *   [ bijgewerkt ]


Het eerste boek van Lucy Strange, Het geheim van het Nachtegaalbos, was een aangename kennismaking met deze Engelse schrijfster. Het boek werd in verschillende media positief besproken en de schrijfster werd onder andere geprezen om haar beeldende stijl. Ons kasteel aan zee is haar tweede boek en speelt zich af aan de zuidkust van Engeland aan het begin van de Tweede Wereldoorlog. 
De verteller van het verhaal is de twaalfjarige Petra, die meestal Peet wordt genoemd. Ze woont met haar ouders en oudere zus in een huis naast de vuurtoren. Haar vader is de vuurtorenwachter. De toren staat bij een verraderlijke zandbank, de Wyrm. Volgens een oude legende huist daar een zeedraak die schepen doet vergaan. Op de klif staan vier oude stenen die volgens de legende van Wyrm de versteende dochters van zeelieden zijn. Voor Peet heeft de legende veel betekenis: ‘ Ik was voorbestemd om op een of andere manier een deel van die legende te worden.
In 1939 wordt de oorlogsdreiging vanuit Duitsland duidelijk. Zo krijgt de vuurtoren een andere kleur, de familie moet schuilen in de kelder als er laagvliegende vliegtuigen overkomen, iedereen krijgt een gasmasker en er komt een Luchtbeschermingsdienst.
In het voorjaar van 1940 moet Peets moeder voor de rechtbank verschijnen omdat ze Duitse is. De rechtbank zal een uitspraak doen of ze een bedreiging voor Engeland vormt. Verschillende dorpsbewoners vinden een uitspraak van de rechter niet nodig, voor hun is het duidelijk dat zij meer weet over de brand in het dorpshuis en de doorgesneden telefoonkabels.
Er breken verwarrende tijden aan waarin Peet niet langer weet wie ze kan vertrouwen.

Ons kasteel aan zee in een bijzonder oorlogsverhaal. Het beschrijft gebeurtenissen die niet algemeen bekend zijn onder Nederlandse lezers. Bijvoorbeeld het interneren en zelfs deporteren van burgers uit vijandige landen, hoe de Engelse kust werd beveiligd en de rol van Engelse burgers met Nazisympathieën. In het verhaal speelt ook de spectaculaire redding van ruim 300.000 Britse militairen die vastzaten bij Duinkerken een rol.
De lezer beleeft de eerste oorlogsjaren door de ogen van Peet die worstelt met haar loyaliteit aan haar familie en vrienden. Wie is je echte vriend en wie is de verborgen vijand? Peet is er zelfs niet zeker van dat ze haar ouders en zus kan vertrouwen. Ook de lezer tast hier in het duister, pas op de laatste bladzijden van het verhaal wordt alles duidelijk.
Strange schrijft prachtig en erg beeldend. De bijzondere sfeer van een plaatje aan de kust waar de zee altijd het zicht, het geluid en de geur bepaald weet ze in goedgekozen woorden te beschrijven. Ook de gevoelens en angsten beschrijft ze prachtig:

We waren altijd zo’n hecht gezin geweest, we hadden elkaar altijd vertrouwd, maar er hadden zich geheimen in de ruimten tussen ons gewurmd. En nu werden die geheimen koud en hard, als water dat bevriest in het gebarsten oppervlak van een steen, en begonnen ze ons uit elkaar te wrikken.'

Strange verwerkt in het verhaal elementen uit de legende van de Wyrm die zowel emoties als gebeurtenissen uit Petra’s leven spiegelen. Dat is mooi gedaan en het geeft het verhaal een diepere laag.

Ons kasteel aan zee is een spannend en goed geschreven verhaal dat de lezer tot de laatste bladzijde in de ban houdt. Een enerverende leeservaring die nog lang na siddert.

