Lijst Home‎ > ‎

Hoera voor Superguppie! - Edward van de Vendel

Geplaatst 31 aug. 2011 02:42 door susan *   [ 31 aug. 2011 02:57 bijgewerkt ]
Alwéér een zilveren griffel voor Edward van de Vendels Superguppie, dat deed bij mij een wenkbrauwtje fronzen, wordt dat niet wat afgezaagd? Nee dus, Hoera voor Superguppie is een prachtige dichtbundel die zeker griffelwaardig is.

De Superguppiegedichten van Edward van de Vendel hebben hun eigen unieke toon en inhoud, het roept geen enkel verlangen op om zijn werk met andere dichters voor kinderen te vergelijken, het staat als een huis in zijn eigen kracht.
Superguppie is onlosmakelijk verbonden met illustratrice Fleur van der Weel die de lezer in haar grafische illustraties laat zien dat Superguppie een dier is dat veel op een hond lijkt.

Van der Vendel weet in zijn gedichtjes goed de aansluiting naar kinderen te vinden, op een originele manier dicht hij over typische kindervragen en gevoelens. Bijvoorbeeld slapen in een vreemd bed als je gaat logeren: ´Logeren is moeilijker /dan ik had verwacht./ Je moet overal aan wennen,/ vooral in de nacht. / Want ik lig hier/ in een oud bed,/ en ik moet dus/ in een goed bed, / een zoet bed,/ een/ zzzzzzz.
Zijn gedichten zijn ook een heerlijk taalspel, origineel en toch goed te volgen voor het jonge lezerspubliek. Zo krijgt Superguppie altijd schoenen ´die pesten´, of is dit wellicht de schuld van zijn voeten? ´Ze moeten die schoenen/ een schop verkopen!/ Maar wat doen ze?/ Zichzelf erin laten lopen.´
Naast de herkenbaarheid en het fraaie spelen met taal laat Van de Vendel zijn jonge lezers door de ogen van Superguppie op een andere manier naar dagelijkse voorwerpen kijken, naar uitgedroogde sinaasappels bijvoorbeeld: ´Arme ouwe sinaasappeltjes./ Ze waren zo fris/ en zo rond/ en zo groot./ Nu zijn ze zo hard/ en zo bruin en zo dood./  en vervolgens gaat hij nog een stap verder naar een complexere beeldspraak: ´vruchtenmummies/ zijn het./ Tot in de eeuwigheid./ Op een arme ouwe fruitschaal./ Museum van tijd.
Een van de toppers uit deze bundel vind ik het gedicht Tanden, wat een rake woorden gebruikt Van de Vendel daar om de wiebeltand te beschrijven: ´Eerst wat gebungel,/ en dan wat geklungel/
Met je tong, net eronder./ En dan trekken en wrikken en dan/ zit je zonder.´


Hoera voor Superguppie is een mooi feestje waarvoor Edward van de Vendel een verdiende griffel in zijn prijzenkast mag toevoegen. Ik ben benieuwd welke kleur die griffel krijgt.

Hoera voor Superguppie!
Edward van de Vendel (tekst) en Fleur van der Weel (ill)
 
Querido, 2010     €12,95