Lijst voorleesdagen 2014

Krrrr...okodil - Catherine Rayner

Geplaatst 8 nov. 2013 07:34 door susan *   [ 8 nov. 2013 07:34 bijgewerkt ]


Krrrr...okodil
 van Catherine Rayner is gekozen tot Prentenboek van het Jaar en zal tijdens de Nationale Voorleesdagen in 2014 volop in de belangstelling staan. Het boek is getekend en geschreven door de in Schotland wonende Engelstalige Catherine Rayner. De Engelse titel van het boek is Solomon Crocodile; in het Nederlands gaat hij zonder naam door het leven. 


Het is rustig op de oevers van de rivier, het zonnetje schijnt en iedereen geniet. Tot er een grote krokodil spetterend en spatterend uit de modder opspringt en de kikkers een doodschrik bezorgt. De kikkers vinden hem ´een naarling´, maar de krokodil heeft de smaak te pakken. Stampend door het riet jaagt hij vervolgens de libellen weg.´Wat ben je toch een plaaggeest´ roepen ze hem nog na. Ook de ooievaars zijn niet veilig, de ´pestkop´ klappert met zijn kaken en zij fladderen in paniek op. De krokodil krijgt zijn volgende slachtoffer al in het oog: een heel groot nijlpaard. Het nijlpaard laat zich niet opschrikken, integendeel, hij zegt de krokodil flink de waarheid: ´Ga weg! Je bent echt heel vervelend!´ 
Met een zielig gezicht trekt de krokodil zich terug:´Arme krokodil. Niemand wil met hem spelen´. Maar wat hoort hij daar voor lawaai? Wie laat de kikkers schrikken, plaagt de libellen en pest de ooievaars? 

De illustraties van Rayner zijn aantrekkelijk: haar zachte kleurgebruik is prachtig en vooral de krokodil is schitterend getekend met zijn huid vol levendige stippen. Op de kaft van het boek lichten die zelfs op. Alle dieren in het boek zijn direct te herkennen en de gezichtsuitdrukkingen zijn bijzonder goed getroffen. Wat kan die krokodil ondeugend kijken, hij barst bijna uit elkaar van de voorpret. Maar als het grote nijlpaard met zijn gigantische bek hem de les leest, is hij maar een kleine bange krokodil. Tot hij een vriendje vindt waarmee hij, met zichtbaar plezier, alsnog dat grote nijlpaard de schrik van zijn leven bezorgd.
De tekst van het boek is eenvoudig. Een enkele zin per pagina. Toch wordt er een verhaal verteld waarin emotie en spanning zit. De spanning zit in de snode plannen van de krokodil die iedereen aan het schrikken maakt. Tot het fout gaat. Dan is hij zielig. Daarna wordt het verhaal opnieuw spannend, want wat zit er verscholen in het riet? 
De vertaalster, Ineke Ris, heeft aan de oorspronkelijke tekst een aantal keer de kreet ´Krrrr...okodil!´ toegevoegd. Deze kreet is niet altijd logisch in de tekst geplaatst en zit de voorlezer soms in de weg. 

Het is opmerkelijk dat de ´jury van jeugdbibliothecarissen´ voor een boek heeft gekozen waar een vervelende pestkop met een lekkere snoet centraal staat. Er is in ieder geval geen sprake van een voor de hand liggende pedagogische les. 

Krrrr...okodil ! 
Catherine Rayner
 

De Vries- Brouwers, 2012     € 12,50

Pip en Posy en de grote ballon - Axel Scheffler

Geplaatst 8 nov. 2013 06:54 door susan *   [ 8 nov. 2013 06:55 bijgewerkt ]


Pip en Posy en de grote ballon
is een deel uit een serie prentenboeken over thema´s die een rol spelen in het peuterleven. Pip is een konijn en een jongen, Posy is een meisjesmuis. 
In dit verhaal heeft Pip een grote rode ballon waar hij heel blij mee is. Samen met Posy gaat hij wandelen met de ballon´en iedereen wordt er vrolijk van´. Maar dan laat Pip per ongeluk de ballon los. Pip en Posy rennen achter de wegvliegende ballon aan die ´hoger en hoger gaat´ tot hij tegen een boomtak aanvliegt en knalt. Pip lijkt ontroostbaar, maar Posy weet hem op te vrolijken, ze gaan bellen blazen:´alle bellen spatten uit elkaar. Maar dat vinden Pip en Posy helemaal niet erg. Dat hoort bij bellen blazen´.
Het verhaal is geschreven en getekend door de Axel Scheffler, die vooral bekend is van zijn illustraties van de gruffaloboeken. De illustraties zijn kleurrijk, hebben leuke details en de dieren die de wereld van Pip en Posy bevolken hebben makkelijk af te lezen gezichtsuitdrukkingen. Pip en Posy en de grote ballon is een fijn prentenboek over omgaan met een teleurstelling en over het troosten van een vriend. 

