Lijst Voorleesdagen 2016

De leeuw en het vogeltje - Marianne Dubuc

Geplaatst 30 dec. 2015 08:00 door susan *   [ 30 dec. 2015 08:01 bijgewerkt ]


De leeuw is bezig in zijn tuin als hij opeens iets hoort vallen. Het is een vogeltje uit een groep trekvogels. De groep vliegt door en de leeuw ontfermt zich over het neergestorte beestje. Hij neemt het vogeltje mee naar zijn huis want er is plaats genoeg voor twee. 
Samen brengen ze de winter door. Ze gaan sleeën, ijsvissen of ze zitten bij de open haard. Het is een koude winter, maar met z´n tweetjes is het best uit te houden. 
Op een dag komt het mooie weer terug. Als een groep vogels overtrekt vliegt het vogeltje mee, ´want zo is het leven´. Leeuw mist het vogeltje, maar het leven gaat door. Hij verzorgt zijn tuin, gaat vissen en leest zittend onder een boom een boek. Als het herfst wordt kijkt hij hoopvol naar de lucht. De troep vogels komt in zicht. Even lijkt ze gewoon over te vliegen, maar dan hoort de leeuw gezang. 

De Canadese Marianne Dubuc maakte een teer en hartverwarmend prentenboek. Een groot deel van het verhaal vertelt ze met haar tekeningen. De enkele regels tekst zijn slechts korte commentaren. Ze geven de (voor)lezer net dat steuntje in de rug om het verhaal goed te kunnen volgen. 
Er zijn ook geen woorden nodig om duidelijk te maken dat de leeuw en het vogeltje het gezellig hebben gedurende de koude winter. Ze eten samen, het vogeltje slaapt naast de leeuw in een van zijn pantoffels, de leeuw houdt vogeltje warm in zijn muts of met een extra dekentje. De verandering die het voorjaar zal brengen wordt aangekondigd door een witte bladzijde. Uit het wit schiet de eerste voorjaarsbloem op. 
Prachtig is de tekening waarop het vogeltje wegvliegt en de leeuw haar nakijkt. Leeuw huilt niet, hij lacht niet, hij kijkt het vogeltje na en de lezer mag invullen wat hij denkt. Dat vogeltje een leegte achterlaat is duidelijk als de leeuw nogmaals staat afgebeeld op een verder witte bladzijde. Als hij naar zijn huis loopt is de tekst ´zo is het leven´. Nu zien we de leeuw alleen eten, alleen bij het vuur zitten en wakker liggen naast de lege pantoffel. 
Uitgebreid ziet de lezer dat het zomer wordt en de tuin ´groeit en bloeit´. Dan wordt het herfst, de blaadjes vallen van de bomen en de leeuw kijkt verlangend naar de lucht. Hij wacht. De troep vogels vliegt over, maar er is geen vogeltje te zien. Leeuw kijkt teleurgesteld naar beneden, de bladzijden wordt wit. En dan duik in die witte vlakte een muzieknoot op. ´Met z´n tweetjes is zo´n winter best te doen´ is de laatste zin. 

De leeuw en het vogeltje 
Marianne Dubuc (vertaald door Jacques Dohmen) 

Querido, 2014     €14,99


Gewonnen - Ruth Wielockx

Geplaatst 30 dec. 2015 07:41 door susan *   [ 30 dec. 2015 07:42 bijgewerkt ]


In het prentenboek Gewonnen van Ruth Wielockx draait het om de vraag wie de race gaat winnen. Negen kinderen rennen naar een niet zichtbaar startpunt. ´Opgelet! Is iedereen klaar voor de race? Drie...twee...één...´ Emma op de driewieler neemt de leiding.´Ik ga winnen´ roept ze blij, maar ze juicht te vroeg. Daar komt Marie op de scooter `Ik ben sneller´ lacht ze. Maar giechelende Tess doet een ´gewaagd (sic) inhaalmanoeuvre´ en neemt de kop over.
De race blijft spannend want Tess´ jeep wordt weer ingehaald door de quad van Bram en Bram wordt ingehaald door Louis in zijn bloemetjesbus en die wordt weer voorbij gereden door Daan in de brandweerwagen. En nog is de race niet beslist. Lucas haalt Daan in op zijn racemotor en hij wordt weer ingehaald door formule 1-coureur Finn. ´De race wordt razend spannend nu´. Ook Finn wordt ingehaald door piloot Sem in zijn vliegtuig. Zal hij de race winnen? 

