Lijst Home‎ > ‎

Soldaten huilen niet

Geplaatst 23 nov. 2010 02:54 door susan *   [ 23 nov. 2010 03:07 bijgewerkt ]
Charleston Farmhouse is het huis waar de hoofdpersonen uit het boek opgroeien: de verteller van het verhaal Quentin en zijn oudere broer Julian. Quentin en Julian zijn de zonen van schilderes Vanessa Bell. Vanessa en haar zus Virginia Woolf, schrijfster, waren in de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw invloedrijke kunstenaars. Zij maakten deel uit van De Bloomsbury Groep die bestond uit kleurrijke figuren.
Quentin is acht jaar als het verhaal begint en hij beschrijft zijn jeugd, opgroeiend tussen een bont gezelschap mensen op het Engelse platteland. Zijn moeder Vanessa woont samen met de biseksuele kunstenaar Duncan en zijn vriend David. De vader van Quentin, Julian en hun kleine zusje Angelica woont in Londen, al dan niet met een vriendin en bezoekt Charleston regelmatig. Tante Virginia en haar man wonen vlak bij en worden vaak bezocht.
Quentin en Julian hebben een gelukkige jeugd waarin ze alle ruimte krijgen zich te ontplooien. Zij krijgen van hun ouders te horen vooral zelfstandig te denken en niet achter de mening van een ander aan te hollen. Ze leren voor hun idealen op te komen en hun dromen na te jagen. De omgeving, de bewoners van het dorp en klasgenoten, begrijpen niet veel van die losgeslagen bende daar op Charleston, maar de kleurrijke bewoners worden wel gedoogd.
De idylle wordt verstoord als Julian een familiegeheim ontdekt en zijn ouders verwijt dat zij hun idealen hebben verloochend. Hij is niet van plan dat te doen en vertrekt als vrijwilliger naar de Burgeroorlog in Spanje.

Het verhaal kabbelt op een prettige manier voort en trekt de lezer helemaal de wonderlijke wereld van Vanessa Bell binnen. Het is fascinerend om te weten dat de meeste personen uit het verhaal echt geleefd hebben en dat Rindert Kromhout een belangrijk deel van zijn beschrijvingen op ware feiten heeft gebaseerd. Als een rode draad loopt de band tussen de broers Quentin en Julian door het verhaal. Als kinderen zijn ze onafscheidelijk, maar bij het ouder worden zoeken en vinden ze hun eigen weg. Julian raakt steeds meer bezeten van de politiek, Quentin probeert in de voetsporen van zijn tante te treden en wil schrijver worden.
Quentin is de verteller van het verhaal en soms wordt het verhaal onderbroken voor een ´gesprek met tante´ over de gehanteerde schrijfstijl. Dat pakt niet altijd goed uit, je krijgt het gevoel de aantekeningen van de redacteur te lezen of de beschreven gebeurtenis wordt door het commentaar afstandelijk. De wat geforceerde schrijflessen van Virginia Woolf aan haar neefje verstoren het sfeervolle verhaal echter niet al te hinderlijk. Soldaten huilen niet schildert een mooi portret van een bijzondere groep mensen in een bijzondere tijd.

Soldaten huilen niet
Rindert Kromhout

Leopold, 2010  €14,95