Ons kasteel aan zee
Lucy Strange, vertaald door Aleid van Eekelen-Benders


Gottmer, 2020

Nationale Voorleesdagen, Prentenboek Top 10 en het Prentenboek van het jaar 2021

Geplaatst 8 apr. 2020 03:19 door susan *   [ 8 apr. 2020 03:52 bijgewerkt ]



Op woensdag 20 januari 2021 starten voor de achttiende keer de Nationale Voorleesdagen. Traditioneel gebeurt dat met het Voorleesontbijt: tal van bekende (en onbekende) voorlezers zullen op scholen en kinderdagverblijven de dag beginnen met voorlezen.
De doelstelling van de jaarlijkse campagne is het stimuleren van voorlezen aan kinderen die zelf nog niet kunnen lezen of net lezen hebben geleerd. Tijdens de campagne worden de voordelen van voorlezen onder de aandacht gebracht, zoals het positieve effect op de woordenschat, spelling en tekstbegrip. De Nationale Voorleesdagen zijn een initiatief van Stichting Lezen en worden georganiseerd door de CPNB. 


Nederlandse jeugdbibliothecarissen hebben uit het aanbod van 2019 tien boeken voor peuters en kleuters geselecteerd die centraal staan tijdens de Voorleesdagen. Eén boek, Coco kan Het! van Loes Riphagen, is verkozen tot Prentenboek van het Jaar. 
De belangrijkste criteria bij het kiezen van de Top 10 zijn dat het boek naast een goed verhaal en aantrekkelijke illustraties, voldoende aanknopingspunten biedt voor interactie met peuters en kleuters voor verwerking in hun spel. 

Dit is de Prentenboek Top 10 voor de Nationale Voorleesdagen 2021. Een aantal boeken zijn op kinderboekenpraatjes besproken. Klik voor de recensie op de titel.


Coco kan het! (Uitgeverij Gottmer)
Geschreven en geïllustreerd door Loes Riphagen

De jongen en de walvis (Uitgeverij Lemniscaat)
Geschreven en geïllustreerd door Linde Faas

Dit is uil (Veltman Uitgevers)
Geschreven door Libby Walden, geïllustreerd door Jacqui Lee en vertaald door Ellen Hosmar

Eén voor jou, twee voor mij (Uitgeverij Gottmer)
Geschreven en geïllustreerd door Jörg Mühle, vertaald door J.H. Gever

Kom je mee? (Rubinstein)
Geschreven door Sjoerd Kuyper en geïllustreerd door Grootzus

Mijn handen dansen & mijn mondje is een rondje (De Eenhoorn Uitgeverij)
Geschreven door Riet Wille en illustraties door Ingrid Godon

Naar de wolven (Uitgeverij Querido)
Geschreven door Anna Woltz en geïllustreerd door Dieter Schubert en Ingrid Schubert

Op weg (Uitgeverij Querido)
Geschreven en geïllustreerd door Leo Timmers

Petra (Flamingo - BBNC Uitgevers)
Geschreven en geïllustreerd door Marianna Coppo, vertaald door Denise Bos

Wat rijmt er op stoep? (Uitgeverij Leopold)
Geschreven en geïllustreerd door Harmen van Straaten





Coco kan het! van Loes Riphagen is dus verkozen tot Prentenboek van het jaar.

Het verhaal gaat over het vogeltje Coco en de dag dat zij voor het eerst gaat vliegen. Maar ze durft niet. Wat als ze valt? Of als een kat haar grijpt?
Lees voor meer informatie de recensie op kinderboekenpraatjes.

Het comité van jeugdbibliothecarissen zegt over het boek:

’ De illustraties laten veel emoties zien en zijn sfeervol, daarnaast wordt de tegenstelling tussen falen en slagen heel mooi weergegeven. Elke bladzijde kent speciale details, zoals een insect in een boom. Een prentenboek om voor te lezen aan peuters en kleuters, zonder dat het kinderachtig is. Coco kan het! Is een boek dat herkenbaar is voor iedereen, groot en klein, ieder op zijn of haar eigen niveau’.

Klik hier voor een video waar Loes Riphagen een stuk uit Coco kan het! voorleest.


