Lijst Home‎ > ‎

De leeuw en het vogeltje - Marianne Dubuc

Geplaatst 30 dec. 2015 07:57 door susan *   [ 30 dec. 2015 07:57 bijgewerkt ]

De leeuw is bezig in zijn tuin als hij opeens iets hoort vallen. Het is een vogeltje uit een groep trekvogels. De groep vliegt door en de leeuw ontfermt zich over het neergestorte beestje. Hij neemt het vogeltje mee naar zijn huis want er is plaats genoeg voor twee.
Samen brengen ze de winter door. Ze gaan sleeën, ijsvissen of ze zitten bij de open haard. Het is een koude winter, maar met z´n tweetjes is het best uit te houden.
Op een dag komt het mooie weer terug. Als een groep vogels overtrekt vliegt het vogeltje mee, ´want zo is het leven´. Leeuw mist het vogeltje, maar het leven gaat door. Hij verzorgt zijn tuin, gaat vissen en leest zittend onder een boom een boek. Als het herfst wordt kijkt hij hoopvol naar de lucht. De troep vogels komt in zicht. Even lijkt ze gewoon over te vliegen, maar dan hoort de leeuw gezang.

De Canadese Marianne Dubuc maakte een teer en hartverwarmend prentenboek. Een groot deel van het verhaal vertelt ze met haar tekeningen. De enkele regels tekst zijn slechts korte commentaren. Ze geven de (voor)lezer net dat steuntje in de rug om het verhaal goed te kunnen volgen.
Er zijn ook geen woorden nodig om duidelijk te maken dat de leeuw en het vogeltje het gezellig hebben gedurende de koude winter. Ze eten samen, het vogeltje slaapt naast de leeuw in een van zijn pantoffels, de leeuw houdt vogeltje warm in zijn muts of met een extra dekentje. De verandering die het voorjaar zal brengen wordt aangekondigd door een witte bladzijde. Uit het wit schiet de eerste voorjaarsbloem op.
Prachtig is de tekening waarop het vogeltje wegvliegt en de leeuw haar nakijkt. Leeuw huilt niet, hij lacht niet, hij kijkt het vogeltje na en de lezer mag invullen wat hij denkt. Dat vogeltje een leegte achterlaat is duidelijk als de leeuw nogmaals staat afgebeeld op een verder witte bladzijde. Als hij naar zijn huis loopt is de tekst ´zo is het leven´. Nu zien we de leeuw alleen eten, alleen bij het vuur zitten en wakker liggen naast de lege pantoffel.
Uitgebreid ziet de lezer dat het zomer wordt en de tuin ´groeit en bloeit´. Dan wordt het herfst, de blaadjes vallen van de bomen en de leeuw kijkt verlangend naar de lucht. Hij wacht. De troep vogels vliegt over, maar er is geen vogeltje te zien. Leeuw kijkt teleurgesteld naar beneden, de bladzijden wordt wit. En dan duik in die witte vlakte een muzieknoot op. ´Met z´n tweetjes is zo´n winter best te doen´ is de laatste zin.

De leeuw en het vogeltje
Marianne Dubuc (vertaald door Jacques Dohmen) 

Querido, 2014     €14,99