Lijst Home‎ > ‎

Driehoek - Mac Barnett & Jon Klassen

Geplaatst 6 sep. 2017 03:15 door susan *   [ 6 sep. 2017 03:21 bijgewerkt ]
titel
Mac Barnett en Jon Klassen zijn succesvolle prentenboekmakers. Ze wonnen mooie prijzen, waaronder twee keer de Amerikaanse Caldecott Medal, de prijs voor het mooiste prentenboek van het jaar. In Nederland kennen we het duo van het boek Bas en Daan graven een gat (Hoogland & Van Klaveren, 2015). illustrator Jon Klassen won twee keer een Zilveren Palet, de Nederlandse prijs voor het best geïllustreerde buitenlandse kinderboek. Hij kreeg deze prijs voor Deze hoed is niet van mij en Het donker.
    Driehoek is in veel opzichten een opmerkelijk boek. Als eerste valt de afwijkende en stevige vormgeving op. Het vierkante boek heeft een dikke kartonnen kaft met afgeronde hoeken; titel en makers staan niet op de voorkant. In het boek zien we al gauw dat Driehoek de hoofdpersoon is, zelfs het colofon is gedrukt in de vorm van een driehoek. 

Het verhaal is eenvoudig. Driehoek loopt op een dag zijn huis uit om een ‘gemeen grapje’ te gaan uithalen met Vierkant. Het is een lange wandeling: ‘Hij liep langs kleine driehoeken en grotere driehoeken en hele grote. Hij liep langs vormen die geen driehoeken meer waren. Het waren vormen zonder naam. Hij liep tot hij op een plek kwam waar vierkanten waren.
Eenmaal bij het huis van Vierkant jaagt hij zijn vriend de stuipen op het lijf. Vierkant laat dat niet op zich zitten en zet de achtervolging in.

Driehoek en Vierkant zijn vrienden en in dat licht moeten we de ‘gemene grapjes’ begrijpen. Dat ze vrienden zijn wordt alleen op de achterkant van het boek benoemd, de schrijver heeft het woord ‘vriend’ nergens in de tekst verwerkt. Barnett zegt hierover in een interview: ‘Friends trick friends all the time, not in every friendship, but it’s a type of friendship. And it’s a type of friendship that I don’t see a lot in books. So yes, it was very deliberate that the word “friend” was kept out of the text.’
Het is wel een lastige vriendschap om te begrijpen, vooral als aan het einde van het verhaal blijkt dat Vierkant het huis van zijn vriend niet kan binnengaan omdat hij niet door de deur past. Dat roept toch de vraag op hoe hecht de vriendschap nu eigenlijk is als Driehoek in een huis woont waar hij letterlijk zijn vriend buiten de deur houdt.
De geometrische figuren die de hoofdrol spelen zijn echte personages met karaktereigenschappen die mede bepaald lijken door hun vorm. De puntige Driehoek neemt initiatieven die een stekelig kantje hebben. Vierkant daarentegen is een solide blok, een thuisblijver die door een ander in beweging moet worden gebracht. 


Zowel de tekst als het beeld maken het boek aantrekkelijk. Barnett schrijft in goed gekozen korte zinnen die in de vertaling grotendeels overeind blijven. Het is alleen de vraag of ‘een gemeen grapje’ dezelfde gevoelswaarde heeft als het Engelse ‘sneaky trick’.
Een driehoek en een vierkant lijken makkelijke hoofdpersonen om te tekenen, maar dat valt tegen. De illustrator staan maar weinig middelen ter beschikking om emoties uit te drukken. Toch slaagt Klassen hier goed in. De stand van de ogen en de beentjes geven op fenomenale wijze de stemming weer. Ook het kleurgebruik is adembenemend. In sobere aardse tinten zet de illustrator een omgeving neer die ene keer gedomineerd wordt door driehoeken, en de andere keer door vierkanten of door ‘vormen zonder naam.’
Driehoek is het eerste deel van een trilogie, in het volgende boek zal Cirkel zijn opwachting maken. 

Driehoek is een bijzonder en origineel prentenboek over vriendschap en elkaar plagen.

Driehoek
Mac Barnett (tekst,vertaald door J.H.Gever) en Jon Klassen (illustraties) 

Gottmer, 2017     € 14,99