Lijst Home‎ > ‎

De genomineerden voor het Gulden Palet 2016

Geplaatst 7 sep. 2016 01:50 door susan *   [ 7 sep. 2016 01:54 bijgewerkt ]



Het gat – Øyvind Torseter 

Het boek ziet er opvallend uit: het heeft een sobere kartonnen kaft en is doorboord met een gat. Dit gat speelt een belangrijke rol in het verhaal: het duikt namelijk overal op. De figuur die we eveneens op de kaft zien vangt het gat in een doos en brengt het naar een bevoegde instantie voor nader onderzoek. Maar het gat blijft overal opduiken.
Torseter tekent met pen en enkele steunkeuren de belevenissen met het gat. Door wisselende perspectiefkeuzes duikt het gat op allerlei plaatsten op en lijkt het daadwerkelijk te bewegen.
De Paletjury roemt in haar juryrapport de sobere stijl en het verhaal dat omschreven wordt als een ´existentiële zoektocht naar de betekenis van het gat´.
Over de illustraties schijven zij:`de tekenaar drukt zich bewust ietwat stoethaspelig uit, zijn lijnen zijn een beetje lullig bijna. Daarmee relativeert hij de absurditeit van een obsessie. Al met al een relativerend boek. Scandinavisch relativerend! Een prachtig, consequent geheel.´








Mijn opa is een boom – Kim Crabeels (tekst) en Ingrid Godon 
( illustraties)

Mijn opa is een boom is een subtiel verhaal over de band tussen een kleinzoon en zijn opa. De kleinzoon is de verteller en hij valt direct met de deur in huis :´Mijn opa is een boom´. Maar op de illustratie zien we een gewone opa, die wel dezelfde kleur heeft als de boom naast hem. De kleinzoon vertelt hoe sterk zijn opa is: ´je duwt hem niet zomaar omver´ en hij vertelt hoe opa hem van de grond tilde als een veertje. Op de illustraties zien we dat opa en zijn kleinzoon veel plezier met elkaar hebben. Maar op een dag doet opa iets wat de kleinzoon hem nooit eerder zag doen: hij gaat zitten. Het is maar voor eventjes zegt opa, maar dat ´eventjes´ duurt heel lang. De zomer gaat voorbij, het gras verdort, de grond wordt droog en opa zit maar op zijn stoel:´Mijn opa zit vol groeven. Zijn huid lijkt wel van schors. Zijn handen zijn knoesterig. Zijn benen zijn ruw.´ En dan spreekt de kleinzoon het uit: ´Mijn opa is een boom´.

Ingrid Godon illustreerde dit bijzondere verhaal in een bescheiden kleurenpalet waarin groen en geel domineren. Het groen van de boom omringd opa en het vrolijke geel benadrukt de warme band tussen grootvader en kleinzoon.
De Paletjury noemt Godon een psycholoog onder de illustratoren:´Ze gaat niet op haar knieën, haar tekeningen voor kinderen zijn even sterk en krachtig als die voor volwassenen.
Met een minimum aan lijnen - door de vorm van een wenkbrauw, door de stand van de ogen - bereikt de illustrator een psychologische diepgang, ongekend voor de meeste prentenboeken.´

Of kinderen deze uitdrukking van gevoelens zullen waarderen is de vraag. De beeldspraak uit de tekst wordt deels letterlijk weergegeven en dat kan voor kinderen verwarrend zijn. Maar wellicht is het niet nodig om het verhaal helemaal te begrijpen om toch de schoonheid ervan te ervaren.