 

Coco kan het! - Loes Riphagen

Geplaatst 8 apr. 2020 02:46 door susan *   [ 8 apr. 2020 02:46 bijgewerkt ]

Vaardigheden veroveren en anderen laten zien hoe goed je iets al kunt is een belangrijk item voor kleuters. Maar het ondernemen van nieuwe dingen is soms eng en moeilijk en daar gaat het prentenboek Coco kan het! van Loes Riphagen over.
Coco is een vogeltje dat samen met haar moeder in een nest woont. Op een dag moet Coco gaan vliegen, maar ze durft niet. Stel je voor, ze zou heel hard kunnen vallen en op de grond kan wel een kat zitten. Toch wil Coco graag vliegen: ‘Als ik vlieg kan ik eindelijk eten wat ik zelf wil en mooie vormen vliegen met mijn vriendjes’. Coco moeders helpt een handje en ze geeft Coco ‘hupsakee’ een schop onder haar kont. Natuurlijk loopt het goed af.
Riphagens tekeningen zijn speels en warm. Ze zet haar figuren en hun omgeving stevig neer, vaak tegen een egaal gekleurde achtergrond en soms tegen een levendig weergegeven groene bosomgeving. Met ogenschijnlijk simpele middelen, als een oogopslag of een lijntje in de snavel, is duidelijk te zien wat de vogels voelen en dat geeft een mooie aanvulling op de tekst.
Riphagen is een eigenzinnige prentenboekmaker die er niet voor terugdeinst een liefdevolle moedervogel te tekenen die met een ferme schop haar kind helpt een uitdagende stap te nemen. Ook laat Riphagen duidelijk zien dat vogels wormen eten en wat de wormen daarvan vinden.

Coco kan het!
Loes Riphagen

Gottmer, 2019 

Ik kom je redden! - Marloes Kemming

Geplaatst 6 apr. 2020 03:31 door susan *   [ 6 apr. 2020 03:31 bijgewerkt ]


                             

Prins Pepijn en prinses Pernille zijn de hoofdrolspelers in het ‘koninklijk omkeerboek ’ Ik kom je redden! In een omkeerboek maakt het niet uit aan welke kant je het openslaat. Aan de ene kant begint het verhaal bij prinses Pernille en als je het boek aan de andere kant opent dan volgt je de avonturen van prins Pepijn. Beide koningskinderen zien vanuit het raam de ander en denken dat er gevaar dreigt. Zowel de prinses als de prins weten dan wat hen te doen staat: de ander redden. Dus verlaten ze hun kasteel en gaan op weg. De tocht naar de ander is gevaarlijk, maar ze zetten door. Uiteindelijk komen ze elkaar in het midden van het boek tegen. Even denken prins en prinses dat de avonturen nu voorbij zijn, tot ze gegil horen.

Het concept van een omkeerboek is goed uitgewerkt. De avonturen van de prins en prinses lijken op elkaar, maar zijn net even anders. Zo is de prinses een draak te slim af en meet de prins zijn krachten met een trol. Beide jonge helden moeten tijdens de tocht hun angsten overwinnen, bijvoorbeeld voor het donker en beiden komen ze iemand tegen die ze voor de keuze stelt een zwaardgevecht aan te gaan of een raadsel op te lossen.
Grote stukken tekst lijken hetzelfde in beide verhalen, maar schijn bedriegt. Er zitten kleine verschillen in en dat houdt het voorlezen leuk. Ook maken prins en prinses niet altijd dezelfde keuzes, het zijn immers verschillende kinderen en ze hebben hun eigen manier om problemen op te lossen.
De kleurrijke tekeningen van Lisa van Winsen zijn een mooie aanvulling op het verhaal, ze maken het verhaal extra spannend zonder echt eng te worden.

Ik kom je redden! is een leuk origineel kijk- en voorleesboek waaruit nog maar eens blijkt dat zowel prinsen als prinsessen moedige helden kunnen zijn.

