Lijst Voorleesdagen 2015


Boer Boris gaat naar zee - Ted van Lieshout

Geplaatst 4 jan. 2015 07:51 door susan *   [ 16 jan. 2015 01:20 bijgewerkt ]


Misschien kennen de kinderen Boer Boris nog van het telboek Boer Boris dat in 2012 verscheen. Deze keer gaat Boer Boris naar zee. Er gaat heel veel mee en dat past niet in een koffertje, en ook niet op de tractor, zelfs niet als Boer Boris daar een aanhanger achter hangt. 
Maar Boer Boris lost het op, iedereen en alles kan mee. 
Eenmaal op het strand kan de vakantiepret beginnen: koe Clara en haar kalfje, de varkens, het schaapje en de kippetjes gaan zwemmen in de zee. Boer Boris blijft liever op het strand en bouwt een zandkasteel. 
Als het donker wordt is het mooi geweest:´Ze pakken al hun spullen en daar gaat de hele stoet./ Boer Boris kijkt nog één keer om: ´Dag zee! Dag strand! Gegroet!´´ 

Boer Boris gaat naar zee is een heerlijk zomers prentenboek. De rijmende tekst leest makkelijk voor. Verschillende keren zal de voorlezer ´O nee, Boer Boris, nee nee nee´ uitroepen, want Boer Boris neemt zóveel mee. Niet alleen de spullen die hij goed kan gebruiken aan het strand, ook de boerderijdieren gaan mee en ´alle fijne meubeltjes die in het huisje staan´. Tot slot moet er nog plaats gemaakt worden voor broer Berend en zusje Sam. 

Philip Hopman grijpt zijn kans om deze opeenhoping van spullen en dieren te illustreren. Wat een feest voor het oog levert dat op: een paard voor de tractor, met een paar varkens, een schaap en een muis op zijn rug, een tractor waarop Berend gitaar speelt terwijl zusje Sam aan het stuur zit. En in de aanhanger, tussen de meubelen, staan koe Clara, haar kalf, de kippen en de haan. Het past nét. De leukste illustratie geeft een kijkje onder water tijdens de zwempartij. 

Het is al donker als Boer Boris zijn boerderij weer ziet:´Daar schijnt een heel klein lichtje in het midden van de nacht: de boerderij heeft al die tijd op Boer Boris gewacht.´ 
Boer Boris zien we in de winter weer terug, als het sneeuwt. 

Boer Boris gaat naar zee is gekozen als prentenboek van het jaar. Voor deze gelegenheid werd een Boer Borislied gemaakt, klik hier!

Boer Boris gaat naar zee 
Ted van Lieshout & Philip Hopman 

Gottmer, 2013     €12,95

Als iedereen slaapt - Komako Sakai

Geplaatst 4 jan. 2015 07:41 door susan *   [ 4 jan. 2015 07:41 bijgewerkt ]


Als iedereen slaapt
 van de Japanse Komako Sakai is een bijzonder en sfeervol prentenboek. De illustraties zijn donker, want het verhaal speelt zich af in de nacht. 
Hanna wordt midden in de donkere stille nacht wakker. Iedereen in huis slaapt, alleen poes Kito wordt ook wakker. Samen doen ze een plasje en samen snoepen ze wat. ´Er is niemand die zegt dat het niet mag. Helemaal niemand´. 
Hanna kijkt naar de maan en naar haar grote zus die nog altijd slaapt. Heel voorzichtig pakt Hanna de pop van grote zus. En haar muziekdoosje. En haar tekenboek. En haar porloden. ‘Onder de deken speelt Hanna met alles van grote zus’. 
Pas tegen de ochtend wordt Hanna moe en zoekt ze een warm en zacht plekje om in slaap te vallen. 

De illustraties in het boek zijn prachtig. De nachtelijke sfeer met zijn geheimzinnige schaduwen en wonderlijke lichtpunten geeft Sakai weer in diverse blauwtinten die op de pagina’s geveegd lijken. Binnen deze verstilde wereld zijn de hoofdpersonen goed zichtbaar en zelfs gedetailleerd getekend. Nergens wordt het eng. Hanna is ook niet echt alleen, samen met Kito gaat ze op avontuur in het stille huis. Samen doen ze dingen die normaal niet mogen, zoals kersen snoepen en ongestoord spelen met het speelgoed van haar grote zus. 
Het verhaal, dat in korte zinnen verteld wordt, leent zich goed om over donker, slapen en stiekeme avonturen te praten. 