De spanning van de race is mooi weergeven. Op de linkerpagina ziet de lezer nog net een gedeelte van het ingehaalde voertuig en op de rechterpagina is de nieuwe koploper goed te zien. Wielockx zet de voertuigen tegen een egaal gekleurde achtergrond waarin summier door kleine gekleurde veegjes de snelheid van de voertuigen wordt benadrukt. De verschillende voertuigen zijn met oog voor detail getekend en dat zal menig jonge liefhebber weten te waarderen.
De kinderen die deelnemen aan de race zijn jongens en meisjes in allerlei tinten. Het is jammer dat de Chinese deelneemster aan alle clichés voldoet. Ze is geel, ze heeft gesloten spleetogen, er steken twee voortanden uit haar mond, ze draagt een traditionele hoed, ze heeft een vlecht en loopt op slippers. Hier heeft de voorlezer wel iets uit te leggen, zeker als er Aziatische kinderen onder de toehoorders zijn.
De korte teksten voeren de spanning op. Het taalgebruik is daarbij opvallend rijk. Er wordt een grote variëteit aan woorden gebruikt. Zo kun je aan kop liggen, vooraan rijden, favoriet zijn of als eerste over de streep komen.
Het verhaal heeft een onverwacht einde. Als Sem in zijn vliegtuig de race lijkt te winnen ziet hij Emma op de driewieler ineens voor zich. Toch wint ook Emma de race niet. Op de laatste bladzijden ziet de lezer dat de kinderen in een draaimolen zitten.

Gewonnen
Ruth Wielockx 

Clavis, 2014     € 14,95




Sneeuwwitje breit een monster - Annemarie van Haeringen

Geplaatst 7 sep. 2015 02:50 door susan *   [ 7 sep. 2015 02:51 bijgewerkt ]


Sneeuwwitje, een geit zo wit als vers gevallen sneeuw, breit voor iedereen geitenwollen sokken. Maar vandaag (de dag dat wij dit boek lezen) heeft ze zin om iets meer te breien dan een geitenwollen sok, een hele geit bijvoorbeeld. Om te oefenen breit ze (zeven) kleine geitjes. Sneeuwwitje heeft er plezier in, tot mevrouw Schaap op bezoek komt. Zij praat aan één stuk door:´Ik kan véél beter breien! En ook véél sneller en mooier! (...) Wat je nu maakt lijkt nergens naar, dat is broddelwerk! ´ 
Sneeuwwitje zal eens laten zien wie er het snelst kan breien. Ze breit zonder op of om te kijken, de ene steek na de andere. Als ze klaar is hecht ze zonder te kijken de draad af en ze ziet niet wat er van haar breinaalden springt. Het is een wolf. Hij eet direct mevrouw Schaap op, met huid en haar. Sneeuwwitje vlucht de wolkast in en de kleine geitjes rennen naar buiten. Snel breit Sneeuwwitje een tijger die meteen na het afhechten de kast wordt uitgeschopt. De tijger verslindt de wolf en heeft daarna wel trek in een mals geitje. Sneeuwwitje moet snel iets breien dat haar kan redden. 

Annemarie van Haeringen mixt in haar boek verschillende sprookjesbeelden door elkaar, zowel in de tekst als in de tekeningen. Sneeuwwitje is deze keer een geit, maar wel met een huid ‘zo blank als vers gevallen sneeuw’. Dat kunnen we goed zien op de illustratie waar ze door de sneeuw loopt en bijna wegvalt tegen de witte achtergrond. 
Sneeuwwitje breit zeven vrolijke geitjes. De een heeft een blauw pootje (het bolletje wol hangt er nog aan), een andere een rode vlek of een roze staartje. 
Als mevrouw Schaap zich meldt komt de afgunst in het verhaal, het thema ‘ik ben beter dan jij’ refereert weer aan het oorspronkelijk sprookje van Sneeuwwitje. Maar hier laat Sneeuwwitje zich niet wegvoeren naar een donker bos, zij laat (weliswaar per ongeluk) de concurrente opvreten door de wolf. Als Sneeuwwitje zelf moet vluchten voor het woeste dier spurt ze de wolkast in. De deur die toegang geeft tot de kast is niet toevallig onder de klok geplaatst, even denk je dat ze haar toevlucht zoekt in een staande klok. 
Sneeuwwitje weet de tijger die haar belaagt weg te werken als ze razendsnel een monster breit. Maar deze keer zorgt ze er wel voor dat zij er de baas over blijft. Ze heeft iets geleerd van haar eerdere ervaringen en ook dat hoort zo in een sprookje. Als het monster de tijger heeft verslonden trekt Sneeuwwitje ‘ritsrats, ritsrats’ het breiwerk uit en komt zowaar mevrouw Schaap bibberend weer te voorschijn. 
De tekst leest fijn voor, niet in de laatste plaatst door de terugkerende regel `tikketikketikketik. Eén recht. Eén averecht.’ 