Ik kom je redden!
Marloes Kemming met illustraties van Lisa van Winsen


Moon, 2020


Het geheim van de Malamander - Thomas Taylor

Geplaatst 2 apr. 2020 04:02 door susan *   [ 2 apr. 2020 04:02 bijgewerkt ]


Het geheim van de Malamander is een avonturenverhaal dat zich afspeelt in het kustplaatsje Owee aan Zee. Daar ontmoeten we de verteller van het verhaal Herbie, de jonge gevonden voorwerper van Hotel Nautilus. Herbie waakt over de gevonden spullen, hij zorgt ervoor dat de gasten hun vergeten spullen weer terugkrijgen, of hij bewaart ze tot ze worden opgehaald. Herbie woont op zijn werkplek in de kelder van het hotel.
Op een gure avond klimt een onbekend meisje door een raam zijn kelder in. Ze heet Violet en ze is op de vlucht. Er zit een ijzingwekkend type achter haar aan en Herbie neemt het meisje in bescherming. Daarmee verandert zijn rustige bestaan. Want het meisje is naar Owee aan Zee gekomen op zoek naar antwoorden. Wat is er gebeurd met haar ouders die in het hotel verbleven toen zij nog een baby was en zomaar zijn verdwenen tijdens een wandeling aan de kust. Heeft hun verdwijning iets te maken met het mythische monster de Malamander? De pittige Violet laat zich door niets tegenhouden en trekt Herbie mee in een enerverend avontuur.

De schrijver van het boek had een vliegende start van zijn carrière, niet als schrijver maar als illustrator. Hij werd gevraagd het eerste boek van de toen nog onbekende J.K.Rowling te illustreren en zo tekende hij de eerste Harry Potter. Daarnaast maakte hij verschillende prentenboeken en na een aantal jaar durfde hij eindelijk te doen wat hij al lang wilde: een jeugdboek te schrijven. Het geheim van de Malamander is het eerste deel van een trilogie, het tweede deel wordt volgend jaar in het voorjaar verwacht.
Taylor heeft een prettige schrijfstijl die ook in de vertaling goed tot zijn recht komt. Hij weet hoe je een spannend verhaal moet schrijven, bijvoorbeeld door de sfeer in het kustplaatje pakkend te beschrijven. Je voelt de kou van de zeemist en je hoort het loeien van de wind. Als er dan een zeekapitein met wier in zijn baard en een haak in plaats van een hand opduikt verbaast dat nauwelijks. Niet alleen de beschrijving van de omgeving is raak, ook de personages zet Taylor mooi neer. Bijvoorbeeld de man die achter Violet aanzit, hij heeft een ‘beendergele baard’ en er hangt een geur om hem heen ‘alsof er iets akeligs dreigt.’ Soms als het heel spannend is laat de schrijver verteller Herbie een opmerking naar de lezer maken en doorbreekt zo even de beklemming. Ook zijn er in het verhaal leuke vondsten verwerkt, zoals de leesapotheek waar je op recept een verhaal als medicijn kunt halen, of de uitvinding waarmee de eigenares van het hotel de straten van Owee aan Zee in de gaten houdt.

Het geheim van de Malamander is een heerlijk avonturenboek. Vlot geschreven en lekker spannend.

Het geheim van de Malamander
Thomas Taylor, vertaald door Aleid van Eekelen-Benders


Lannoo, 2020


Eén vos-een telboek-thriller - Kate Read

Geplaatst 30 mrt. 2020 04:29 door susan *   [ 30 mrt. 2020 04:29 bijgewerkt ]




Eén vos is een origineel telboek en het is een thriller, ‘een telboek-thriller’ dus. Het verhaal begint met één hongerige vos, met twee sluwe ogen die drie dikke kippen ziet. De spanning wordt op iedere bladzijde opgevoerd. Zo sluipt de vos op vier zachte poten naar het kippenhok waar de kippen op hun vijf knusse eieren slapen. Uiteindelijk laat de vos zijn tien vlijmscherpe tanden zien. Gelukkig loopt het toch goed af, in ieder geval voor de kippen.
Kate Read brengt het verhaal prachtig in beeld. Zij werkt met gemengde technieken en de illustraties doen een beetje denken aan het werk van Eric Carle, de schrijver/illustrator van onder andere Rupsje Nooitgenoeg. Ook op de illustraties wordt de spanning opgevoerd. We zien onder andere een sluipende vos, nietsvermoedende kippen, vlijmscherpe tanden en uiteindelijk zien we alleen nog de staart van de vluchtende vos.
Het tellen en het opvoeren van de spanning wordt in tekst en beeld geweldig uitgewerkt en peuters en kleuters zullen daarvan genieten. Lekker spannend, maar gelukkig is een goede afloop gegarandeerd. En mocht de lezer daar nog aan twijfelen, in het boek is de garantie opgenomen dat er geen kippen en vossen werden geschaad bij het maken van het boek.

