Lijst Home‎ > ‎

Ik wou - Ingrid Godon en Toon Tellegen

Geplaatst 27 okt. 2011 02:32 door susan *
Ik wou
is in vele opzichten een bijzonder boek. Het ziet er bijvoorbeeld bijzonder uit: het is een groot boek met op de kaft sierlijke letters. Bij nadere beschouwing blijken de letters op een doorzichtige stofomslag te staan en schemert er vaag een portret door.

De portretten in het boek zijn gemaakt door Ingrid Godon. Zij is vooral bekend van haar kinderboekenillustraties in haar kenmerkende gestileerde stijl. In dit boek portretteert ze ruim dertig mensfiguren, van jong tot oud, mannen en vrouwen. Twee fascinaties van Godon liggen ten grondslag aan dit werk: kijken naar mensen en de portretten van de grote Italiaanse Renaissance schilders en de Vlaamse Primitieven.
De portretten vullen een hele pagina, meestal kijkt de afgebeelde persoon recht uit, maar niet altijd. Vaak zien we een klein stukje van de kleding, soms heeft de afgebeelde persoon iets op het hoofd. De portretten zijn een wonderlijke vermenging van realisme en stilering. Wat direct opvalt is de bijzondere plaatsing van de ogen, die staan altijd wijd uiteen, maar nergens worden de portretten daardoor een karikatuur.
Al die hoofden die ons aankijken fascineren, ze roepen vragen op: wie is deze persoon en welke gedachten schuilen in al die hoofden?

Toon Tellegen heeft ook naar de geportretteerden gekeken, die overigens allen een naam hebben. Hij heeft bij deze afgebeelde personen korte stukjes tekst geschreven die iets van hun verlangens, wensen, dromen of angsten bloot legt.
Toon Tellegen, vooral bekend van zijn filosofisch getinte dierenverhalen, begint meestal met de woorden ´ik wou´. Nora bijvoorbeeld kijkt ons niet recht aan, ze vult zelfs de hele bladzijden niet; ´Ik wou dat ik nooit meer hoefde te blozen. / Ik haat blozen./ Als blozen een worm was, ik trapte hem meteen dood./´ Of Antoon, een jongetje dat lijkt weggelopen uit de jaren dertig; ´Ik wou dat ik meer moed had./ Ik heb daar zo weinig van…/ Als je moed kon kopen, ik zou er al mijn geld aan uitgeven´. Moed zoekt ook José, moed om ´dat weiger ik´ te zeggen. José is een man van middelbare leeftijd, zijn portret lijkt oud en beschadigd; ´Een bevel. Snerpend./ Iedereen houdt zijn adem in, / geweren worden ontgrendeld./ En dan stap ik naar voren./ Met zachte stem, maar helder/ en duidelijk verstaanbaar./ ´Dat weiger ik.´/ Namens iedereen.

Dit fascinerende boek laat zich moeilijk in een bestaande categorie onderbrengen. Zoals vaak voorkomt, belandt het dan in de buurt van de kinderboeken, mede omdat Godon en Tellegen beiden hun sporen als kinderboekenmakers hebben verdient. Maar een kinderboek is dit niet, het is een boek voor een breed publiek van fijnproevers, mensen die houden van spitsvondige bondige filosofisch getinte teksten, mensen die gefascineerd zijn door andere mensen, mensen die van de portretkunst houden, mensen van allerlei leeftijden.

Ik wou
Portretten door Ingrid Godon met teksten van Toon Tellegen

Lannoo, 2011     € 24,99