Lijst Home‎ > ‎

O rode papaver, boem pats knal! - Sjoerd Kuyper

Geplaatst 8 sep. 2011 04:34 door susan *   [ 8 sep. 2011 04:51 bijgewerkt ]
Het valt niet mee als je vijf jaar bent en je gaat verhuizen. Het overkomt Robin die met zijn ouders en babyzusje nu in een nieuw huis woont. Ze wonen nog in hetzelfde dorp, maar Robin had liever alles bij het oude gelaten, dan weet hij tenminste aan welke kant hij zijn bed uit moet stappen en dan had hij ook geen last van de wolf die boven aan de trap woont. Robin heeft de wolf nog nooit gezien, maar hij weet zeker dat hij er zit.
Sjoerd Kuyper heeft nog één keer een boek over Robin en zijn onafscheidelijk knuffel Knor geschreven. We hebben er vijf jaar op moeten wachten en we zien Robin terug in een nieuwe gedaante en bij een andere uitgever. Maar Robin is gewoon nog Robin, het dromerige fantasievolle jongetje in zijn idyllische omgeving.
Robin woont in een dorp op het platteland. Het is zomervakantie en Robin mag met de buurman mee om te helpen met hooien. Met zijn pet op, klompen aan ´en tussen zijn pet en klompen een overall´ stort hij zich op deze onbekende bezigheid. Natuurlijk wordt het dikke pret.
Als Robins vader ziek wordt gaat hij bij opa en oma in de stad logeren. Hij mag opa helpen die brugwachter is en ze gaan voetballen in het park. Als ook Robin ziek wordt gaat hij terug naar huis en heeft met papa een gezellige tijd als ze samen een aantal weken in bed moeten blijven ´ze bouwen kastelen in bed, ze rijden met autootjes door het bed, ze krijgen nieuwe boeken in bed, ze spelen poppenkast in bed, ze kijken uit het raam in bed, ze bellen op in bed, ze vertellen elkaar verhalen in bed, en moppen, ze ontvangen bezoek in bed, ze tekenen in bed, ze luisteren naar de radio in bed, ze poetsen hun tanden in bed, ze gaan onder de douche in bed… O nee, dat niet´ (…) ´Dit is een fijne vakantie´, zegt papa.´
Het is wel jammer dat ze nog niet beter zijn als de school weer begint, maar Robin weet toch de aandacht van zijn grote liefde Eefje te trekken.
Robin weet uiteindelijk ook de wolf weg te jagen met zijn toverspreuk en met een beetje hulp van zijn vader.

Sjoerd Kuyper weet in dit laatste Robin boek weer feilloos de juiste toon te vinden. Robin woont in een veilige wereld waar ouders altijd vol begrip zijn en zelfs niet boos worden als ze uit hun slaap gerukt worden, waar opa´s brugwachter zijn en het geld met een klompje aan een touwtje naar binnen hengelen, waar in het ziekbed gespeeld wordt, gelezen en naar de radio wordt geluisterd en tv´s en gameboys niet lijken te bestaan.
De kracht van het boek zit in de heerlijke dialogen tussen de ontwapende Robin en de begripvolle volwassenen.
Het boek eindigt met een wens van Robin ´ Ik wens dat alles altijd zo blijft als het nu is.´ Maar een wens die je uitspreekt komt niet uit ´gelukkig maar,´ zegt Robin. ´Want als we hier altijd blijven zitten, mijn hele leven lang, dan moet ik mijn hele leven lang ontzettend nodig plassen´.´

Dit laatste Robin boek is geïllustreerd door Marije Tolman, die vorig jaar de gouden penseel won. Robin is natuurlijk nog steeds dat leuke jongetje met blond haar en ook Knor herkennen we direct. Maar de sfeer van de illustraties is anders, ook omdat ze in kleur zijn.
Op de eerste illustratie knallen de papavers de lezer al tegemoet, ze staan niet alleen op het dekbed van Robin, maar ze vullen de gehele pagina. Door het boek heen staan kleine illustraties die Robin of Suze laten zien, op andere illustraties kiest Tolman voor het weergeven van de sfeer. Zo zit die arme wolfvrezende Robin onder aan de trap, omhult door beangstigd donker, Knor zit op zijn schoot en er zweven wat papavers rond om hen, die komen vast uit zijn toverspreuk ´O rode papaver, boem pats knal

Met weemoed laten we Robin achter in zijn mooie wereld, hij groeit vast uit tot een leuke vent.

O rode papaver, boem pats knal!
Sjoerd Kuyper (tekst) en Marije Tolman (ill)
 
Lemniscaat, 2011     € 14,95