Lijst Home‎ > ‎

Mijn opa en ik en het varken Oma

Geplaatst 11 jul. 2011 03:24 door susan *   [ 15 jun. 2012 05:29 bijgewerkt ]
´Ik heb zin om pannenkoeken te bakken´, zei mijn opa. ´Nee hè´, zei ik. ´Niet alweer.´´Ik kan bijna niet wachten´, zei mijn opa. Hij hield het keukenschort omhoog. ´Vooruit dan maar´, zei ik´. ´Een stuk of zes. Meer niet.´

Dit citaat typeert de verhouding tussen een opa en zijn kleinkind. Opa is nogal grenzeloos: als hij pannenkoeken bakt weet hij van geen ophouden, als hij in opdracht van zijn kleindochter boos wordt, dan duurt dat twee dagen, als het kleinkind aangeeft later een neushoorn te willen worden schiet opa te hulp door haar gras te eten te geven en een echte neushoorn als voorbeeld naar het huis te halen en als opa niet meer van het dak af durft zorgt zijn kleindochter voor zichzelf tot ze, na twee dagen, opa met een list van het dak af weet te krijgen.
Deze verhalen over opa en zijn kleindochter zijn dus zeker niet de doorsnee verhalen die veelvuldig in dit genre geschreven worden. De logeerpartijen vinden in een vacuüm plaats, wat de achtergronden zijn van de beide hoofdpersonen wordt niet beschreven.
Dat de bezoeken van de kleindochter aan opa niet eeuwig durend zijn blijkt uit het verhaal waarin het kleinkind van opa vraagt dat hij zich voorbereid op een toekomst dat ze niet meer komt logeren: ´je weet toch dat ik steeds ouder wordt? Op een dag is het voorbij, dan kom ik niet meer logeren (…).Over een paar jaar krijg ik een vriendje, en wie weet verhuis ik wel naar een andere plaats heel ver weg.´ Gelukkig heeft de kleindochter een oplossing bedacht en moet opa aan de computer. Ook hier weet opa weer geen maat te houden en hij vult al snel zijn dag met het spelen van computerspelletjes met zijn nieuwe vrienden.
De humor van het boek drijft op deze grenzeloze opa en zijn verstandige kleindochter. Vaak begint een verhaal met een fantasievolle ingeving van opa of de kleindochter. Opa verklaart bijvoorbeeld dat het ´dingendag´ is waarop je wat terug doet voor de dingen in je omgeving en ze met respect behandelt, of opa en kleindochter gaan vol de wedstrijddag 1 april in, wie zal de ander het meest voor de gek kunnen houden? De uitwerking van deze initiatieven is altijd groots en overdreven en kan daarin grappig zijn.

Marjolijn Hof schreef eerder succesvolle boeken voor wat oudere kinderen, waarvan Een kleine kans de bekendste is. Dit boek werd overladen met prijzen en wordt momenteel verfilmd. De schrijfstijl van Hof is nog altijd prettig om te lezen, de dialogen tussen opa en kleinkind zijn grappig, soms ontroerend en goed geschreven.
Het boek is geïllustreerd door de eveneens gelauwerde Judith Ten Bosch. In 2001 vertegenwoordigde zij Nederland op de grote kinderboekenbeurs in Bologna. Ze illustreerde al vele boeken. Haar stijl kenmerkt zich door het tekenen van figuren die stevig omlijnd zijn en ze kan op overtuigende wijze beweging in een illustratie brengen, bijvoorbeeld als opa pannenkoeken bakt straalt de verrukking er vanaf af, de pannenkoeken zweven om zijn hoofd terwijl hij alweer in een kom beslag staat te roeren.
Ik ben niet zo gecharmeerd van de weergave van de hoofdpersonen, de opa oogt wat te jong en de kleindochter ziet er niet aantrekkelijk uit, haar hoofd is te groot, ik vraag mij af of de lezers zich met haar willen identificeren.

Mijn opa en ik en het varken Oma is een goed geschreven boek dat drijft op de humorvolle en liefdevolle omgang tussen opa en kleindochter. Mij spreken de grenzeloze overdrijvingen niet aan, maar voor wie daar van houdt zal zeker genieten van dit boek.

Mijn opa en ik en het varken Oma
Marjolein Hof (tekst) en Judith Ten Bosch (ill)
 
Querido, 2011     € 13,95