Lijst Home‎ > ‎

Vlo en Stiekel - Pieter Koolwijk

Geplaatst 13 feb. 2012 02:57 door susan *
Floris heeft het zwaar, hij wordt dagelijks gepest door Arjan en zijn kompanen. Ze wachten hem voor schooltijd op, slaan en schoppen hem, pakken zijn spullen af en hij is zelfs een keer opgehesen in de vlaggenmast. Hulp van volwassenen wil Floris niet, als zij zich er mee bemoeien moet híj daarvoor prijs betalen. Dankzij Arjan noemt iedereen op school hem Vlo en Floris haat dat.
Op een morgen stapt er een nieuw meisje het klaslokaal binnen´Ik heet Pien, maar iedereen noemt me Stiekel.´ Het meisje is opvallend klein, ze heeft rood rechtopstaand haar en draagt graag opvallende kleding. Floris heeft met haar te doen, die wordt zeker het slachtoffer van Arjans pesterijen. Maar Arjan is geen partij voor haar, Stiekel is niet bang voor hem en geeft hem flink weerwoord.
Stiekel en Floris worden vrienden en Floris wordt uitgenodigd bij Stiekel op bezoek te komen. Het meisje blijkt uit een wonderlijk nest te komen, haar vader is nog kleiner dan zij, hun huis is ingericht voor zowel grote als kleine mensen en de sfeer bij Stiekel thuis is warm.
Niet alleen Stiekel heeft een bijzondere ouder, Arjan heeft wat dat betreft de hoofdprijs, zijn moeder is een ´voodoomoeder´ en Arjan schaamt zich voor haar. Een voodoomoeder geeft echter ook de mogelijkheid om definitief met je vijanden af te rekenen en daar probeert zowel Arjan als Floris en Stiekel gebruik van te maken.

Vlo en Stiekel had het zoveelste verhaal over pesten kunnen zijn dat het vertrouwde stramien volgt van de pester die een nieuwe klasgenoot krijgt die helpt met de pester af te rekenen. Koolwijk werkt dit stramien echter veel origineler uit dan gemiddeld. Door van Stiekel en haar familie bijzondere personen te maken en Arjan te voorzien van een ´voodoomoeder´ brengt hij humor in het verhaal, maar daaronder ligt meer. Stiekels vader, die zich makkelijk kan voordoen als tuinkabouter, leert Floris dat mensen alleen maar zien wat ze verwachten te zien en er niet van houden als iets niet klopt. Wellicht verklaart dat voor Floris waarom volwassenen blijkbaar niet zien dat hij gepest wordt, maar dat laatste moet de lezer met Floris maar zelf ontdekken.
Stiekel, met al haar fantasievolle vrolijkheid, keert zich van Floris af als hij vast blijft zitten in zijn slachtofferrol. ´Ik heb geen zin meer in jouw gemopper´ zegt ze,´Ik krijg er een naar gevoel van in mijn buik.´ Het is weer Stiekels vader die Floris helpt in te zien dat mokken zonde van zijn tijd is en dat hij voor een belangrijk deel zijn eigen leven kan bepalen ´andere mensen kun je niet veranderen (...) jij moet veranderen.´ Floris besluit voortaan terug te vechten en dat wordt gesymboliseerd in zijn keuze zich voortaan Vlo te laten noemen: ´Vlo en Stiekel. Dat klinkt toch goed? ´

De kleurrijke illustraties van Linde Faas versterken het verhaal. Heerlijk zijn de vrolijke afbeeldingen van Stiekel, haar fantasie en levenslust spatten je tegemoet. Midden in het boek is ruim plaats gemaakt om de huiskamer in Stiekels huis te tonen en daar valt heel wat te zien.
Opmerkelijk is dat Stiekels vader niet wordt afgebeeld, wel zijn vermomming of het kattenluikje waar hij daarheen gaat, maar de rest moet de lezer zelf invullen.
Faas geeft de emoties in het verhaal goed weer, zo zien we Floris als hij in het nauw gedreven wordt letterlijk in de schaduw van zijn aartsvijand. Niet alleen de spannende scènes zijn overtuigend getekend, ook met het afbeelden van een vieze teennagel weet Faas wel raad.
De kaft van het boek is vrolijk en zou ten onrechte kunnen suggereren dat het hier om een boek voor kleuters gaat.

Pieter Koolwijk en Linde Faas hebben met dit debuut een mooi visitekaartje afgegeven.

Vlo en Stiekel
Pieter Koolwijk (tekst) en Linde Faas (ill)
 
 Lemniscaat, 2011     € 12,95