Dit boek kreeg in 2014 een Vlag en Wimpel van de griffeljury.

Als iedereen slaapt 
Komako Sakai ( Nederlandse tekstbewerking: Siska Goeminne) 


De Eenhoorn, 2013     € 14,50 

Snel naar huis, kleine muis - Britta Teckentrup

Geplaatst 4 jan. 2015 06:39 door susan *   [ 4 jan. 2015 06:40 bijgewerkt ]


In een donker bos loopt een eenzame muis.´Kleine muis wil naar huis. Maar het huis van kleine muis is aan de andere kant van het bos.´ In het pikkedonker gaat muis op weg.´Pas op, kleine muis! Daar loopt een...´ In het donker zijn slechts twee oplichtende ogen te zien. Als de bladzijde wordt omgeslagen blijkt het een vos te zijn.´Snel naar huis, kleine muis. Loop zo snel je kunt!´ Kleine muis loopt snel naar de volgende pikdonkere pagina en weer lichten er ogen op. Kleine muis weet achtereenvolgens te ontsnappen aan een marter, een uil, een kat, een kraai en een paar vleermuizen tot hij eindelijk in de pikdonkere nacht heel veel oogjes ziet oplichten: hij is weer veilig thuis bij zijn familie! 

Britta Teckentrup gebruikt bescheiden middelen en weet daarmee toch een heel fijn voorleesboek te maken. Het bos wordt summier aangegeven op de eerste pagina met diverse speels vormgegeven bomen. Alle dieren die in het verhaal voorkomen zijn al te zien. Dan wordt het echt donker: alleen de kleine muis, de korte (wit gedrukte) tekst en de ogen van de potentiële vijand zijn te zien door gaten die zijn uitgespaard in de kartonnen pagina´s . Pas bij het omslaan wordt duidelijk voor welk dier kleine muis moet wegrennen. 
Snel naar huis, kleine muis is een lekker spannend repeteerverhaal dat natuurlijk goed afloopt. 

Snel naar huis, kleine muis 
Britta Teckentrup (vertaling J.H.Gever) 


Gottmer, 2013     €12,95 

Andere boeken van Britta Teckentrup op kinderboekenpraatjes: 

Piepkleine muis - Janis Ian

Geplaatst 4 jan. 2015 05:56 door susan *   [ 4 jan. 2015 05:56 bijgewerkt ]


In Piepkleine muis slaan een aantal grote namen de handen ineen. Zangeres Janis Ian leverde het verhaalidee in de vorm van haar lied The Tiny Mouse. (klik hier) Elle van Lieshout en Erik van Os vertaalde het lied en deze tekst werd geïllustreerd door Ingrid en Dieter Schubert. 
De ´piepkleine muis´(een goedgeklede heer) verveelt zich en besluit dat hij het leven van een zeeman wil. Hij klimt aan boord van een schip, maar al snel voelt hij zich niet al te fijn en gaat op zoek naar een wc. Die vindt hij in de hut van de kapitein en daar doet hij nóg een ontdekking die hem doet besluiten het schip zo snel mogelijk te verlaten. 

De tekst van het prentenboek komt het beste tot zijn recht als het gezongen wordt (er wordt een cd bij het boek geleverd ). Klik hier om het vertaalde lied te horen. Bij het voorlezen loopt het rijm soms over meerdere bladzijde en dat leest lastig voor. 
De illustraties van Ingrid en Dieter Schubert zijn, zoals we gewend zijn, geweldig. De illustraties ondersteunen het verhaal door bijvoorbeeld te laten zien hoe de muis met behulp van een bot weg zeilt van het schip. Op de illustraties is veel te ontdekken, zo zijn er al vroeg aanwijzingen dat de kapitein van het schip een kat is. Verder zijn er echte zeemansmuizen te zien, is het boegbeeld van het schip anders dan we gewend zijn en ziet het leven van een gelukkig muizengezin er knus uit. 