Pip en Posy en de grote ballon
Axel Scheffler 

Gottmer, 2012     € 8,95

Maak je niet dik! - David Melling

Geplaatst 8 nov. 2013 06:36 door susan *   [ 8 nov. 2013 06:37 bijgewerkt ]


Dorus, een lekkere ronde beer, krijgt van zijn vader een nieuwe wollen muts. ‘Dorus had nog nooit een wollen muts gehad. Hij wilde hem meteen aan zijn vrienden laten zien.´ Dorus buitelt in het rond met zijn nieuwe muts, hij maakt zelfs een radslag. Wat hij niet merkt is dat een draadje aan een tak blijft hangen en zijn nieuwe wollen muts is veranderd in een ‘eindeloze sliert spaghetti’. Hij durft niet naar huis. Zijn vrienden dragen allerlei oplossingen aan om de muts te repareren en andere dieren weten wel raad met de bundel wollen draden. Uiteindelijk gaat Dorus toch naar huis en vertelt wat er is gebeurd. ‘Maak je niet dik’ zegt papa en hij tovert een andere muts voor Dorus te voorschijn. 

De illustraties van David Melling zijn hartveroverend en erg grappig. Dorus is een aandoenlijke beer die zichtbaar onthutst is als zijn muts verandert in een bos draden en hij kijkt heel erg zielig als hij in de regen probeert te schuilen onder een te klein vogelhuisje omdat hij niet maar huis durft. De tekeningen zitten vol kleine grapjes die hun hoogtepunt beleven aan het einde van het boek als Melling verschillende soorten mutsen toont waaronder de ‘Kom-met-me-mee-muts´, de ‘Keutelmuts’, de ‘Ik-lust-geen-erwten-muts´ of de ‘Plumuts´. 
Rindert Kromhout heeft de oorspronkelijke Engelstalige tekst soepel vertaald. 

Maak je niet dik!
David Melling 

Van Goor, 2012      € 12,99

En hoe komt toch een olifant aan al die kilo´s grijs? -Elle van Lieshout & Erik van Os

Geplaatst 8 nov. 2013 06:05 door susan *   [ 8 nov. 2013 06:05 bijgewerkt ]


Polle gaat met zijn opa naar de dierentuin. Als hij naar de dieren kijkt vraagt hij zich het een en ander af: wie schildert toch al die vlekken op een giraf, wie zet al die ogen in de veren van een pauw, hoe komt die neushoorn aan die neushoorn op zijn kop en waarom draagt een kangoeroe een rugzak op haar buik? Opa moet het antwoord op al die vragen schuldig blijven:´Polles opa schudt zijn hoofd en zegt alleen maar dit: Weet jij waarom je neus niet aan je billen zit?´ 

De tekst van Elle van Lieshout en Erik van Os is op rijm. De vragen die Polle stelt zijn grappig, vooral omdat de illustraties van Alice Hoogstad ermee aan de haal gaan. We zien schilders aan het werk om de dieren van een kleurtje te voorzien, de ogen van de pauw worden aangemeten door een opticien, een beeldhouwer is in de weer voor de neushoorn en de kangoeroes vinden we in een tassenwinkel. De illustraties beslaan per vraag twee bladzijden en zijn deels in kleur en deels in niet ingekleurde tekeningen. Het geheel is omkaderd met een
´lijst´waarin het thema terug te zien is. De illustraties zijn speels, grappig en vol details. En hoe komt toch een olifant aan al die kilo´s grijs? is vooral een kijkboek. 

