Lijst Home‎ > ‎

De laatste zomer van de krijgers des doods

Geplaatst 20 jun. 2011 01:23 door susan *
De Amerikaanse auteur Francisco Stork maakte vorig jaar indruk met zijn eerste vertaalde Young Adults roman Marcelo en de echte wereld. Nu is zijn tweede boek voor jongeren vertaald: De laatste zomer van de krijgers des doods.

De zeventienjarige Pancho ontmoet D.Q. (een afkorting voor Daniël Quentin) in een weeshuis waar hij terecht komt na het verlies van zijn moeder, vader en oudere zus. Zijn zuster Rosa, die het verstand van een kind had, is onder verdachte omstandigheden dood in een motel gevonden. Pancho is op zoek naar de moordenaar van zijn zusje en hij wil wraak.
Het verblijf in het weeshuis ziet hij als een noodzakelijke tussenstop, hij zal daar zijn wraak voorbereiden. Hij heeft ook geld nodig en D.Q. stelt voor dat hij hem vergezeld naar Albuquerque waar hij een speciale behandeling zal ondergaan, D.Q heeft een hersentumor en is ernstig ziek. De vermoedelijke moordenaar woont ook in die plaatst, dus Pancho stemt in.
D.Q. zoekt vanaf het begin toenadering tot Pancho en de jongens worden vrienden. Het is een vriendschap waarin beide zichzelf kunnen zijn, al vindt Pancho D.Q. een rare: ´sommige dingen die D.Q. zei waren gewoon idioot. Ze klonken niet altijd idioot op het moment dat je ze hoorde, maar reken maar dat ze dat wel leken als je erover na ging denken.´ Een van die ´idiote´ dingen is het ´Manifest van de krijgers des doods´ waar D.Q. aan werkt¸een Krijger des Doods weet de balans tussen hoop en aanvaarding vast te houden.
D.Q. lijkt al een volleerde Krijger des Doods, hij draagt zijn ziekte met schijnbaar gemak en hij wil zoveel mogelijk uit het leven peuren. Een moeder die over zijn leven en ziekte wil beslissen en een slopende behandeling deren hem niet, maar als het meisje van zijn dromen verliefd wordt op Pancho worstelt ook D.Q. met de uitgangspunten van het Manifest.

Stork vertelt het verhaal chronologisch, met behulp van terugblikken, vanuit Pancho´s gezichtspunt. Met Pancho heeft hij een ideale verteller geschapen, hij is een jongen van weinig woorden, intelligent, gebutst door het leven, hard en eerlijk.
Pancho mag dan een jongeman van weinig woorden zijn, Stork is dat niet. In het driehonderd pagina´s tellende boek slaat de auteur allerlei zijwegen in, die moeiteloos weg lezen, om steeds weer uit te komen bij de vriendschap van de twee jongens die zich gaandeweg op een natuurlijke wijze ontwikkeld. Stork vertelt veel, maar niets is overbodig.
In de beschrijving van deze vriendschap plaatst Stork het Don Quichotte thema. Door zijn hoofdpersonen D.Q. en Pancho te noemen is de verwijzing duidelijk, maar het begrijpen ervan niet. Is D.Q. de gek die naar onbereikbare idealen streeft met een naïeve vasthoudendheid ? En Pancho, is hij het knechtje dat voor geldelijk gewin meegaat met de fantasieën van zijn meester?

De laatste zomer van de krijgers des doods is een rijke roman met boeiende thema´s: vriendschap, liefde, ziekte , dood, wraak en vergeving.
Francisco Stork heeft weer een mooi boek geschreven.

De laatste zomer van de krijgers des doods
Francisco X. Stork
 
Lemniscaat, 2011     € 16,50