Piepkleine muis 
Janis Ian (tekst, vertaald door Elle van Lieshout en Erik van Os) en Ingrid en Dieter Schubert (ill) 

Lemniscaat, 2013     € 14,95

Piep wil oversteken - Fleur van der Weel

Geplaatst 4 jan. 2015 04:52 door susan *   [ 4 jan. 2015 04:53 bijgewerkt ]


Piep loopt op straat met zijn nieuwe trein,´tjoeke tjoeke...tuut tuut!´ In het wagonnetje zit zijn knuffelbeer. Piep moet de weg oversteken, maar het licht is rood. Mag hij al oversteken? Nee, hij moet wachten op een blauwe auto met een kat achter het stuur, een gele bus vol mollen en ´taaaatuuuta´ komt er ook nog een brandweerauto langs met een olifant aan het stuur. Mag Piep nu eindelijk oversteken? Nee, het licht is nog rood en er scheurt een konijn op een roze scooter voorbij. 
Eindelijk wordt het licht groen en mag Piep naar de overkant.´o nee, beer is gevallen en het licht is alweer rood.´ Daar ligt beer, aan de overkant op de stoep en Piep moet wachten tot het licht weer groen wordt. Er komt een tractor, een vrachtauto en een postbusje langs, maar Piep heeft er weinig oog voor. Hij wil naar zijn beer. En als het licht dan eindelijk groen is zit het touwtje van zijn trein vast. Maar Piep aarzelt niet, hij laat de trein achter en steekt over. 

Fleur van der Weel vertelt een overzichtelijk spannend peuterverhaal. Wachten voor het stoplicht, kijken naar het verkeer, iets verliezen en de blijdschap om je lieve knuffel weer in je armen te kunnen sluiten zijn gebeurtenissen die peuters begrijpen. 
Van der Weel laat op haar illustraties de essentie van het verhaal zien en heeft daarom weinig tekst nodig. Een enkele zin geeft de illustratie structuur:´daar gaat piep met zijn nieuwe trein´of ´piep wil naar de overkant maar het licht is rood´. De passerende voertuigen mag de lezer zelf benoemen, de tekst geeft wel klanknabootsingen die speels in de illustraties zijn verwerkt:
`vroem´, ´tring tring, tring`. 
Van der Weel tekent een stoep, een weg en weer een stoep in een rechte horizontale lijn. Het perspectief verandert niet als Piep aan de overkant staat: het stoplicht blijft op dezelfde plaats en de auto´s rijden dezelfde richting op. Dit is weliswaar in strijd met de werkelijkheid, maar wel heerlijk overzichtelijk voor peuters. 
Van der Weel heeft voor haar illustraties een gemengde techniek gebruikt (Zeeuwse krastechniek in combinatie met zeefdruk). De lijnen zijn niet strak en de kleuren zijn helder en levend. In combinatie met de overzichtelijke compositie levert dat een mooi boekje op om vaak te bekijken. 

Piep wil oversteken 
Fleur van der Weel 

Querido, 2013     € 6,95

Klop klop klop - Lucy Cousins

Geplaatst 2 jan. 2015 06:16 door susan *   [ 17 jul. 2016 02:56 bijgewerkt ]


Het is tijd voor een kleine specht om te leren kloppen. Onder leiding van zijn vader klopt hij een mooi rond gaatje in een boomstam. Pappa vindt het geweldig ´Wat ben jij slim, mijn kleine specht. Je kunt het wel, helemaal niet slecht´. Daarna stuurt pappa hem weg om eens goed te gaan oefenen.
De kleine specht weet van geen ophouden: hij klopt gaten in een hek, een deur, een hoed, een tennisracket, een stoel, een pantoffel, de wastafel en in nog veel meer.
Aan het einde van de dag doet zijn snaveltje pijn, maar hij weet zeker dat pappa trots op hem zal zijn, en dat is ook zo. Pappa stopt de kleine klopper liefdevol in bed ´Oogjes dicht, slaap lekker. Ik hou van jou. Ik hou, hou, hou, hou, hou van jou!´ 

Lucy Cousins, de Britse illustratrice die vooral bekend is van haar muizenprentenboeken, gebruikt ook in dit boek grote heldere kleurvlakken als achtergrond voor haar strak omlijnde figuren en voorwerpen. De zwarte lijnen zijn niet overal even dik en dat maakt het geheel levendig. Ook de opvallend aanwezige letters dragen daartoe bij.
De korte tekst is op rijm en regelmatig duiken de woorden ´klop, klop, klop´ op. Leuk zijn de vele gaten in het boek die laten zien hoe hard de kleine specht oefent. Veel gaten die in de tekst beschreven worden zijn te zien, maar helaas zijn er wel een paar vergeten.
Omdat de kleine specht een huis binnendringt zijn er interieurs getekend met een keur aan voorwerpen. Zo kan spelenderwijs aan de hand van de tekst, of door het actief ingrijpen van de voorlezer, de woordenschat van de toehoorder worden vergroot. 

