Lijst Home‎ > ‎

Meneer Tijger wordt wild - Peter Brown

Geplaatst 15 sep. 2014 04:58 door susan *   [ 15 sep. 2014 04:59 bijgewerkt ]

Meneer Tijger woont in een stad die is bevolkt met keurige bewoners. In sepia-tinten zien we de dieren voorbij lopen: keurig gekleed, ogen dicht en een neutrale gezichtsuitdrukking. Meneer Tijger valt direct op. Hij is weliswaar ook keurig in pak en hij doet ook niets raars, maar hij heeft kleur en zijn mondhoeken hangen licht naar beneden.
Meneer Tijger is het beu om altijd maar netjes te zijn, hij wil lol maken, hij wil wild worden! Op een dag krijgt hij een´bijzonder wild idee´: hij gaat op vier poten lopen. Zijn vrienden weten niet wat ze daarvan moeten denken, maar meneer Tijger voelt zich een stuk beter. Elke dag wordt hij een stukje wilder tot hij ´een stapje te ver gaat´: als hij zijn kleren uittrekt sturen zijn vrienden hem naar de wildernis.
Aanvankelijk vindt Meneer Tijger dit een geweldig idee, maar na enige tijd mist hij zijn vrienden, de stad en zijn huis. Hij besluit om terug te keren en ziet dan dat er in de stad iets is veranderd: ook andere dieren zijn op vier poten gaan lopen.´Nu kon meneer Tijger rustig zichzelf zijn. En dat deden de anderen ook.´

De Amerikaanse illustrator Peter Brown heeft een bijzonder prentenboek gemaakt met zijn originele onderwerpkeuze en unieke illustraties. Brown speelt in op een van de uitdagingen in de opvoeding: kinderen de balans leren vinden tussen doen waar je zin in hebt en je aanpassen aan de omgeving. Brown laat zien dat teveel aanpassen ongelukkig maakt, maar ook dat teveel toegeven aan ´wilde gevoelens´ eenzaamheid tot gevolg kan hebben. Het zoeken naar evenwicht brengt Brown subtiel en erg mooi in beeld. Zo is bijvoorbeeld de afwijzing van de stadsgenoten niet unaniem en zorgt het gedrag van Meneer Tijger voor veel verwarring, met name bij zijn vrienden.
Browns tekenstijl is uniek en laat zich lastig omschrijven. De keurige dieren in de stad zijn statig en met veel rechte lijnen neergezet, ze lijken veel op elkaar. Ook de stad oogt eentonig, met huizen die vrijwel hetzelfde zijn en nauwelijks kleur hebben. Daar tegenover staat de kleurige natuur, al is het kleurgebruik niet uitbundig. In de natuur zien we ook meer ronde vormen.
Het kleurgebruik van Brown is uitgekiend. Zijn bescheiden kleurpalet zet hij effectief in. Vooral het oranje van meneer Tijger springt eruit als symbool van zijn eigenheid. Gedurende het verhaal is het oranje meer of minder zichtbaar, maar altijd aanwezig.
Dat er iets is veranderd als meneer Tijger in de stad terugkeert is niet alleen te zien aan het gedrag van de dieren, ook aan het feit dat de bewoners van de stad nu hun ogen open hebben en duidelijk meer contact met elkaar maken. In de sombere stad is voorzichtig wat kleur gekomen: een lichte bruintint die misschien wel helder oranje kan worden.

Het verhaal, dat is vertaald door Edward van de Vendel, laat zich goed voorlezen. De volwassen lezer zal de diepere boodschap zien: het zoeken naar evenwicht tussen´jezelf zijn´ en je aanpassen aan de omgeving. Meneer Tijger wordt wild is een bijzonder prentenboek dat een plaatsje verdient naast Max en de maximonsters van Maurice Sendak.

Meneer Tijger wordt wild
Peter Brown (vertaald door Edward van de Vendel) 

Gottmer, 2014     € 13,95