Lijst Home‎ > ‎

Spijkerzwijgen - Simon van der Geest

Geplaatst 10 jun. 2015 05:07 door susan *   [ 10 jun. 2015 05:08 bijgewerkt ]

Simon van der Geest schreef drie kinderboeken en kreeg voor twee daarvan een Gouden Griffel. Dat is uitzonderlijk en schept verwachtingen bij het uitkomen van een nieuw boek. De lezer moest er even op wachten, omdat Van der Geest werd gevraagd het kinderboekenweekgeschenk van dit jaar te schrijven, maar nu ligt het dan in de winkel: Spijkerzwijgen.
Vonkie, twaalf jaar, gaat voor het eerst een hele week bij opa op de boerderij logeren. Haar ouders hebben tijd nodig om´dingen op een rijtje te zetten´. Gedurende de week vertelt opa zijn kleindochter verhalen over vroeger en wat hij allemaal uithaalde met zijn zes broers. Hij vertelt over zijn grote broers met de bijnamen Teur, Tenk en Sleutel en over de jongere tweeling, maar hij vertelt vooral over zijn belevenissen met zijn drie jaar oudere broer Buts. Natuurlijk vraagt Vonkie ook naar opa´s bijnaam. Hij werd Spijker genoemd (´Omdat ze me zo eigenwijs vonden. Zo eigenwijs als een kromme spijker. Probeer een kromme spijker maar eens recht te slaan.´) Opa Spijker vertelt Vonkie over eieren zoeken in het veld, je grote broer in de stront laten vallen, verdwalen in de mist of het stelen van een supergrote vis.
Vonkie ontdekt dat opa al vijftig jaar geen contact meer heeft met zijn broer Buts. Hij wil zijn kleindochter niet vertellen wat er is gebeurd. Samen met haar achterneef Sven zoekt Vonkie het uit. Ze is vast van plan die koppige oude mannen weer bij elkaar te brengen.

Van der Geest roept in zijn boek een prachtige sfeer op. De boerderij en de polder met het eenzame bosje en een heuse spookmolen ziet de lezer zo voor zich. Ook de personages komen tot leven. Vonkie doet haar naam eer aan, want er is weinig voor nodig om haar te doen ontbranden. Ze stelt opa alle vragen die in haar opkomen en ze laat zich niet met een kluitje in het riet sturen. Toch krijgt ze niet altijd wat ze wil, met name haar ouders gaan hun eigen weg en Vonkie heeft het daar moeilijk mee.
Van opa Spijker ziet de lezer twee kanten: de koppige stugge kant als hij bitter over zijn broer spreekt en de avontuurlijke jongensachtige kant als hij vertelt over zijn vroegere heldendaden. De eigenwijze opa botst soms met zijn even vastberaden kleindochter, maar hij zal haar niet in de steek laten. Als de onzekere thuissituatie Vonkie even teveel wordt sluit de stugge starre opa zijn kleindochter in ´de allerwarmste armen´ die er zijn.
De verhalen uit het verleden en de gebeurtenissen tijdens de logeerweek wisselen elkaar af. Meestal is er een aanleiding die opa in het verleden doet duiken. Zijn verhalen staan in aparte hoofdstukken waarin opa de verteller is. Deze vorm is wat gekunsteld, maar uiteindelijk komen alle componenten bij elkaar in een voorspelbaar einde.

Spijkerzwijgen is minder verrassend dan Spinder, maar toch een plezierig boek. Van der Geest is een goede verteller die de lezer meeneemt op avontuurlijke tochten die leiden door de oer-Hollandse polders en door de kronkels van de menselijke geest.

Spijkerzwijgen
Simon van der Geest


Querido, 2015     € 14,99

Andere boeken van Simon van der geest op kinderboekenpraatjes:
Spinder
Dissus
Zapp Mattheus