En hoe komt toch een olifant aan al die kilo´s grijs?
Elle van Lieshout en Erik van Os (tekst) &  Alice Hoogstad (ill)
 

Lemniscaat, 2012     € 13,95

Gewoon gek! - Ingrid & Dieter Schubert

Geplaatst 8 nov. 2013 05:11 door susan *   [ 8 nov. 2013 05:11 bijgewerkt ]


Een nieuw prentenboek van Ingrid en Dieter Schubert is altijd een gebeurtenis in prentenboekenland. Sinds hun debuut in 1981 maakten ze vele succesvolle prentenboeken waarvan er verschillende tot de klassiekers behoren: PlatvoetjeWoeste Willem en de avonturen van Beer en Egel bijvoorbeeld. 

Hun nieuwe prentenboek heeft geen tekst en geen verhaal, de insteek lijkt vooral didactisch. Het boek gaat over tegenstellingen. Twaalf tegenstellingen worden in beeld gebracht. Soms zijn dat concrete tegenstellingen zoals slapen/wakker, koud/warm, nat/droog, vaker zijn het subjectieve tegenstelling zoals dapper/bang, stout/lief of gewoon/gek. Het klinkt saai ´didactische insteek´, maar Gewoon gek is helemaal geen saai boek, het is een langdurig feest voor het oog. De illustraties zijn, zoals gebruikelijk, vrolijk gekleurde aquarellen waarin accenten met kleurpotlood zijn aangebracht. Ze worden bevolkt door allerlei dieren die in hun activiteiten de nuances van de tegenstelling laten zien: een kikker op stelten is groot, het vestje van de krokodil is duidelijk te klein, een varken die over krokodillen naar zijn geliefde snelt is dapper, een leeuw bij de muizentandarts is bang. Iedere dubbele bladzijde is aan een tegenstelling gewijd en vormt één geheel. Een enkel woord op de pagina geeft aan wat het onderwerp is en een reeks steeds terugkerende dieren brengen de tegenstellingen in beeld.
De illustraties zitten boordevol kleine grapjes, zoals een muis die altijd in de weer is met een appel, of een kikker die met een witte vlag staat te zwaaien tussen de ruziemakers, maar zelfs slaags raakt als alle anderen zich met elkaar hebben verzoend. 

Op dit boek zitten taalbevorderaars te wachten. Het geeft legio mogelijkheden om over allerlei begrippen en emoties te praten. Maar laat je daardoor niet afschrikken, ook welgebekte lezers/ kijkers zullen veel plezier aan dit boek beleven. Gewoon gek is gewoon te gek. 

Gewoon gek 
Ingrid en Dieter Schubert 

Lemniscaat, 2012      € 12,95

Dit boek kreeg De Leespluim van januari 2013


Knuffelbunny - Mo Willems

Geplaatst 8 nov. 2013 05:02 door susan *   [ 8 nov. 2013 05:03 bijgewerkt ]


Knuffelbunny De zaak van de verwisselde knuffelkonijnen
vertelt het verhaal van Trixie en Sara en hun knuffels. Beiden komen op school met hun lievelingsknuffel: konijnen die heel erg op elkaar lijken. Het leidt tot ruzie tussen de meisjes en juf neemt de knuffels in beslag. Gelukkig krijgen ze hun ´knuffelbunny´s´ weer snel terug. Maar midden in de nacht ontdekken Trixie en Sara dat de knuffels zijn verwisseld en moeten de pappa´s direct in actie komen om dat recht te zetten. 

Knuffelbunny heeft een bijzondere vormgeving. De mensen (en de knuffels) zijn tegen een gefotografeerde achtergrond geplaatst. De foto´s zijn zwart/wit, de tekeningen gekleurd. Het verhaal is in een stadse Amerikaanse idyllische achtergrond geplaatst, waaruit ´alle stadse rommel is verdwenen´. 
Het verhaal wordt in tekst en beeld verteld en er zijn allerlei details waarover met kinderen gepraat kan worden. Het valt op dat de kinderen in het boek allemaal een Nederlandse naam hebben, hoofdpersoon Trixie zit blijkbaar niet bij Aisa of Rashid in de klas. Op de tekeningen staan wel kinderen met een kleurtje, Sara, de eigenaresse van het tweede konijn en haar vader bijvoorbeeld. 

