Lijst Home‎ > ‎

Niemandsmeisje - Lydia Rood

Geplaatst 13 dec. 2017 04:27 door susan *   [ 13 dec. 2017 04:30 bijgewerkt ]

‘... stond ik op het punt te springen. Dat soort dingen wilt u toch horen? Mij best. Ik heb nog meer van zulke verhalen. Vraag maar raak’.


Niemandsmeisje van Lydia Rood begint met deze zinnen, een transcriptie van het eerste gesprek tussen Liesbeth en haar therapeute. De therapeute geeft met korte vragen richting aan het gesprek en laat Liesbeth vertellen over wat ze denkt en voelt. Liesbeth praat onder andere over haar familie, haar vrienden en haar dromen. Ze is goedgebekt en vat haar leven in kernachtige zinnen samen: ‘Voor mijn moeder deug ik sowieso niet. En mijn vader heeft het druk met zijn motor en zijn bijbaantjes en zijn vriendin. En ik mag niet studeren, dat is te duur.’
Al snel wordt duidelijk dat Liesbeth in therapie is omdat er een ‘incident’ is geweest, wat Liesbeth vooralsnog afdoet met ‘ik was even de weg kwijt’. In het gesprek wisselen boosheid en verdriet elkaar af. Liesbeths therapeute stelt voor deel te nemen aan een lotgenotengroep. Dat ziet Liesbeth wel zitten, in een groep met allemaal losers valt zij misschien nog wel mee.

Rood beschrijft in Niemandsmeisje hoe Liesbeth met (min of meer afgedwongen) hulp onderzoekt hoe zij in elkaar zit en hoe zij omgaat met wat het leven haar toewerpt. Ze voelt zich ‘de uitzondering’ en straft zichzelf voor het feit dat ze bestaat. Ook zegt Liesbeth moeilijk nee en is ze bang voor ruzie ‘omdat je dan niet weet wat er gebeurt’. Ze hunkert naar de liefde van haar moeder die niet in staat is haar te geven wat ze zoekt. 
    Rood vertelt Liesbeths verhaal niet alleen via de gesprekken met de therapeute, ook de gesprekken in de lotgenotengroep worden in transcriptie weergeven. Tussen de letterlijk weergeven gesprekken staan Liesbeths vertrouwelijke notities waarin ze meer van zichzelf laat zien. Het is een goede aanstekelijk vorm om een portret te schilderen van een meisje dat even niet weet hoe ze zich staande moet houden. 
    Rood laat overtuigend zien welke ‘oplossingen’ Liesbeth heeft gevonden om haar problemen het hoofd te bieden en welke prijs ze daarvoor betaalt. Rood laat ook Liesbeths kracht zien, haar ‘ijzeren kabouter’. Vooral de afwisseling tussen de boze cynische stem van Liesbeth en haar kwetsbaarheid maakt indruk. Niemandsmeisje is dan ook echt een boek voor lezers die van psychologie houden.
    Pas aan het einde van het boek wordt min of meer duidelijk wat ‘het incident’ behelsde, maar dan is het al niet meer belangrijk. De lezer snapt inmiddels wel waarmee Liesbeth worstelt. Ze lijkt na de therapiesessies sterker omdat ze meer inzicht heeft gekregen, maar of het genoeg is laat Rood in het midden.

Niemandsmeisje schetst op een directe en indringende manier de strijd en zoektocht van een puber die gezien wil worden.

Niemandsmeisje 
Lydia Rood


Leopold, 2017     € 14,99

Andere boeken van Lydia Rood op kinderboekenpraatjes:
De ridders van Rosande