In 2015 was Klop, klop klop opgenomen in de VoorleesToptien van de Nationale Voorleesdagen. Het boek is nu opnieuw uitgegeven in een stevige kartonnen editie.

Klop klop klop
Lucy Cousins 

Leopold, 2016     € 8,99

Het Boekenliefje - Helen Docherty

Geplaatst 29 nov. 2014 07:36 door susan *   [ 29 nov. 2014 07:37 bijgewerkt ]


De bewoners van Holletje-in-´t-Bos hebben te maken met een vervelend probleem: een voor een verdwijnen de (voor)leesboeken. De boekenplanken raken al snel leeg.
Lisa Langoor is vastbesloten het boekenmysterie op te lossen en ze lokt de boekendief in de val. Tot haar grote verbazing is het boekendiefje maar een klein beestje. Lisa heeft een ernstig gesprek met hem:´Luister, het was helemaal niet lief wat je deed!´. Het boekendiefje begint te huilen: ´Ik weet dat ik niet mag stelen, maar ik wilde zo graag dat iemand me een verhaaltje voorlas voor het slapen gaan!´. Dat kan Lisa begrijpen en met hulp van de andere dieren maakt ze van het boekendiefje een boekenliefje.

De boodschap van het verhaal is duidelijk: iedereen moet toegang hebben tot boeken want anders komt er narigheid van. Een sympathieke boodschap die wel wat zwaar aangezet wordt. De oorspronkelijke Engelse rijmende tekst heeft in de vertaling helaas wat van zijn lichtheid verloren.
De kleurrijke illustraties van Thomas Docherty zijn aantrekkelijk. De lezer kan in de verschillende holletjes kijken waar de dieren wonen en ziet daar met hoeveel plezier er gelezen wordt. Erg leuk is de illustratie waarop we kunnen zien dat de lezers zichzelf een rol zien spelen in de verhalen. Docherty geeft de gezichtsuitdrukkingen goed weer en dat geeft de voorlezer volop ruimte om desgewenst verschillende emoties te bespreken.

Het Boekenliefje
Helen Docherty (tekst) en Thomas Docherty (ill) 

Clavis, 2013     €14,94

Ik wil ook! - Bibi Dumon Tak

Geplaatst 10 mei 2014 07:09 door susan *   [ 10 mei 2014 07:12 bijgewerkt ]


Konosja zit te spelen op een van de tapijten uit de winkel van zijn ouders. De ouders, buffels met indrukwekkende hoorns, zitten te rekenen en kijken zorgelijk: niemand koopt meer een tapijt ´Iedereen heeft er al een. De huizen liggen vol´. Konosja gaat buiten spelen en mag een van de tapijten mee nemen, als hij er maar voorzichtig mee is. In het park gebruikt hij het tapijt als hangmat en dat trekt al snel andere dieren aan die ook wel even in zijn tapijtje willen schommelen. ´We willen er ook zo een!´ roepen ze. Konosja wijst ze de weg naar de winkel van zijn ouders. 

Als het gaat regenen maakt hij van het tapijt snel een schuilplaats en als de lucht weer helder is neemt Konosja het tapijt mee naar het strand. De kleine buffel weet nog veel meer leuke activiteiten waarbij zijn kleedje goed van pas komt. Steeds meer dieren willen ook wel zo´n geweldig tapijtje en Konosja wijst ze welwillend de weg naar de winkel. Het is al donker als Konosja thuis komt en wat blijkt? Alle tapijten zijn verkocht. Om het te vieren weten Konosja´s ouders nóg een leuke activiteit waarvoor zo´n kleedje heel handig is. 

