Lijst Home‎ > ‎

Sneeuwwitje breit een monster - Annemarie van Haeringen

Geplaatst 7 sep. 2015 02:46 door susan *   [ 7 sep. 2015 02:47 bijgewerkt ]

Sneeuwwitje, een geit zo wit als vers gevallen sneeuw, breit voor iedereen geitenwollen sokken. Maar vandaag (de dag dat wij dit boek lezen) heeft ze zin om iets meer te breien dan een geitenwollen sok, een hele geit bijvoorbeeld. Om te oefenen breit ze (zeven) kleine geitjes. Sneeuwwitje heeft er plezier in, tot mevrouw Schaap op bezoek komt. Zij praat aan één stuk door:´Ik kan véél beter breien! En ook véél sneller en mooier! (...) Wat je nu maakt lijkt nergens naar, dat is broddelwerk! ´
Sneeuwwitje zal eens laten zien wie er het snelst kan breien. Ze breit zonder op of om te kijken, de ene steek na de andere. Als ze klaar is hecht ze zonder te kijken de draad af en ze ziet niet wat er van haar breinaalden springt. Het is een wolf. Hij eet direct mevrouw Schaap op, met huid en haar. Sneeuwwitje vlucht de wolkast in en de kleine geitjes rennen naar buiten. Snel breit Sneeuwwitje een tijger die meteen na het afhechten de kast wordt uitgeschopt. De tijger verslindt de wolf en heeft daarna wel trek in een mals geitje. Sneeuwwitje moet snel iets breien dat haar kan redden.

Annemarie van Haeringen mixt in haar boek verschillende sprookjesbeelden door elkaar, zowel in de tekst als in de tekeningen. Sneeuwwitje is deze keer een geit, maar wel met een huid ‘zo blank als vers gevallen sneeuw’. Dat kunnen we goed zien op de illustratie waar ze door de sneeuw loopt en bijna wegvalt tegen de witte achtergrond.
Sneeuwwitje breit zeven vrolijke geitjes. De een heeft een blauw pootje (het bolletje wol hangt er nog aan), een andere een rode vlek of een roze staartje.
Als mevrouw Schaap zich meldt komt de afgunst in het verhaal, het thema ‘ik ben beter dan jij’ refereert weer aan het oorspronkelijk sprookje van Sneeuwwitje. Maar hier laat Sneeuwwitje zich niet wegvoeren naar een donker bos, zij laat (weliswaar per ongeluk) de concurrente opvreten door de wolf. Als Sneeuwwitje zelf moet vluchten voor het woeste dier spurt ze de wolkast in. De deur die toegang geeft tot de kast is niet toevallig onder de klok geplaatst, even denk je dat ze haar toevlucht zoekt in een staande klok.
Sneeuwwitje weet de tijger die haar belaagt weg te werken als ze razendsnel een monster breit. Maar deze keer zorgt ze er wel voor dat zij er de baas over blijft. Ze heeft iets geleerd van haar eerdere ervaringen en ook dat hoort zo in een sprookje. Als het monster de tijger heeft verslonden trekt Sneeuwwitje ‘ritsrats, ritsrats’ het breiwerk uit en komt zowaar mevrouw Schaap bibberend weer te voorschijn.
De tekst leest fijn voor, niet in de laatste plaatst door de terugkerende regel `tikketikketikketik. Eén recht. Eén averecht.’

Maar het hoogtepunt van het boek blijven de illustraties. Wat een talent is die Van Haeringen toch, geen wonder dat ze grossier in Zilveren- en Gouden Penselen. Haar composities zijn zo doordacht. Het plezier van Sneeuwwitje in het breien van het ene na het andere geitje wordt bijvoorbeeld benadrukt door haar hoog op de pagina te plaatsen, zo lijkt het net of de geitjes moeiteloos van haar breipennen af druppelen. Als de situatie benauwd wordt, wordt de beslotenheid van Sneeuwwitjes kamer pas zichtbaar. Was het eerst een ruime witte vlakte, nu zijn de planken en de ramen te zien. Achter de ramen zijn de silhouetten van de zeven kleine geitjes nog zichtbaar. In de donkere wolkast schemert hier en daar wat kleurige wol door de beklemmende duisternis, als voorbodes van de kleurrijke oplossing. Het monster dat Sneeuwwitje breit is zo groot dat het alleen in zijn geheel te zien als het twee bladzijden tot zijn beschikking heeft. Hier en daar hangt er nog een losse draad aan het enorme beest, maar Sneeuwwitje heeft geen broddelwerk geleverd, ze heeft hem ondanks alle haast nog een ring gegeven die aan een van zijn grote klauwnagels prijkt.

Sneeuwwitje breit een monster is een sprookjesprentenboek zoals je het nog nooit zag. Het is ook een succesvol boek. Het is opgenomen de voorlees TopTien, de penseeljury heeft het bekroond en Van Haeringen kreeg er een prestigieuze buitenlandse prijs voor: een Gouden Plaque van de Biennial of Illustrations Bratislava

Sneeuwwitje breit een monster
Annemarie van Haeringen


Leopold, 2014     €13,99

Uit het juryrapport van de Penseeljury: ‘De tekeningen zijn van hoog niveau, het niveau dat we Annemarie van Haeringen gewend zijn. Ze speelt met beelden, vormen en kleuren die over de bladzijden dwarrelen, bladzijden die altijd prachtig van compositie zijn.’