Lijst Home‎ > ‎

Het verhaal van De Gelaarsde Poes - Beatrix Potter

Geplaatst 19 okt. 2016 04:26 door susan *   [ 19 okt. 2016 07:51 bijgewerkt ]

Uitgeefster Jo Hanks kwam via een brief uit 1914 op het spoor van een ongepubliceerd manuscript van Beatrix Potter. Hanks dook de archieven in en vond het. Potter maakte bij het manuscript ook een illustratie en enkele schetsen. De uitgever besloot het verhaal alsnog te publiceren en vroeg de veelvuldig gelauwerde illustrator Quentin Blake om het boek te illustreren.
Het verhaal van De gelaarsde Poes gaat over Kitty,´een lief braaf zwart poesje´, tenminste dat denkt de oude dame van wie ze is. Maar Kitty leidt een dubbelleven. Als juffrouw Catherine St. Quintin laat ze
´s nachts haar plaats innemen door een dubbelganger en gaat ze op jacht.
Op zekere nacht trekt Kitty er met haar luchtbuks op uit, waar ze overigens niet erg handig mee is. De jacht verloopt dan ook niet succesvol, Kitty moet vluchten voor schapen en kraaien en ze schiet bijna Vrouwtje Plooi de egelwasvrouw ondersteboven. En daarmee houdt de pech niet op, want twee wezels pakken haar geweer af en willen ook de kogels hebben. Gelukkig duikt er een bekend konijn met een blauw jasje op die afrekent met de wezels. Kitty kan veilig naar huis, maar helaas is ze een´geboren stroper´ en gaat ze achter het konijn aan.

Beatrix Potter overleed in 1943, maar haar schrijverscarrière was in 1914 eigenlijk al voorbij. Potter had in 1912 en 1913 twee langere verhalen geschreven op verzoek van haar uitgever. Deze wilde graag naast de kleine boekjes een nieuwe serie starten met groot uitgegeven boeken met langere verhalen. Het sprak Potter niet erg aan en na de eerste twee delen hield ze het voor gezien. Dit manuscript is waarschijnlijk de opzet voor het derde deel dat er nooit kwam. De boeken die na 1913 van Potter verschenen zijn allemaal gebaseerd op werk dat er al lag en met enige aanpassingen snel kon worden uitgegeven. Zo schreef Potter Appley Dopply´s nursery Rhymes al in 1902, maar toen wilde haar uitgever het niet publiceren. In 1917 werd het alsnog uitgegeven om de uitgeverij van de ondergang te redden.
Het verhaal van De gelaarsde Poes is duidelijk nog niet af. Het is, in tegenstelling tot haar andere verhalen, rommelig en slecht geconstrueerd. Het vertelperspectief wisselt nogal eens en daarmee is niet altijd duidelijk wie er aan het woord is. Zo is de passage waar de truc met de dubbelganger wordt toegelicht lastig te volgen omdat Potter hier ineens zelf het woord neemt, waarmee op een verwarrende indirecte wijze duidelijk maakt hoe het werk. De illustrator helpt de lezer een beetje door Beatrix Potter hier in gedachten af te beelden, maar dan moet je wel weten dat de afgebeelde vrouw de auteur is.
Potter staat erom bekend de gebruiken van het platteland, zoals jagen, in haar verhalen te beschrijven. Zo weten we dat de vader van Pieter Konijn in een pastei terecht kwam en weten we ook dat heer Vos en Dirk Das graag konijnenkinderen lusten. Maar Potter maakt het niet erger dan nodig is, het wordt nooit wreed. In dit verhaal is dat anders. Kitty eet een rauwe muis en heer Vos heeft een zak met ´vijf mollenpelzen, een mooie maar stinkende bruine vacht en net zo´n witte [dat zijn de wezels] , een halve kattenstaart, twee jonge konijntjes (deels opgegeten)- en een egel´. Die egel, Vrouwtje Plooi, is het enige dier dat nog leeft.

De keuze om Quentin Blake als illustrator te vragen is gewaagd omdat zijn stijl heel anders is dan die van Potter. Zij schilderde in een naturalistische gedetailleerde stijl; Blake daarentegen is meer een impressionist die met losse, vaak krasserige lijnen zijn figuren op papier zet. Toch pakt het goed uit. Quentin Blake houdt Potter in ere met zijn zachte kleurgebruik en vooral door de kenmerken van de personages niet te veranderen; ze dragen nog altijd de kleding die Potter voor hen verzon. 

                                             

            Deze illustraties zijn van Beatrix Potter en niet in Het verhaal van De Gelaarde Poes                opgenomen

Het verhaal van De gelaarsde Poes is geen gevonden pareltje uit de nalatenschap van Beatrix Potter en ik betwijfel of ze blij zou zijn met de uitgave van dit manuscript dat duidelijk nog niet af is. De illustraties van Quentin Blake daarentegen zijn kostelijk en een liefdevolle ode aan het werk van Beatrix Potter.

Het verhaal van De gelaarsde Poes
Beatrix Potter (tekst, vertaald door Joukje Akveld) en Quentin Blake (illustraties)


De Vier Windstreken, 2016     € 18,95

Andere boeken van Beatrix Potter op kinderboekenpraatjes: