Lijst Home‎ > ‎

Tijs en de eenhoorn - Imme Dros

Geplaatst 21 sep. 2015 03:43 door susan *   [ 28 feb. 2016 04:54 bijgewerkt ]

Je mist hem snel, de eenhoorn op het tegeltje onder de titel van het boek. En dat lijkt zijn lot:´Alles om hem heen bestond en alles hoorde ergens bij. Maar de eenhoorn was er niet. Hij hoorde nergens bij. Niet bij de koeien in de wei. Niet bij de vogels in een boom. Niet bij de kikkers in hun sloot. Niet bij de spinnen in hun web. Bij helemaal niets.´ Maar de eenhoorn wil dat niet geloven.´Ergens moest iets zijn. En hij ging ergens zoeken´.
De dag dat de eenhoorn op zoek gaat naar ´ergens´ is dezelfde dag dat Tijs wegloopt omdat hij niet meer woont waar hij eerst woonde. Hij wil terug naar zijn oude huis met de oude tuin en met zicht op zee. Tijs klimt stiekem in een bestelauto. Als hij er weer uit kan glippen merkt hij ´dat hij niet was waar hij moest zijn´. Hij staat in een straat tussen heel hoge huizen en er is heel veel lawaai. Tijs sluipt stilletjes een kerk binnen en vindt daar de wenteltrap naar de toren. Boven ziet hij de eenhoorn op het topje van de toren zitten. De eenhoorn staat paf als hij merkt dat Tijs hem kan zien en horen en zelfs heeft getekend:`Iemand wist wat hij was, iemand kon hem zien. Iemand had hem getekend, wat dat ook was.´
Samen vervolgen ze de tocht, op zoek naar het oude huis.

Veelvoudig griffelwinnares Imme Dros heeft weer een prachtige tekst geschreven. Een volwassen tekst met goede dialogen, fijne herhalingen, mooie beeldspraak en gelaagdheid De grote lijn van het verhaal is goed te volgen voor jonge lezers, al zijn er wel passages die hen uitdagen. Bijvoorbeeld de opmerking over het wel of niet bestaan van de eenhoorn:"´Ze zien mij niet, omdat ik niet besta´, zei de eenhoorn. ´Mij zien ze ook niet, zei Tijs. Ik besta hier ook 
niet.´"  En toch zijn ze beide duidelijk te zien op het plaatje.
In ieder geval is de eenhoorn echter dan Tijs´ beer, want ondanks dat Tijs altijd alles aan Beer vertelt en Beer hem overal vergezelt, zegt hij nooit iets terug. En om het nog ingewikkelder te maken hebben Tijs en Beer wel een spiegelbeeld, maar de eenhoorn niet.´Ik zie mij niet. Ik weet niet hoe ik ben. Dat heb je als je niet bestaat, dan zie je er niet uit´ klaagt de eenhoorn.
De illustraties van Harrie Geelen zijn weer wonderschoon, je raakt er niet op uitgekeken. De kaft oogt wat somber, het is een nachtscène, maar het merendeel van de illustraties zijn kleurig en warm. Zelfs de drukke grijze stad die hoog boven Tijs oprijst heeft roze accenten.
De eenhoorn verandert gedurende het avontuur vaak van uiterlijk. Soms heeft hij een streepjesvacht, soms is hij krasserig bruin of is hij bedekt met hartjes. Hij kan zich ook heel groot, of heel klein maken. Wie goed kijkt ziet dat de eenhoorn al vanaf het begin met Tijs meereist.

Tijs en de eenhoorn is een prachtig boek. De rijke tekst en fantasierijke tekeningen zijn top, al zal niet iedere kleuter de volle schoonheid daarvan (al) kunnen waarderen. Het is duidelijk dat Imme Dros en Harrie Geelen nog altijd meesters in hun vak zijn. Nu maar hopen dat ze nog plaatst hebben in hun prijzenkast.

Tijs en de eenhoorn
Imme Dros (tekst) en Harrie Geelen (illustraties)


Querido, 2015      € 14,99 

In februari 2016 werden Imme Dros en Harrie Geelen genomineerd voor de Woutertje Pieterse Prijs 2016. De jury schreef over het boek: ´Kleurrijke en expressievolle vertelling in woord en beeld over de zoektocht van een jongetje en zijn gefantaseerde eenhoorn naar de plek waar ze thuishoren. Een subtiele maar lichtvoetige ode aan de troostrijke kracht van de verbeelding.´

Andere prentenboeken van Imme Dros en Harrie Geelen op kinderboekenpraatjes:
Zoveel als de wereld hou ik van jou