Knuffelbunny
Mo Willems 

Gottmer, 2012     € 13,95

Het boek van Max - Pippa Goodhart

Geplaatst 8 nov. 2013 03:58 door susan *   [ 8 nov. 2013 03:59 bijgewerkt ]


Kleine Max, een olifant, leest in´Het grote boek dat alles weet´ dat hij een muis is. Hij heeft immers de juiste kleur, grote oren en een dunne staart. Hij leest ook dat muizen achter gaten in de muur wonen, dus daar klopt hij aan. De muizenfamilie vindt hem wel erg groot, maar met het boek in de hand weet hij hen te overtuigen en is hij welkom. Hij hoort er helemaal bij, maar op de een of andere manier voelt hij zich wel een beetje anders. Oma muis gaat het internet op en ontdekt dat er in de dierentuin muizen zijn die op Max lijken. Die ´muizen´ uit de dierentuin blijken heel aardig en de familie besluit in de dierentuin te gaan wonen. Dan doet een van de muizen een opmerkelijke ontdekking als ze in het boek van Max zit te lezen: ze is geen muis, ze is een olifant! 

De illustraties spelen met het thema groot/klein. Zo past kleine Max vaak niet op de bladzijde en is het ´grote boek´ voor hem klein maar voor de muizen juist weer groot. Een deel van het verhaal wordt in de illustraties verteld, vooral waarom het niet makkelijk is een´grote muis´te zijn. De illustraties zijn vol grappige details. De wijze les van het boek lijkt te zijn dat het voor vriendschap niet uitmaakt of je een muis of een olifant bent, maar de laatste bladzijden geeft pas echt de moraal van het verhaal:´Zo zie je maar weer. Elk boek zou plaatjes moeten 
hebben´. 
Het boek van Max is een grappig verhaal voor kleuters die de bron van de verwarring kunnen begrijpen. 

Het boek van Max
Pippa Goodhart (tekst) en Andy Rowland (il)

De Fontein, 2012     € 12,50

Boer Boris - Ted van Lieshout

Geplaatst 8 nov. 2013 03:42 door susan *   [ 8 nov. 2013 03:42 bijgewerkt ]


´Boer Boris heeft een boerderij. 

 Daar hoort 1 grote tractor bij. 
 Daar rijdt hij mee over zijn land 
 En maakt er sporen mee in ´t zand.´ 


Welkom op de boerderij van Boer Boris. Hij heeft 1 tractor, 2 schuren, 3 verschrikkers en nog veel meer. Boer Boris is een telboek waar door middel van vierregelige versjes tot tien geteld wordt. Het uitgangspunt is niet origineel, er bestaan tientallen telboeken, de kunst is om binnen dit genre iets bijzonders te maken. Dat is Ted van Lieshout en Philip Hopman goed gelukt. 
Het is knap dat Van Lieshout in zo weinig tekst toch weet te verrassen. Hij heeft maar twee zinnen per versje om dit te doen, want het begin van ieder vers is herhalend ´Boer Boris heeft een boerderij, daar horen ook...bij´. Toch komt de lezer heel wat aan de weet. Op de boerderij van Boer Boris zijn verschrikkers die de vogels van het land jagen, er zijn machines ´voor ´t zaaien, oogsten, poten en één zomaar, een hele grote!´ en er zijn natuurlijk dieren: varkens die wroeten, schapen die wol geven, koeien in de wei, kippen die eieren leggen en er zijn stiekem rond sluipende muisjes. 

De tekst kan niet losgekoppeld worden van de illustraties, want er moet natuurlijk gecontroleerd worden of alles klopt. Gelukkig is dat het geval. Soms daagt Van Lieshout de kijker uit, in de wei met koeien bijvoorbeeld:´Boer Boris heeft een boerderij./ Daar horen 7 koeien bij./Die grazen samen in de wei./ Er staat een lief klein kalfje bij´. Even goed tellen om erachter te komen of een kalfje al meetelt als koe. 
Alles wat geteld kan worden is goed te zien, Hopman heeft geen zoekplaatjes getekend. Daarnaast is er nog heel wat meer te zien. Boer Boris zelf bijvoorbeeld, een jongetje in een blauwe overal met blonde haartjes en een boerenpet op. En verder ziet de lezer op iedere bladzijde de hond en de kat van de boerderij en ook één van de muisjes die in het rond sluipt. 
Als al het telwerk is gedaan, is het verhaal nog niet afgelopen. Boer Boris komt voorrijden in zijn prachtige zondagse auto en op de laatste twee pagina´s is de hele boerderij nog een keer te zien met alles wat er geteld is. 

