Lijst Home‎ > ‎

Jubelientje en de hoed van oma Blootje - Hans Hagen

Geplaatst 31 aug. 2016 03:43 door susan *   [ 31 aug. 2016 03:43 bijgewerkt ]

Al vijfentwintig jaar delen de eigenwijze, ondernemende Jubelientje en haar oma hun avonturen met de lezer. We weten niet veel over Jubelientjes achtergrond, maar in een interview heeft Jubelientje laten weten dat oma om de hoek woont en haar enige oma is. Jubelientje laat in hetzelfde interview weten het niet nodig te vinden dat haar ouders een rol spelen in haar verhalen.
Jubelientje is een jaar of zeven, ze zit in groep 4 en beleeft kleine avonturen. In Jubelientje en de hoed van oma Blootje komt de lezer meer te weten over de grote hoed die Jubelientje altijd draagt. Ook ontdekt Jubelientje dat ze haar tekentalent van opa heeft; oma vindt haar zelfportret lijken op het werk van Bart van der Leck. Jubelientje en oma besluiten dat werk te gaan bekijken in het museum. Het is het begin van een reeks museumbezoeken; samen met Dirk-Jan bezoeken Jubelientje en oma achtereenvolgens het Stedelijk Museum, het Spoorwegmuseum, het Kinderboekenmuseum (waar ze meedoen met een workshop van Philip Hopman), het Museon, het Rijksmuseum en het Muiderslot.
De uitstapjes inspireren Jubelientje en Dirk-Jan om ook een museum te beginnen, het Wat Heb Je Op Je Hoofd Museum, kortweg het WHJOJH. De beide directeuren zetten alles op alles om een mooie collectie bij elkaar te krijgen, ze schrijven zelfs een brief aan koningin Máxima.

Ook na vijfentwintig jaar is Jubelientje nog altijd een feest om (voor) te lezen. De taal van Hans Hagen is zo sprankelend dat het schoolse thema van de vele museumbezoeken en de onvermijdelijke uitleg van het een en ander niet storen. Het zijn vooral de gesprekken tussen Jubelientje en oma die ook dit boek weer tot een topper maken. Oma geeft Jubelientje veel ruimte en dat stimuleert de fantasie en het enthousiasme van haar kleindochter. Er is ook plaats voor moeilijke momenten, bijvoorbeeld als oma verdrietig wordt als ze door de schetsboeken van haar overleden man bladert:´Het lijkt of ze in opa´s schetsboek is verdwenen. De laatste tekening drukt ze tegen zich aan. De glimlach verdwijnt. En ineens rolt er iets over haar wangen. Een riviertje van zilver. Alsof er een slakje heeft gelopen.´
    Zonder Philip Hopman zou Jubelientje niet zijn wie ze is. Hij gaf haar al in het eerste deel die grote hoed en wist haar bruisende persoonlijkheid goed te vangen. Ook oma voelde direct vertrouwd: een moderne oma, maar wel met echte omakenmerken zoals grijs haar, vaak gekleed in een jurk en een voorkeur voor het dragen van sjaaltjes en kettingen. Ook in dit boek staan weer prachtige illustraties, zoals het schutblad waar Jubelientje met allerlei hoofddeksels is te zien, of de tekening waar Jubelientje, oma en Dirk-Jan een schilderij van Barnett Newman aandachtig bekijken. Ook andere bezienswaardigheden uit de diverse museums worden aantrekkelijk weergegeven zoals een enorme trein en het niet minder indrukwekkende skelet van een allosaurus.
Het boek is opgefleurd met briefjes die soms uitnodigen tot een taalspelletje en andere keren een onderdeel van het verhaal zijn. Welke rol die briefjes in het verhaal spelen is niet altijd duidelijk. Dat geldt ook voor het stripverhaaltje waarin oma en Jubelientje schoenen gaan kopen. Het wekt de indruk dat de strip, een bewerking van een eerdere uitgave, er tussen gemoffeld is omdat hij er toch lag.

Hoewel oma met haar tijd meegaat en nu bijvoorbeeld een smartphone heeft, is er na vijfentwintig jaar niet echt veel veranderd. De verhalen draaien nog altijd om de unieke band die Jubelientje en haar oma samen hebben en die Hans Hagen met weinig woorden zo warm en levendig weet te beschrijven en Philip Hopman zo raak weet weer te geven in zijn illustraties. De twee eigenzinnige dames kunnen wat mij betreft nog wel vijfentwintig jaar mee.

Jubelientje en de hoed van oma Blootje
Hans Hagen (tekst) en Philip Hopman (illustraties)


Querido, 2016     € 14,99 



Andere boeken van Hans Hagen op kinderboekenpraatjes:
Yuna´s maan