Maar het hoogtepunt van het boek blijven de illustraties. Wat een talent is die Van Haeringen toch, geen wonder dat ze grossier in Zilveren- en Gouden Penselen. Haar composities zijn zo doordacht. Het plezier van Sneeuwwitje in het breien van het ene na het andere geitje wordt bijvoorbeeld benadrukt door haar hoog op de pagina te plaatsen, zo lijkt het net of de geitjes moeiteloos van haar breipennen af druppelen. Als de situatie benauwd wordt, wordt de beslotenheid van Sneeuwwitjes kamer pas zichtbaar. Was het eerst een ruime witte vlakte, nu zijn de planken en de ramen te zien. Achter de ramen zijn de silhouetten van de zeven kleine geitjes nog zichtbaar. In de donkere wolkast schemert hier en daar wat kleurige wol door de beklemmende duisternis, als voorbodes van de kleurrijke oplossing. Het monster dat Sneeuwwitje breit is zo groot dat het alleen in zijn geheel te zien als het twee bladzijden tot zijn beschikking heeft. Hier en daar hangt er nog een losse draad aan het enorme beest, maar Sneeuwwitje heeft geen broddelwerk geleverd, ze heeft hem ondanks alle haast nog een ring gegeven die aan een van zijn grote klauwnagels prijkt. 

Sneeuwwitje breit een monster is een sprookjesprentenboek zoals je het nog nooit zag. Het is ook een succesvol boek. Het is opgenomen de voorlees TopTien, de penseeljury heeft het bekroond en Van Haeringen kreeg er een prestigieuze buitenlandse prijs voor: een Gouden Plaque van de Biennial of Illustrations Bratislava 

Sneeuwwitje breit een monster 
Annemarie van Haeringen 


Leopold, 2014     €13,99 

Uit het juryrapport van de Penseeljury: ‘De tekeningen zijn van hoog niveau, het niveau dat we Annemarie van Haeringen gewend zijn. Ze speelt met beelden, vormen en kleuren die over de bladzijden dwarrelen, bladzijden die altijd prachtig van compositie zijn.’




Feestmaal voor de Koning - Marlies Verhelst

Geplaatst 14 jun. 2015 05:49 door susan *   [ 14 jun. 2015 05:49 bijgewerkt ]


Koning Leeuw is jarig en de dieren maken lekkere hapjes voor een feestmaal. Vogelspin maakt taart. Het is natuurlijk een vleestaart. Bovenop legt hij een extra mals stukje. Trots brengt hij de taart naar de feesttafel en ontdekt dan dat hij het vleesmes in de keuken heeft laten liggen. Als hij terugkomt ´schrikt hij zich een hoedje´: het lekkere stukje vlees bovenop de taart is weg. 
Vogelspin is boos en gaat op weg de dader te ontmaskeren. Hij vraagt Gorilla, Slang, Giraf, Olifant, Neushoornvogel, Krokodil en Vleermuis of hij ze even in de bek mag kijken. Vogelspin ontdekt veel (zo mag Giraf zijn tanden wel eens poetsen en stinkt Vleermuis naar knapperige kevers) maar de dader kan hij niet vinden. Als Vogelspin alle hoop heeft opgegeven ontdekt hij alsnog wie er van de taart gesnoept heeft. Gelukkig staat de ontmaskering een gezellig feest niet in de weg. 

Feestmaal voor de Koning is het eerste prentenboek van veelzijdig schrijfster en docent Nederlands Marlies Verhelst. Het is een grappig en goed opgebouwd repeteerverhaal. Terugkomende regels zijn `Wie heeft er van de taart gesnoept´ en ´Mag ik even in je bek kijken´. De variatie in de tekst zit in de constateringen van Vogelspin. Zo ruikt Gorilla naar bananen, want hij maakt bananensoep voor het feestmaal en in de bek van Krokodil is het helemaal leeg tussen de scherpe tanden, want hij heeft al een week niet gegeten. Het taalgebruik is speels en creatief met hier en daar een moeilijker woord dat in de context zijn betekenis prijs geeft. Zo ´speurt´ Vogelspin, raakt hij ´verstrikt´ in een ´wirwar´ van takjes of neemt hij een aanloop en ´spurt´ op de dief af. 

