Lijst Home‎ > ‎

Miniheksen - Loes Riphagen en Bette Westera

Geplaatst 6 nov. 2011 04:26 door susan *

Schrijfster Bette Westera en illustratrice Loes Riphagen slaan de handen ineen om in een prentenboek de lezer kennis te laten maken met miniheksen, duimdwergen en een rimpelreus. Bij het openslaan van het boek, nog voor het verhaal begint, zien we een duimdwerg achter een miniheks aanjagen, maar de lezer moet nog even geduld hebben om te begrijpen wat hier aan de hand is.
Eerst maakt de lezer kennis met de miniheksen. ´Miniheksen zijn klein, snel en erg zeldzaam. Ze houden van vliegen, van lezen, van koken en van verandering.´ Dat ze van koken houden kunnen we zien, er liggen lieveheersbeestjes op de barbecue en op een boomtak zit een miniheks er eentje met smaak op te eten. Als je heel goed zoekt, zie je op die eerst bladzijden ook al een duimdwerg.
Omdat de miniheksen zo van verandering houden toveren ze er op los en veranderen ze kikkers in konijnen, zwijnen in tamme kastanjes, bomen in stenen, konijnen weer in bomen, stenen in wilde zwijnen en tamme kastanjes in kikkers. Al dat getover spat werkelijk van de bladzijden af in een bonte werveling van kleuren. Op de volgende bladzijden zitten de miniheksen echter treurig bijeen, na al hun getover is er niets veranderd in het bos en nu vervelen ze zich.
Verderop in het bos wonen duimdwergen en die vervelen zich nooit. De miniheksen gaan op onderzoek uit want ook zij willen de kunst van het niet vervelen onder de knie krijgen.
Het gevolg is dat de duimdwergen en de miniheksen elkaar flink bezig houden, maar dat het goed afloopt kunnen we op het allerlaatste illustratie, op de binnenkaft, zien: niet langer zit de duimdwerg achter de miniheks aan, ze kussen elkaar; een hele kunst als je allebei een lange neus hebt!

Wie eerder werk van Loes Riphagen heeft gezien herkent direct haar stijl, de miniheksen en duimdwergen zijn kleine beweeglijke figuren met een uniek uiterlijk. De miniheksen hebben sierlijke lange neuzen, en de neuzen van de duimdwergen zijn zo bijzonderlijk dat zij daar hun naam aan danken. Riphagen is geen illustratrice die schattige heksjes en dwergen laat zien, haar miniheksen hebben grote uitstekende tanden en zijn bepaald niet moeders mooiste. Ook de rimpelreus is geen schoonheid: hij heeft puntige tanden, een harige lange neus, lange grijpgrage vingers en een onsmakelijk ogende pluk okselhaar.
De miniheksen, duimdwergen, dieren en de reus laten een scala aan gezichtsuitdrukkingen zien tijdens hun vele activiteiten. Riphagen zet dit overtuigend neer. Haar kleurige illustraties staan vol met grappige details. Door de compositie ogen de meeste pagina´s toch rustig.

De tekst is ritmisch en leest prettig voor. Op enkele plaatsen is de tekst ingewikkeld voor onervaren jonge lezers. Net als de miniheksen zullen de jongste kleuters niet helemaal begrijpen waarom er toch niets veranderd is na een week van getover. Ook verwerkt Westera graag een woordgrapje in de tekst, zo speelt ze met de twee betekenissen van het woord ´sparen´ en gebruikt ze de uitdrukking ´de heksen hangen hun bezems aan de wilgen´ zonder verdere uitleg. 
Toch zullen veel kinderen, wellicht met wat hulp van de voorlezer, genieten van dit beweeglijke verhaal.

Tekeningen van Loes Riphagen zijn momenteel te zien in kinderboekwinkel Kakelbont in Utrecht, klik hier voor meer informatie.

Miniheksen
Loes Riphagen (ill) en Bette Westera

De Fontein, 2011     € 12,50

http://www.defonteintirion.nl/