Eén vos is een origineel telboek en een echte peuterthriller.

Eén vos
Kate Read, vertaald door Jesse Goossens


Lemniscaat, 2020


Flin of de verloren liefde van een eenhoorn - Henry Lloyd

Geplaatst 26 mrt. 2020 05:21 door susan *   [ 26 mrt. 2020 05:21 bijgewerkt ]


Voor ik over het boek begin wil ik het eerst over de schrijver hebben. Flin of de verloren liefde van een eenhoorn is geschreven door de onbekende Henry Lloyd en geïllustreerd door de eveneens onbekende Laurens Rawie. Het zijn pseudoniemen en algemeen wordt aangenomen dat de veel bekroonde schrijver/illustrator Daan Remmerts de Vries hierachter schuilgaat. Vooralsnog wordt deze aanname bevestigd noch ontkend.
Wat geen mysterie is, is de kwaliteit van het boek. Het is goed geschreven, geestig en gelaagd en ook de illustraties zijn van hoog niveau. Het boek is genomineerd voor de Woutertje Pieterse Prijs 2020.

Een baby wordt op een dag meegenomen naar de rand van het bos door twee arenden. Ruim vijf jaar is hij hun kuiken en ze noemen hem Flin. Ze houden veel van hem, maar ze vinden hem wel erg onhandig. Vliegen wil niet lukken en op een dag valt Flin uit het nest.
Op de grond ontmoet hij de tweehoofdige dwerg Mono. Hij leert Flin lopen, eten vinden, kleren maken, omgaan met vuur en hij vertelt hem dat hij een mens is.
Nieuwsgierig geworden naar andere mensen gaat Flin op een dag naar een dorp. Daar ziet hij een beeldschoon meisje en een eenhoorn. Zowel Flin als de eenhoorn worden hopeloos verliefd op het meisje. Als ze voor hun ogen wordt meegenomen door een draak besluiten ze haar te gaan redden.

Op het eerste gezicht lijkt Flin of de verloren liefde van een eenhoorn een sprookje. Het verhaal speelt zich deels af in een betoverd bos waar bijzondere figuren wonen. Flin is de enige mens. Als hij dat ontdekt probeert hij deze kennis aanvankelijk te koppelen aan iets dat hij al kent ( ‘zijn mensen soms een soort wormen?’) en hij probeert erachter te komen waarom Mono mensen wantrouwt. Mono waarschuwt de jongen dat mensen gevaarlijk zijn als je je niet aan hun regels houdt. Toch wil Flin meer weten over de soort waar hij blijkbaar bij hoort.
Naast het thema waar je thuis hoort, spelen ook de thema’s liefde en vriendschap een belangrijke rol. Zo is de vriendschap tussen de eenhoorn en Flin gecompliceerd omdat ze beiden verliefd zijn op hetzelfde meisje. Onvermijdelijk komt het moment dat ze moeten kiezen tussen hun vriendschap en de liefde voor het meisje.
De schrijver snijdt pittige thema’s aan, maar de lezer hoeft niet bang te zijn dat het verhaal zware kost is. Integendeel. Het zit vol humor, vooral in de dialogen. Mono neemt hierin het voortouw, want zijn twee hoofden maken voortduren ruzie. Ze schelden elkaar vaak uit, maar nooit in grove taal. Dat zou ook niet passen in de beeldende stijl van de schrijver. Een schrijver die niet terugschrikt voor ouderwetse woorden als falie, kregel of tobberig en die prachtige beeldspraak hanteert. Soms is zijn taal bijna Biegeliaans, bijvoorbeeld als hij verliefdheid samenvat als ‘vlinders en tranen, violieren en mierenzuur’ of vuur kenschetst als ‘hitteril en muggeschrik.’

