Lijst Home‎ > ‎

Het hondje dat Nino niet had - Edward van de Vendel

Geplaatst 18 sep. 2014 02:21 door susan *   [ 18 sep. 2014 02:21 bijgewerkt ]

Het hondje dat Nino niet had
koppelt de ervaren schrijver Edward van de Vendel aan debuterend illustrator Anton van Hertbruggen. Samen vertellen ze het verhaal van Nino, een jongen met een levendige fantasie.
In een woeste bosomgeving fantaseert Nino dat hij een hondje heeft´een hondje dat hij niet had´. De lezer kan (net als Nino) het hondje zien, tenminste als hij goed kijkt. Nino en´zijn hondje dat hij niet had´ beleven van alles: ze besluipen een kat, ze rennen door het bos en ze bezoeken oudoma. Het gefantaseerde hondje durft zelfs bij oudoma op schoot. Natuurlijk begrijpt het hondje dat Nino zijn vader mist:´het hondje dat Nino niet had, hield van tranen. Hij vond ze lekker. Dropwater´.
Het is Nino´s ouders opgevallen dat hij veel plezier heeft met zijn gefantaseerde hondje. Als hij jarig is krijgt hij daarom een echt hondje. Het nieuwe hondje is een heel ander hondje:´Het hondje dat Nino nu heeft, weet niet wie papa is. Dat kan ook niet, want papa is ver weg. (...) Het hondje heeft misschien niet zoveel verstand van papa en de telefoon. En het houdt misschien ook niet van zout water.`
Nino is duidelijk van slag, het hondje dat hij wel heeft is heel anders dan zijn fantasiehondje. Maar gelukkig is zijn fantasie vindingrijk, Nino ontdekt dat hij ook aan andere dieren kan denken, bijvoorbeeld aan ´een hertje dat hij niet heeft´, of een zebra, of een´gedachtengiraf´. Hij kan zelfs nog wat onbestaande hondjes aan zijn wereld toevoegen.

Het hondje dat Nino niet had is een poëtisch prentenboek, een ode aan de fantasie. De mooie tekst is de ruggengraat van het boek, maar de illustraties spelen de hoofdrol. In een eigen stijl zet Van Hertbruggen een bijzonder landschap neer, een landschap dat doet denken aan het Scandinavische platteland: dennenbomen, berkenbomen, grote stenen, lege meren en hier en daar een houten huis. Het kleurgebruik is uniek, in een palet van groen, bruin, geel en beige wordt een sfeer opgeroepen die de woeste schoonheid van de natuur prachtig neerzet. De illustraties laten het hondje dat er eigenlijk niet is toch zien, maar het valt niet direct op. Later in het verhaal verschijnen er meer fantasiedieren en dan zien we zelfs het hondje dat Nino nu heeft kennis maken met het hondje dat hij niet had.
Het talent van Van Hertbruggen is niet onopgemerkt gebleven. In België kreeg hij voor zijn illustraties De Boekenpauw en in Nederland een Zilveren Palet. De Paletjury zegt over Van Hertbruggen in het juryrapport:´Hij illustreerde het verhaal met een zeer oorspronkelijk, eigen handschrift – van aardse, maar warme kleuren, compositorisch gewaagde maar buitengewoon geslaagde voorstellingen, waarbij de illustrator het grote formaat van het boek ten volle benut.´

Het hondje dat Nino niet had
Edward van de Vendel (tekst) en Anton van Hertbruggen (ill) 

De Eenhoorn, 2013     € 16,50