Lijst Home‎ > ‎

De jongen die met de dieren schaatste - Edward van de Vendel & Beorn Nijenhuis

Geplaatst 9 feb. 2018 03:40 door susan *   [ 9 feb. 2018 03:42 bijgewerkt ]

Toen ik het boek De jongen die met de dieren schaatste van Edward van de Vendel en Sanne te Loo voor het eerst in handen kreeg was het anders dan ik had verwacht. Het was kleiner, dunner, met weinig tekst en vol met tekeningen. 
Het boek gaat over Beorn Nijenhuis. Hij was een kind dat op een dag besloot dat hij schaatser zou worden, een schaatser die wint. Van de Vendel en Te Loo vertellen dat verhaal op een unieke wijze. Ze laten een aantal bepalende momenten uit het leven van Nijenhuis zien waarbij Van de Vendel in weinig goed gekozen woorden de essentie van dat moment weergeeft en Sanne te Loo de ervaring verbeeldt.
Het begint allemaal in Canada temidden van de overweldigende natuur die het huis omringt waar Nijenhuis opgroeit. Achter het huis is een meer en daar traint de achtjarige Beorn elke dag. Dat hij dat ondanks de kou met plezier doet vertelt Van de Vendel zo: ‘Uit Beorns mond komt damp. Hij zingt een liedje. Dat liedje gaat dwars door de damp heen.’ Het verlaten meer is eigenlijk het terrein van de dieren, zij zijn zijn toeschouwers en zij volgen de jongen zonder dat hij dat kan zien.
Als Beorn tien is schaatst hij zijn allereerste wedstrijd en wordt tweede. De teleurstelling is groot. Op de terugweg in de auto overweegt hij voor altijd te stoppen. ‘Maar dan- na een hele tijd- springen de kleuren terug.’ Beorn besluit dat hij een miljoen nieuwe races gaat racen en dan een miljoen keer overeind blijft, hij wordt een schaatser die nog harder traint en nog harder werkt. Hij wordt een schaatser die wint en op een dag zal hij deelnemen aan de Olympische spelen.
Beorn verhuist naar Nederland, traint daar en behaalt veel schaatssuccessen. Als hij eenentwintig is is hij sterk en snel genoeg om te starten op de Olympische Spelen. Op dit punt in het verhaal nemen de makers de lezer weer mee terug naar Canada, naar dat grote verlaten meer waar de achtjarige Beorn nog geen weet heeft van zijn toekomst. We zien de kleine en de grote Beorn naast elkaar, de een op het meer, de ander op het ijs tijdens zijn race op de Spelen. En de dieren kijken mee.

Het samenspel tussen de rake woorden van Van de Vendel en de sfeervolle tekeningen van Te Loo is prachtig. Jammer dat het boek op zo’n klein formaat is uitgegeven, want Te Loo’s werk zou nog beter tot zijn recht komen op prentenboekformaat. Te Loo tekent adembenemende landschappen en zet daar op overtuigende wijze dieren in, aanvankelijk verdekt en later duidelijk zichtbaar. Er zijn een aantal tekeningen met een bijzonder gekozen perspectief, zo zien we de jonge Beorn gedeeltelijk op de rug als hij over het weerspiegelende ijs gaat; je hoort de schaatsen bijna krassen. Of de tekeningen in de auto waar Beorn ernstig twijfelt aan zichzelf, daarin weet ze de sombere sfeer grandioos weer te geven. En dan zijn er nog de vele tekeningen waarin de diverse schaatsbewegingen levendig op papier zijn gekomen. Sanne te Loo heeft echt topwerk geleverd.

De poëtische taal van Edward van de Vendel in combinatie met de mooie tekeningen van Sanne te Loo maken deze biografie over een doorzetter die zijn droom waarmaakt heel bijzonder.

De jongen die met de dieren schaatste
Edward van de Vendel & Beorn Nijenhuis met illustraties van Sanne te Loo


Querido, 2018     € 15,99