De zwart-witillustraties zijn erg mooi. Ze brengen de sprookjesachtige wereld tot leven evenals de personages. Heel knap worden emoties weergeven, vooral die van Flin en de eenhoorn.

Flin of de verloren liefde van een eenhoorn is een van de beste boeken uit 2019. Het is prachtige geschreven, gelaagd en vol humor. Heerlijk boek ook om voor te lezen.

Flin of de verloren liefde van een eenhoorn
Henry Lloyd met illustraties van Laurens Rawie


Querido, 2019

Anansi de spin en de gulzige tijger - Iven Cudogham

Geplaatst 23 mrt. 2020 04:49 door susan *   [ 23 mrt. 2020 04:49 bijgewerkt ]


Anansi de spin is al eeuwenlang een belangrijke figuur in volksverhalen uit West-Afrika, Suriname en het Caribisch gebied. Oorspronkelijk werd de spin een goddelijke oorsprong toegedicht, maar in de loop der tijd werd hij meer en meer een aards personage, een sluwe slimme spin.
In de slaventijd speelde de Anansiverhalen een speciale rol. In deze tijd waarin uitingen van de eigen cultuur verboden waren werden de verhalen over de kleine slimme spin een vorm van stil protest. Vaak moest hij het opnemen tegen Tijger, die als symbool van de slavenhouder gezien kan worden. Tijger is weliswaar sterk, maar dom en de sluwe spin is hem vaak te slim af.
Zo ook in het prentenboek Anansi de spin en de gulzige tijger.

Als Anansi zijn ontbijtje uit de koelkast wil halen blijkt deze te zijn leeggeroofd door Tijger. Er ligt alleen nog een rot ei. Tijger blijkt ook het eten van de andere dieren gestolen te hebben. Konijn, Schildpad, Aap en Haan zijn boos en ze mopperen, maar ze durven het niet op te nemen tegen Tijger. Anansi wel. Hij belooft de dieren dat hij Tijger een lesje zal leren en hem uit het dorp zal verjagen. Hij gaat zelfs een weddenschap aan met de koning: voor zonsondergang zal Anansi voor het paleis Tijger berijden alsof hij een mak ezeltje is.

De verhalen van Anansi worden steeds opnieuw verteld en deze keer doet voormalig AT5-presentator Iven Cudogham dat. Hij doet het goed. Het is een feestje om het verhaal voor te lezen. Er zit een fijne spanningsopbouw in en de voorlezer kan lekker uitpakken in de dialogen.
De illustraties zijn gemaakt door Moldybyrd Studio waar drie kunstenaars hun krachten bundelen. Dit prentenboek is de eerste van een serie van drie. Ook wordt er gewerkt aan een animatieserie en de drie Anansi-verhalen zullen centraal staan in de kindertentoonstelling van het Tropenmuseum die tot 2023 te zien zal zijn.
De illustraties zijn beweeglijk en ondersteunen het verhaal door de personages duidelijk emoties mee te geven. Zo is goed te zien dat de dieren verontwaardigd zijn over Tijgers gedrag, maar we zien ook de angst. Indrukwekkend zijn de illustraties waarin de grote machtige Tijger tegenover de kleine spin staat. We zien hem al bijna in de bek van het grote dier liggen.
De illustraties doen recht aan de oorsprong van de Anansi-verhalen, het verhaal speelt zich duidelijk niet af in Nederland. We zien tropische bomen, de dieren komen bij elkaar onder de grote kalabasboom en de koninklijke dis bestaat voor een belangrijk deel uit tropisch fruit.

Anansi de spin en de gulzige tijger is een tijdloos verhaal voor iedereen.

