Lijst Home‎ > ‎

O, o Octopus!

Geplaatst 1 jan. 2011 06:53 door susan *   [ 1 mrt. 2013 01:28 bijgewerkt ]
´In een alleraardigst appartementje woonde eens een octopus. Hij had een lekker leven; volop verse visjes en een zeezicht om te zoenen´.


Maar op een dag wordt zijn geluk verstoord, als hij na een ‘zwommetje’ thuis komt en er een grote wildvreemde staart uit zijn appartementje steekt. Wat te doen? De octopus krijgt van allerlei zeebewoners advies: de heremietkreeft raadt aan te verhuizen ‘lege huizen zat in de zee’, de kwallen zeggen ‘Weg ermee! Klieren! Pesten! Kwallen!’, de rifbaars neemt de tijd en laat de octopus rustig alles vertellen en raadt hem aan te ontspannen, de koraalduivel laat zijn tanden zien ‘Hapslikken die handel’. Iedereen bemoeit zich ermee en octopus blijft twijfelen. Uiteindelijk besluit hij vriendelijk te gaan vragen of de staart weg wil gaan. Maar de staart snikt met een zacht stemmetje, het blijkt een zeemeermin te zijn die vastzit. Met hulp van alle vissen trekken ze haar los en octopus zegt tot slot blozend ‘U bent een dame. Dat verandert de zaak’. Op de illustratie zien we enkele hartjes verschijnen rond de octopus….

De tekst van Elle van Lieshout en Erik van Os is origineel en heerlijk om voor te lezen. De diverse zeebewoners hebben ieder hun eigen stemming die in het woordgebruik en de lengte van de tekst wordt weerspiegeld. Bij de flegmatische rifbaars verliest de octopus zich in zijn kwaadheid ´(hij) vertelde en vertelde van die wildvreemde staart in zíjn appartementje en hoe durfde die stommerd, want het was gewoon zíjn huis, want hij woonde er al zo lang en als die rotvis het nou netjes gevraagd had, maar niks….´ en hij moppert nog even door. Maar als de octopus de vervaarlijke koraalduivel tegenkomt die duidelijke een kort lontje heeft en hem toeroept ´Wat moet dat´ is de octopus een stuk korter van stof: ´Niks meneer´ zei de octopus met een stotterig stemmetje. ´Maar er steekt wel een staart uit mijn appartementje en nou weet ik niet…´

De illustraties van Mies van Hout zijn geweldig. In prachtige groen/blauw tinten wordt de zeebodem weergegeven en hoe langer je kijkt hoe meer grappige details je ontdekt. De tekeningen sluiten goed aan bij de tekst. De grote walvis past niet op het plaatje, de koraalduivel is heel indrukwekkend en als de octopus twijfelt wat hij nu moet gaan doen lijkt de zee wel leeg.
Mies van Hout heeft zich op fantasievolle wijze uitgeleefd op het tekenen van bestaande vissoorten, maar geeft daar wel haar eigen draai aan: de koffervis heeft een handvat en de lantaarnvis heeft natuurlijk en echte lantaarn.

O, o octopus is een geweldig prentenboek, een feest om voor te lezen en een feest om te bekijken. Een prentenboek dat terecht de top tien haalde van de voorleesdagen 2011.

O, o Octopus!
Elle van Lieshout & Erik van Os (tekst) en Mies van Hout (ill)
 
Lemniscaat, 2009   € 12,95