Lijst Home‎ > ‎

De vrolijke guitenstreken van Stoute Hendrik - Francesca Simon

Geplaatst 28 aug. 2013 05:08 door susan *   [ 28 aug. 2013 05:08 bijgewerkt ]

De boeken over Stoute Hendrik willen in Nederland maar niet echt populair worden. Dat is vreemd, want in veel landen zijn ze erg geliefd; wereldwijd zijn er miljoenen boeken verkocht. In 1994 schreef Francesca Simon haar eerste boek over Horrid Henry. Inmiddels zijn er in Groot-Brittannië vierentwintig Horrid Henryboeken verschenen en diverse ´spin-offs´ zoals een serie voor beginnende lezers, een serie informatieve boeken ´packed with freaky facts´en diverse bloemlezingen. Ook is er een televisieserie gemaakt en zijn er plannen voor een speelfilm. 

In Nederland verscheen deze zomer een ´verhalenomnibus´ met Stoute Hendrik in de hoofdrol: De vrolijke guitenstreken van Stoute Hendrik. Er staan tien vermakelijke verhalen in waarin de lezer al snel ontdekt waar Hendrik zijn bijnaam aan te danken heeft. Stoute Hendrik is egoïstisch en zet de wereld graag naar zijn hand. Zijn ouders, leerkrachten en leeftijdgenoten hebben heel wat met hem te stellen. Stoute Hendrik heeft een jongere broer, Perfecte Peter, die altijd ´alsjeblieft´ en dankjewel´ zegt, nooit in zijn neus peutert en altijd zijn bord leeg eet. In twee verhalen wijken de broers van hun vaste patroon af: op een dag besluit Stoute Hendrik zich te gedragen als Perfecte Peter en op een andere dag besluit Perfecte Peter zich te gedragen als Stoute Hendrik. Op beide dagen komt Stoute Hendrik het beste weg. Ook op school trekt Stoute Hendrik zijn eigen plan. Van samenwerken moet hij niets hebben:´Hij haatte delen. Hij haatte luisteren naar anderen. Hun ideeën waren altijd fout. Zijn ideeën waren altijd juist.´ Stoute Hendrik  vindt hij zijn gelijke in zijn buurmeisje Margriet Mopperpot, zij weet hem tot het uiterste te drijven. 

Francesca Simon heeft in haar Horrid Henryboeken twee uiterste tegenover elkaar gezet. Perfecte Peter vertegenwoordigt alles waar ouders op hopen, Stoute Hendrik lijkt een monster. Net als andere kinderen reageert Stoute Hendrik op de gebeurtenissen in zijn wereld en hij zet daar meestal zijn eigen belang voorop. Hij plant zijn guitenstreken niet, als hij dat zou doe zou hij een psychopaat zijn. Het overkomt hem. Hij zegt dingen die veel kinderen wel eens denken en hij doet dingen die veel kinderen ook wel eens zouden willen doen. Daarom is het een heerlijk boek om voor te lezen; de volwassen voorlezer geeft daarmee impliciet de boodschap dat ieder kind wel eens stout is en dat het normaal is om soms een hekel te hebben aan je broer, zus of ouders. 
Niet alleen kinderen, ook ouders lezen graag over de ´guitenstreken´ van Stoute Hendrik vertelt de schrijfster in een interview: veel ouders vinden Perfecte Peter maar een vervelend mannetje en zijn meer gesteld op de grappige en innemende Hendrik. 
Het is jammer dat iets van de lichte humor wegvalt in de vertaling. Horrid Henry bekt beter dan Stoute Hendrik en dat geldt voor meer namen. Overigens hebben alle kinderen in het boek dubbele namen die hun clichématige karakter direct prijs geven: Gulzige Glen, Harry Huilebalk, Karel Kletskous enzovoorts. 
De boeken over Stoute Hendrik zijn geïllustreerd door Tony Ross. Hij gaf Stoute Hendrik lang haar want dat associeert hij met rebels gedrag. Ross is goed in het weergeven van gezichtsuitdrukkingen en lichaamshoudingen, zij vertellen een deel van het verhaal: het besmuikte lachje van Hendriks ouders als ze naar een balletvoorstelling komen of de enorme schrik van Stoute Hendrik als lispelende Lilly hem wil zoenen. 

De vrolijke guitenstreken van Stoute Hendrik
Francesca Simon (tekst) en Tony Ross (ill) 

Deltas, 2013     € 11,95