Anansi de spin en de gulzige tijger
Iven Cudogham met illustraties van Moldybyrd Studio


Gottmer, 2020


Detectiveverhalen voor kinderen

Geplaatst 19 mrt. 2020 04:48 door susan *   [ 19 mrt. 2020 05:05 bijgewerkt ]


Detectiveverhalen voor kinderen is een bescheiden genre, maar wel een met een lange traditie. Denk aan de populaire serie De vijf van Enid Blyton of de verhalen over superdetective Blomkwist van Astrid Lindgren. Ook moderne series lopen goed zoals de verhalen van Spekkie en Sproet van Vivian den Hollander en de serie het Ministerie van oplossingen van Sanne Rooseboom.
Toevallig kwamen er deze maand verschillende detectives uit, een goede reden om er eens een aantal te bespreken. 

Sleutels van Annemarie Jongbloed speelt zich af in een Haarlemse bibliotheek. Julia, Manus en Maryam, die elkaar nog maar kort kennen, proberen uit te zoeken wie er achter de diefstallen in de bibliotheek zit. En er is meer dat hen bezighoudt. Manus vindt een sleutel die uit een schilderij lijkt gevallen en Maryam probeert haar huisdier verborgen te houden voor haar moeder, de directeur van de bibliotheek.
Jongbloed houdt de spanning in het verhaal goed vast en pas na het nodige gepuzzel, gevaarlijke situaties en beschuldigingen over en weer worden alle raadsels opgelost. Jongbloed zet de karakters van de hoofdrolspelers ook goed neer, vooral de verteller van het verhaal Julia. Zij is een meisje met een levendige fantasie en gedachten die alle kanten op gaan en dat maakt haar een vermakelijke en boeiende vertelster. Jongbloed kiest duidelijk voor het doorbreken van traditionele rollen. Zo is de bewaker van de bibliotheek een vrouw, wordt Manus door zijn vader opgevoed en heeft Julia twee moeders. Dat had allemaal wel een onsje minder gekund, al is het uitgangspunt wel sympathiek.
Sleutels
Annemarie Jongbloed

Ploegsma, 2020


Detective Matrix en de moord op landgoed De Witte Raaf van Sanne de Bakker is het eerste deel van een serie. Detective Matrix is er een van het oude stempel, een kruising tussen Agatha Christies Hercule Poirot en Arthur Conan Doyles Sherlock Holmes. Ook de zaak waarover het boek gaat heeft een klassieke setting: een klein afgelegen hotel.
Detective Matrix, wereldberoemd, wordt door hoteleigenaar Hopkens gebeld om een moordzaak in zijn hotel op te lossen. In kamer 12 heeft hij de vermoorde rijke mevrouw Lepelaar van Aerdenhout gevonden. Detective Matrix komt er al snel achter dat de moordenaar nog in het hotel moet zijn. Samen met de plaatselijke agent Willem Slagboom start hij een onderzoek.
Het hele verhaal ademt nostalgie in een positieve zin, zoals Engelse detectiveseries dat kunnen doen. Detective Matrix maakt weliswaar gebruik van moderne middelen, zoals DNA-onderzoek, maar verder is zijn aanpak klassiek met verhoren, observatie en een muurbord. Het tempo van het verhaal is traag, het zijn kleine gebeurtenissen die uiteindelijk de moordenaar ontmaskeren. Natuurlijk zijn er meerdere verdachten en een ontknoping waarbij alle verdachten in een kamer aanwezig zijn terwijl detective Matrix op theatrale wijze uitlegt hoe de zaak in elkaar zit.
Het boek is duidelijk van opzet, Detective Matrix zet regelmatig de dingen die hij weet en zijn vragen op een rijtje en ook de vele illustraties van Jeska Verstegen ondersteunen het verhaal.
Detective Matrix en de moord op landgoed De Witte Raaf
Sanne de Bakker met illustraties Van Jeska Verstegen