Als twee grote namen in de kinderliteratuur samen een boek maken zijn de verwachtingen hoog gespannen. Bibi Dumon Tak, veelvoudig griffelwinnares, is vooral bekend van haar informatieve boeken. Ze verstaat ook de kunst van het schrijven voor jonge kinderen zoals ze eerder liet zien met haar prentenboek Fiet wil rennen, dat ze met illustratrice Noëlle Smit maakten. Dit boek won niet alleen een Zilveren Griffel, maar was ook prentenboek van het jaar 2010. Annemarie van Haeringen doet niet onder voor Dumon Tak met haar drie Gouden Penselen. 
De hooggespannen verwachtingen maken de dames ruimschoots waar. Dumon Tak schrijft geweldig. De tekst wisselt dialoog, gedachten en feiten soepel af en dat geeft een levendige toon die fijn voorleest. Er zit een herhalend element in de tekst als Konosja de dieren aanwijzingen geeft hoe ze bij de winkel van zijn ouders moeten komen. Ook dit gedeelte is speels, want de weg wordt steeds een beetje langer. 
Van Haeringen sluit met haar illustraties goed aan op de inhoud van de tekst. Door de keuze van de dieren, bokken, gazellen, lama´s en giraffen, en de keur aan kleedjes met oosterse motieven geeft ze het prentenboek een buitenlandse uitstraling. Ze tekent de dieren op twee benen en zo kunnen ze allerlei capriolen uithalen zoals zitten in een hangmat, van een kleedje naar beneden roetsjen of rustig op een tapijtje een boek lezen. Zoals altijd weet van Hearingen de gezichtsuitdrukkingen weer goed te treffen. 

Ik wil ook! 
Annemarie van Haeringen (ill) & Bibi Dumon Tak (tekst)


Querido, 2013     € 14,95  


Pas op! Dit boek bijt! - Nick Bromley

Geplaatst 10 mei 2014 07:07 door susan *   [ 10 mei 2014 07:07 bijgewerkt ]


Op de kaft van een prentenboek staat een wijd geopende krokodillenbek en de titel is een waarschuwing: Pas op! Dit boek bijt!Wat kunnen we verwachten van een prentenboek dat zich zo presenteert? Het begint onschuldig met het sprookje van Hans Christian Andersen over het lelijke eendje. Dan duikt er ineens iets op in het boek dat er niet in thuis hoort: een vreemde staart. Op de volgende bladzijde probeert de lezer, samen met het lelijke eendje, er achter te komen bij wie die staart hoort.´Heel, heel, voorzichtig´ wordt de bladzijde omgeslagen en daar is een krokodil ´een hele grote enge!´ Het dier heeft honger en begint letters op te eten en zelfs hele woorden. Dan valt hij in slaap. Het lelijke eendje, dat als verteller van het verhaal op iedere pagina staat, haalt een grapje met hem uit. Dat vindt de krokodil maar niets. Hij wil het boek uit. Maar dat gaat niet zo makkelijk. 

Pas op! Dit boek bijt! is een prentenboek waarin het interactief voorlezen centraal staat en de lezer direct wordt aangesproken. Dit zal jonge kinderen misschien even verwarren: is het nu de voorlezer of het lelijke eendje dat hen aanspreekt?
De lezer wordt aangemoedigd zich actief met het verhaal te bemoeien door het boek bijvoorbeeld zachtjes heen en weer te bewegen en zo de krokodil in slaap te wiegen en op een andere bladzijde moet er flink worden geschud in de hoop dat de krokodil dan uit het boek valt. 
Het samenspel tussen tekst en illustraties is speels, bijvoorbeeld als de krokodil letters gaat eten. Hij is dol op de O en de A en die vallen dan ook uit de tekst. Er wordt niet alleen gespeeld met het direct betrekken van de lezer in het verhaal, ook met de illustraties worden grapjes uitgehaald. Het eendje tekent namelijk met een roze krijtje een balletoutfit voor de krokodil. De krokodil vindt dit maar niks en schudt al het roze weer van zich af. 
De makers van het boek slagen erin het verhaal leuk eng te houden. De krokodil wordt zorgvuldig geïntroduceerd. De lezer moet aan het begin van het verhaal de krokodil zoeken (er is alleen een staart te zien), vervolgens verstopt de krokodil zich en als hij dan eindelijk te voorschijn komt lacht hij vriendelijk. Aan het einde van het verhaal, als de krokodil uit het boek stapt, zegt het eendje dat hij helemaal niet bang was voor de krokodil en vraagt aan de lezers of zij wel bang waren. Het antwoord laat zich raden. Maar dan wordt het toch weer spannend als het eendje zich afvraagt waar de krokodil naartoe gaat nu hij uit het boek is. Voor een kleuter is het namelijk niet vanzelfsprekend dat krokodillen niet uit boeken kunnen stappen en zo´n loslopende krokodil zou best onder jouw bed kunnen kruipen. 