Boer Boris 
Ted van Lieshout (tekst) en Philip Hopman (ill) 

Gottmer, 2012     € 12,95

Andere boeken van Ted van Lieshout op kinderboekenpraatjes:

Emilie! Eten! - Rebecca Cobb

Geplaatst 8 nov. 2013 03:21 door susan *   [ 8 nov. 2013 03:28 bijgewerkt ]


Emilie zit net lekker te kleuren als ze moet gaan eten. Met tegenzin loopt ze naar de tafel en kijkt een ´hele poos´ naar haar eten. Als ze onder de tafel kijkt ziet ze de krokodil:´Eet je dat nog op?´ vraagt hij. Ook de beer en de wolf duiken op en zij willen graag Emilies lunch opeten. ´´Maar jullie eten toch alleen maar kleine kinderen?´´Welnee´, antwoordt de krokodil ´kleine kinderen smaken vies´. ´Ja, vreselijk, vies, zegt de wolf. ´Gewoon walgelijk,´zegt de beer.´´
De dieren eten met smaak alles op en ook Emilies moeder is heel blij:´Fijn dat je alles opgegeten hebt!´ Emilie gaat weer spelen, maar haar maag maakt wel een hoop lawaai. Als het weer tijd is om te eten krijgen de dieren niets! 
Rebecca Cobb vertelt het verhaal in korte zinnen. Het verhaal wordt in de ik-vorm door Emilie verteld, een weinig voorkomende stijlkeuze in boeken voor peuters. Toch is het verhaal goed te volgen voor jonge lezers, zeker met hulp van de toegankelijke illustraties. Op deze illustraties is de achtergrond  wit en zijn het de details van de afgebeelde mensen, dieren en dingen die verrassen. De dieren hebben opvallende kleuren die de lezer terug ziet in de tekeningen die Emilie eerder maakte. De gezichtsuitdrukkingen zijn goed getroffen. Aan het einde van het verhaal kijken de dieren beteuterd toe hoe Emilie alles alleen opeet. Maar als het boek dicht geslagen wordt zien we op de achterkant dat Emilie haar nieuwe vrienden niet vergeet. 
Emilie! Eten! is een fijn en grappig voorleesboek voor alle peuters en kleuters die ook wel eens een hongerige krokodil, beer of wolf onder de tafel willen vinden. 

Emilie! Eten!
Rebecca Cobb 

De Vries-Brouwers, 2012     € 12,50

Balotje bij de dokter - Yvonne Jagtenberg

Geplaatst 8 nov. 2013 02:33 door susan *   [ 8 nov. 2013 02:33 bijgewerkt ]


Balotje bij de dokter
 is het derde boek over het ondernemende meisje dat de prentenboek Top Tien haalt. Ik dit verhaal logeert Balotje bij haar tante. Als ze een cadeautje mag uitzoeken kiest ze voor een dokterskoffertje. Tante wil wel patiënt zijn, maar Zusje en de hond willen niet meedoen, ze vinden doktertje spelen eng. Als Balotje haar hand kneust moet ze zelf naar de dokter. Balotje vindt de dokter eng, maar gelukkig blijkt hij heel aardig. 
Yvonne Jagtenberg bouwt het verhaal duidelijk op in mooi taalgebruik. Hier en daar staat een moeilijk woord ( ´enthousiast´,´kordaat´) en de dokter maakt een taalgrapje als hij erop wijst dat Balotje gelukkig niet op haar mondje is gevallen. 
De tekeningen zijn in een naïeve stijl: grote hoofden, grote neuzen, grote lege kleurvlakken met enkele details. De gezichtsuitdrukkingen zijn passend en goed af te lezen. De tekenstijl zal niet iedereen aanspreken: het zusje van Balotje lijkt nauwelijks nog op een kindje en de dokter lijkt op een van de illustraties wel twee gezichten te hebben.
De man/vrouw verdeling in het verhaal is traditioneel: Balotje is de zuster en de dokter is een man. Er zijn in de omgeving van Balotje ook enkele kinderen met een donkere huidskleur te zien, bijvoorbeeld in de wachtkamer van de dokter. 

Balotje bij de dokter 
Yvonne Jagtenberg 


Leopold, 2012     € 13,95 

Andere boeken van Yvonne Jagtenberg op kinderboekenpraatjes: 
Arno en de bal 
Balotje en de beren 

1-10 of 10