Linde Faas (1985) heeft de zoektocht van Vogelspin beeldschoon geïllustreerd. Ze tekent een vermakelijke inspectietocht. De kleine vogelspin, met zijn koksmuts nog op, moet de lezer soms even zoeken. Zijn verontwaardiging is echter duidelijk en doet denken aan de kleine mol die wil weten wie er op zijn kop gepoept heeft. Zo zien we de spin met de pootjes in de zij in de bek van Gorilla staan en de inspectie van de grote krokodillenbek wordt zorgvuldig uitgevoerd. Ondertussen zien we ook wat de dieren bijdragen aan het feestmaal: Giraf maakt een salade, Slang komt met versierde eieren en Neushoornvogel maakt vijgenpunch. De zwierige illustraties zijn in prachtig levendige kleuren gemaakt en de composities zijn speels. 

Van Feestmaal voor Koning is ook een tactiele versie verschenen, waarin naast de gedrukte tekst het verhaal ook in braille weergegeven is en de illustraties met grote zorg en oog voor detail voelbaar zijn gemaakt. 

Feestmaal voor de Koning 
Marlies Verhelst (tekst) en Linde Faas (ill)

Lemniscaat, 2014     € 13,95  
Tactiele editie (met cd) € 44,95

We hebben er een geitje bij! - Marjet Huiberts

Geplaatst 17 mei 2015 08:06 door susan *   [ 17 mei 2015 08:07 bijgewerkt ]


We hebben er een geitje bij!
 is een echt lenteprentenboek. Mik gaat op zijn stap naar de kinderboerderij om naar het pasgeboren geitje te gaan kijken. De dieren op de boerderij( een koe, een paard, een kip, een konijn en een varken) vertellen Mik om de beurt het goede nieuws:´Ik ben zo blij. We hebben er een geitje bij´. Samen met de boer en de dieren gaat Mik naar de stal. Daar ligt het kleine geitje, een lief mooi geitje. 

De eenvoud van het verhaal is de kracht van dit prentenboek. Marjet Huiberts schreef een soepele rijmende korte tekst die prettig voorleest. De repeterende zin´we hebben er een geitje bij´ loopt als een rode draad door het boek. Ieder dier laat daarbij zijn eigen geluid horen, dus de voorlezer kan uitpakken en de dierengeluiden tot leven brengen. De tekst is opvallend rijk: het oude paard spreekt ´heel bedaard´, de kip is een ´scharrelkip´, de varkentjes ´juichen´ en de moedergeit is´tevree´. Hierin herkennen we Huiberts talent om een tekst tot leven te brengen. Ze kreeg niet voor niets twee keer een Zilveren Griffel. 

Iris Deppe illustreerde het boek. Deppe (1985) is geboren en getogen op St.Maarten en woont sinds 2002 in Nederland. De illustraties zijn overwegend in lentekleuren met veel lichtgroen, lichtblauw en zachtgeel. Het kleurgebruik is speels: de ene keer is er sprake van een egaal vlak, de andere keer zijn de kleurvlakken samengesteld uit meerdere kleuren. De dieren zijn makkelijk te herkennen en ze kijken allemaal blij. Deppe´s stijl is toegankelijk en origineel en je raakt er niet snel op uitgekeken. 

We hebben er een geitje bij! 
Marjet Huiberts (tekst ) en Iris Deppe (ill)
 

Gottmer, 2014     € 13,95 



Andere boeken van Marjet Huiberts op kinderboekenpraatjes: 
Aadje Piraatje 
Aadje Piraatje en de stoomboot van Sinterklaas 
Ridder Florian maakt vrienden 
Ridders, op uw plaatsen start 

Gonnie & vriendjes in ganzenpas - Olivier Dunrea

Geplaatst 17 mei 2015 08:00 door susan *   [ 17 mei 2015 08:00 bijgewerkt ]


Al tien jaar staat Gonnie garant voor veel voorlees- en kijkplezier. In het kader van het jubileum is er een mooi groot flapjesboek uitgekomen: Gonnie & vriendjes in ganzenpas
Op de eerste bladzijde wordt Gonnie aan de lezers voorgesteld:`Dit is Gonnie. Gonnie is een klein, geel gansje met knalrode lievelingslaarsjes. Waar woont Gonnie?´. Op de bladzijde ernaast zien we drie mogelijkheden en wie goed kijkt ziet bij nummer drie de rode laarsjes staan. Gauw de flapjes omslaan om te zien wie waar woont. Vervolgens maken we kennis met de vrienden van Gonnie: Gijsje, Bo, Teun en nog vele anderen. Met Gijsje gaat Gonnie ´omhoog´ en ´omlaag, ergens ´onderdoor´ en ´overheen´. Met behulp van de tekeningen, die weer deels achter flapjes zitten, kan de lezer zien wat de gansjes doen. Gonnie en haar vriendjes in ganzenpas is een speels boek waarmee desgewenst van alles geoefend kan worden: kleurbegrip, tellen, voorzetsels, weertypes en dierengeluiden. 
Het boek is mooi uitgegeven: groot formaat, 42 flapjes en aantrekkelijk geprijsd. 