Pas op! Dit boek bijt! is leuk om voor te lezen en samen met kinderen te beleven. Vooral het gat dat de krokodil in het boek heeft gemaakt zal tot de verbeelding spreken. Het verhaal speelt met leesconventies onder andere door te suggereren dat de lezer invloed op het verhaal kan uitoefenen. Daar zullen veel kinderen van genieten, al zullen er ook kinderen zijn die daarvan in verwarring raken. 

Pas op! Dit boek bijt! 
Nick Bromley (tekst) en Nicola O´Byrne (ill) 

Gottmer, 2013     €10,95

Koning Koen en de Draak - Peter Bently

Geplaatst 10 mei 2014 06:04 door info lawaaisites   [ 10 mei 2014 07:04 bijgewerkt door susan * ]


Kijk, daar gaat koning Koen. Hij gaat drakenvechten. Fier loopt hij voorop met zijn papieren kroon, houten zwaard en een grote lap stof. Achter hem loopt Joris met stokken en stenen en daarachter loopt kleine Casper. Hij heeft een speen in zijn mond en ook hij sjouwt een grote lap mee. Met stenen, dozen, hout en lappen trekken de jongens een fort op, met een troon voor koning Koen en een wapperende vlag. ´Ridders´, roep koning Koen, ´we gaan vechten! Komen er al draken aan?` Casper, Joris en koning Koen ´slaan en hakken erop los´ en verslaan draken en monsters. 

Als het donker wordt komt er een reus aan die Joris meeneemt en even later verschijnt er nóg een reus die Casper schreeuwend en wel naar bed gaat brengen. Koning Koen is nu moederziel alleen. ´Dan schrikt hij zich echt een hoedje./ Snuffelt er iets aan zijn huis?/ Komt er een draak aangeslopen?/ Nee, het is alleen een muis!/´ 
Als er dan opeens iets hééél groots op het tuinpad staat wordt het de kleine koning teveel. Gelukkig is redding nabij. 

Helen Oxenbury illustreerde dit verhaal van Peter Bently. De Britse Oxenbury is een bekend en vaak onderscheiden illustratrice. Ook Koning Koen en de Draak heeft de shortlist gehaald voor de prestigieuze Kate Greenaway Medal, die later dit jaar zal worden uitgereikt. In Nederland zijn Wij gaan op berenjacht en Tien vingertjes en tien teentjes haar bekendste prentenboeken 
Oxenbury weet de stoere ridders overtuigend neer te zetten, zelfs de kleine Casper in zijn hansopje en met zijn speen staat zijn mannetje. Al doet de naam het niet vermoeden is Joris een zwarte ridder. Fijn dat er ook eens een kind met een kleurtje in een prentenboek voorkomt. De draken die Oxenbury tekent zijn niet mis. Vuur en stoom blazend en met boze gezichten komen ze uit het bos. De overige monsters die de ridders bestrijden zijn groot, maar kijken zo sullig dat ze vast minder gevaarlijk zijn dan draken. De ´reuzen´ die Joris en Casper meenemen zien we maar gedeeltelijk. De oplettende lezer kan aan het einde van het verhaal zien dat het de ouders zijn. 
Het kleurgebruik van Oxenbury is, zoals altijd, warm en prettig. Ze tekent met oog voor detail, bijvoorbeeld papa´s onderbroek die nog net boven de broeksband te zien is. Oxenbury gebruikt in dit boek de arceertechniek om donkere vlakken aan te geven. Deze tekentechniek roept in combinatie met het verhaal associaties op met de klassieker Max en de Maximonsters van Maurice Sendak. 

Koning Koen en de Draak is een fijn spannend avontuur op rijm, uitstekend vertaald door Maria van Donkelaar. Voor jonge kinderen kan het verhaal verwarrend zijn omdat het twee niveaus heeft: dat wat er echt gebeurt en dat wat zich in de fantasie afspeelt. Dat is een hele opgave voor kleuters die het onderscheid tussen realiteit en fantasie nog moeilijk maken. De voorlezer zal hier en daar te hulp moeten schieten. 

Koning Koen en de Draak 
Helen Oxenbury (ill) en Peter Bently (tekst) 

De Vier Windstreken, 2013     €14,95 

Dit boek kreeg de Kiddo – Leespluim van mei 2013

1-10 of 10