Kluitman, 2020

Salomé Snel en de onzichtbare juwelendief laat op de kaft de detective zien, maar opmerkelijk genoeg is de verteller van het verhaal de veertienjarige Charlie. Een populaire jongen die wel in is voor een geintje. Dat is de reden dat de directrice van de school hem bij wijze van straf de opdracht geeft Salomé te begeleiden. Salomé zit bij hem op school en is een uitstekende detective, maar ze is niet zo goed in sociale contacten.
Salomé is ingeschakeld om een diefstal uit een museum op te lossen, een kostbare ketting is gestolen. Ze heeft niet veel vertrouwen in de detectiveskills van Charlie en ze stelt hem dan ook een aantal keer op de proef. Ondertussen werken ze aan de zaak.
Salomé en de onzichtbare juwelendief is een lekker vlot geschreven boek dat naast het oplossen van de zaak ook ruim aandacht besteedt aan hoe mensen met elkaar omgaan. Charlie is namelijk ook hopeloos verliefd op Florence en zijn beste vriend Gio schroomt niet om zich overal mee te bemoeien.
Salomé en de onzichtbare juwelendief
Thirza van der Lugt

Ploegsma, 2020

Allemaal onzin - Paul van Loon

Geplaatst 16 mrt. 2020 05:15 door susan *   [ 16 mrt. 2020 05:16 bijgewerkt ]


Paul van Loon is al jarenlang een van de populairste kinderboekenschrijvers. Wie groeit er tegenwoordig niet op met Dolfje Weerwolfje, Foeksia de miniheks en De Griezelbus?
Een wat minder bekend boek van Van Loon is Allemaal Onzin, een voorleesboek voor jonge kinderen. Het eerste boek Wat ritselt daar verscheen in 2000 en een jaar later verscheen een vervolg onder de titel Wie fluistert daar? Beide boeken werden gebundeld in een mooi stevig boek en de illustraties van Hugo van Look werden in deze uitgave voorzien van kleur.

Het boek bestaat uit korte verhalen die meestal in de slaapkamer van Vladimir beginnen. Vladimir ligt in bed en kan niet in slaap komen. Op een avond hoort hij iets ritselen. Hij gaat op onderzoek uit en ziet ineens een mannetje. Hij is niet groter dan een colaflesje en hij stelt zichzelf voor als Onzin. Onzin woont achter het behang. 
Samen met Onzin beleeft Vladimir heerlijke avonturen. Zo komt de maanman op bezoek, dirigeert Vladimir een muizenorkest, gaat hij een stukje vliegen en speelt hij een potje neusvoetbal met de maan. Op sommige avonden gaat Vladimir met Onzin mee naar het land achter het behang. Daar spelen Onzin en Vladimir in de warme sneeuw, plukt Vladimir een hoed uit een hoedenboom (die staat naast een pettenboom en in de buurt van een mutsenboom) en koopt Vladimir ijsrozen voor zijn moeder.
Zijn ouders horen wel eens wat, maar doen dat af als onzin. En zo is dat.

Van Loon laat ook in dit boek zien hoe goed hij zich in kan leven in kinderen van een bepaalde leeftijd. Hij verwerkt veel voorkomende kleuterangsten soepel in zijn verhalen en hij weet precies welke grapjes jonge kinderen begrijpen en leuk vinden. Onzin is een mannetje dat alles kan en vol ideeën zit om een saaie avond mee op te vrolijken. Hij is ook een vriend die Vladimir goed begrijpt en oplossingen bedenkt als dat nodig is. Zo stelt hij de jongen voor aan verschillende weerwolven (de Mooiweerwolf, de Alweerwolf en de Onweerwolf) om hem van zijn weerwolvenangst af te helpen en houden Onzin en Vladimir een mopperwedstrijd om weer in een goed humeur te komen.
    Van Loon schrijft de verhalen in korte zinnen die zich soepel laten voorlezen, niet in de laatste plaats door de knap geschreven dialogen. Van Loon schrijft in een rijke taal en schuwt het gebruik van een moeilijk woord hier en daar niet. Dat staat het verhaal nergens in de weg, de betekenis wordt duidelijk uit de context. Zo verrijken deze verhalen ongemerkt de woordenschat. Erg leuk zijn ook de spraakverwarringen tussen Vladimir en zijn ouders als ze het over onzin/Onzin hebben.

Allemaal Onzin is een heerlijk voorleesboek voor jonge kinderen die zin hebben in leuke avonturen waarin alles kan.

Allemaal Onzin
Paul van Loon met illustraties van Hugo van Look


Leopold, 2019 (achtste druk)


1-10 of 1508