Gonnie & vriendjes in ganzenpas 
Olivier Dunrea 
Gottmer, 2014     € 12,92

De krijtjes staken - Drew Daywalt

Geplaatst 17 mei 2015 07:42 door info lawaaisites   [ 17 mei 2015 07:56 bijgewerkt door susan * ]


Als Teun zijn krijtjes uit de tas wil halen om een mooie tekening te maken zijn de krijtjes verdwenen: ze staken. Ze hebben voor Teun een stapeltje brieven achtergelaten waarin ze uitleggen wat er aan de hand is. Rood Krijtje is overspannen, hij moet zelfs in de kerstvakantie en op Valentijnsdag nog aan het werk, Zwart Krijtje voelt zich misbruikt:´Wél mij gebruiken om een mooie, ronde strandbal te tekenen, maar de bal zelf geef je een andere kleuren. Dat is toch niet eerlijk?!´, Blauw Krijtje is afgestompt:´Je hebt me zo vaak gebruikt dat ik niet meer ben dan een kort stompje, en nu kan ik niet meer over de rand van het doosje kijken´, Huidskleur Krijtje schaamt zich dood:´Waarom heb je mijn papiertje eraf gepulkt. In mijn blootje durf ik het doosje niet uit´, Geel Krijtje en Oranje Krijtje hebben ruzie omdat ze allebei vinden dat ze de juiste kleur voor de zon zijn en Roze Krijtje wil door Teun wel wat vaker worden ingezet:´Zou je zo vriendelijk willen zijn om voor de verandering een roze cowboy, dinosaurus of monster te tekenen?´ 
Teun wil zijn krijtjes graag gelukkig maken en maakt een tekening waarbij hij rekening houdt met de wensen van de krijtjes. Het resultaat is zeer geslaagd. 

De krijtjes staken is het eerste prentenboek van filmmaker Drew Daywalt. Zijn tekst is een goede inspiratiebron gebleken voor Oliver Jeffers, die al eerder liet zien originele prentenboeken te kunnen maken. Het verhaal sluit aan bij de belevingswereld van jonge kinderen, die geen moeite zullen hebben de krijtjes te begrijpen; het is voor kleuters normaal dat voorwerpen ergens een mening over kunnen hebben. 
De brieven die de krijtjes schrijven weerspiegelen hun karakters zowel in schrijfstijl als in vormgeving: Roze Krijtje schrijft keurig, met hartjes als puntjes op de i en ze doet niet alleen haar beklag, als een echte dame bedankt en complimenteert ze ook. Grijs Krijtje is heel anders: in hoekige letters maakt hij Teun duidelijk dat het echt niet langer kan dat hij voortdurend ingezet wordt voor het inkleuren van grote beesten zoals olifanten, nijlpaarden en walvissen.´Waarom moeten het altijd grote beesten zijn? Waarom geen baby-pinguïn? Die zijn ook grijs, weet je dat niet?´ 
Naast de brieven staat het krijtje afgebeeld dat de brief schreef en wordt getoond wat de krijtjes bedoelen: Zwart Krijtje laat een zwarte regenboog en een zwarte strandbal zien en zowel Geel Krijtje als Oranje Krijtje laten zien dat ze gebruikt werden om de zon te tekenen. Jeffers weet daarbij de gevoelens van de krijtjes overtuigend weer te geven. 
De tekst is geweldig vertaald door Koos Meinderts die precies de goede toon weet te treffen. 
De krijtjes staken heeft alles in zich om een klassieker te worden. Amerika is al veroverd, het boek staat al een jaar op de eerste plaatst van de The New York Times bestsellerlijst voor prentenboeken. 

De krijtjes staken! 
Drew Daywalt (tekst), Oliver Jeffers (ill), Koos Meinderts (vertaling) 

De Fontein, 2014     € 17,50 (inclusief een doosje krijtjes) 

Andere boeken van Oliver Jeffers op kinderboekenpraatjes: 

1-7 of 7