Lijst Home‎ > ‎

Moffel en Piertje vieren Sinterklaas - Lieneke Dijkzeul

Geplaatst 22 nov. 2013 03:33 door susan *   [ 22 nov. 2013 03:33 bijgewerkt ]

Moffel en Piertje zullen voor veel kinderen vertrouwde figuren zijn. Mol Moffel en zijn vriendin wurm Piertje zijn bekend van het televisieprogramma Koekeloere op Schooltv. Veel kinderen vinden het leuk dat vertrouwde figuren ook het sinterklaas-en kerstfeest vieren. Dit jaar vieren Moffel en Piertje niet alleen feest op de televisie, er is ook een voorleesboek verschenen. Het boek heeft twee voorkanten: een sinterklaas-en een kerstuitvoering.
In Moffel en Piertje vieren sinterklaas zijn de verhaallijnen eenvoudig: er gaat iets fout met het schoentje zetten, het paard loopt weg, Moffel en Piertje besluiten Sinterklaas een verjaardagscadeau te geven en de vrienden helpen een verdwaalde Zwarte Piet. Lieneke Dijkzeul, die ook de tekst voor de televisie-uitzendingen schrijft, neemt de tijd om de verhalen te vertellen. De vier verhalen zijn weliswaar in stukken opgedeeld, maar het vraagt nog steeds veel van de kleuters die het vaak moeilijk vinden om de aandacht zo lang vast te houden.
Dijkzeuls´ Sinterklaas is een drukbezet man (dat zegt hij meerdere keren) en hij is streng. Als vriend Arie met de beste bedoelingen een stuk pizza voor het paard in zijn schoen stopt wordt hij daar hard op afgerekend: Sinterklaas vindt het een domme actie en Arie krijgt niets in zijn schoen. Ook wordt hem ingewreven dat zijn zelfverzonnen liedje ´heel ondeugend´was ( een onschuldig liedje waarin Arie uitlegt waarom er pizza in de schoen zit). Als Moffel en Piertje ´ondeugend´ zijn, ze stelen met de beste bedoelingen een veer, dan vindt Sinterklaas dat niet erg, ze krijgen zelfs een beloning voor hun goede intentie. En er is ook iets geks met de beschuitjes van Sinterklaas. Als Moffel en Piertje bij Sint aanschuiven aan de ontbijttafel smullen ze ervan, maar later in het boek geeft Zwarte Piet aan dat hij nooit lekkere beschuitjes krijgt van Sinterklaas. Nee, mijn Sinterklaas is het niet, deze heilige die de een boven de ander lijkt te stellen.
Er is nog iets dat mij bezig houdt: hoofdpersoon Piertje en het feit dat zij geen handen heeft. Toch kan zij van alles, zoals pepernoten strooien, een kerstboom sjouwen en koken. Soms kan de lezer zien hoe ze dat doet op de illustraties, bijvoorbeeld kerstkaarten tekenen met een potlood in haar mond, maar vaak wordt het aan de fantasie over gelaten. Voor mij is het een raadsel hoe Piertje de kip in de oven heeft gekregen.
Het lange verhaal is summier geïllustreerd met enkele paginagrote kleurige tekeningen. Die zijn leuk, maar ze geven weinig ondersteuning aan het verhaal. Belangrijke zaken uit de tekst zijn niet, of te laat afgebeeld. Het ´prachtige cadeaupapier´ dat Moffel en Piertje hebben gemaakt en het voor veel kinderen onbekende voorwerp ´zuidwester´ staan pas aan het einde van het verhaal afgebeeld. Helaas ziet de lezer niet hoe de nieuwe muts van Zwarte Piet eruit ziet, een muts waar de vrienden heel wat tijd mee bezig zijn geweest. Een muts voor een klein hoofd, terwijl de Zwarte Piet op de illustratie duidelijk een groot hoofd heeft.

Als de sinterklaasverhalen gelezen zijn kan het boek worden omgedraaid om verder te lezen wat Moffel, Piertje en hun vriend Arie meemaken in de kersttijd. Hier zijn de verhalen wat korter en gaan over het maken van kerstkaarten, het kopen van een kerstboom en over iets goeds doen voor een ander.

Moffel en Piertje vieren sinterklaas en kerst
Lieneke Dijkzeul (tekst) en Doesjka Bramlage (ill) 

Lemniscaat, 2013     € 16,95

Andere boeken van Lieneke Dijkzeul op kinderboekenpraatjes: